Michail Gorbatsjov, de laatste president van de Sovjet-Unie, condoleerde als eerste de familie van zijn oude aartsrivaal Boris Nikolajevitsj Jeltsin, die gisteren op 76-jarige leeftijd in Moskou aan een hartstilstand overleed. Onlangs verzuchtte Gorbatsjov nog dat hij kordater had moeten optreden tegen Jeltsin. Had hij hem maar tot ambassadeur benoemd in een ver land, dan waren veel rampen uitgebleven. Op Jeltsin schouders, zei Gorbatsjov gisteren, „rusten grote verdiensten voor ons land, maar ook ernstige fouten”.
Ruim zeven jaar na Jeltsins vertrek ziet Rusland zijn verdiensten niet. Jeltsins tijd was een ‘Tijd der Troebelen’, of zelfs ‘de grootste geopolitieke catastrofe van de vorige eeuw’, zoals Poetin de val van de USSR noemde. Een decennium waarin Rusland stuurloos ronddobberde, desintegreerde door een continue strijd om het geld en de macht tussen oligarchen, bureaucratenclans, maffiabendes en separatisten. Een tijd waar de oude regels niet langer werkten en nieuwe niet waren geformuleerd.



