door Vincent De Roeck

Libertarian.be - 14/02/2007

Onze (vooralsnog) federale minister voor defensie, de volbloed PS’er André Flahaut, heeft onze krijgsmacht gedurende zijn legislaturen volledig gecorrumpeerd en omgevormd tot een statisch geheel dat aan de vooropgestelde NAVO-vereisten nauwelijks nog tegemoet kan komen. Zo werd hij, met in zijn zog natuurlijk de ganse Belgische staat die hij geacht wordt te vertegenwoordigen, het risé of de grap van de volledige Alliantie. Terwijl al onze buurlanden, met noorderbuur Nederland op kop, moderniseren en zich klaarmaken voor de militaire uitdagingen van de 21ste eeuw, hebben wij in België deze cruciale ministerportefeuille aan een partijslaaf gegeven wiens aureool nooit geschenen heeft en kennelijk ook nooit zal schijnen.

André Flahaut mag zich dan wel manifesteren als de Führer van het Belgisch leger door alle mogelijke subdelegaties van beslissingsbevoegdheid terug naar zich toe te trekken, maar de naakte feiten bewijzen zijn ongelijk. Dat door deze récentralisatie het aantal kabinetsmedewerkers de pan uitswingt en belastinggeld onnodig door deuren en ramen buitengeworpen wordt, raakt zijn koude kleren niet.
Voorlopig is er toch nog steeds geld genoeg te vinden binnen het gigantische overheidsbudget voor het behoud van onze defensie, een overbodige en contraproductieve geïnstitutionaliseerde Waalse overheidstewerkstelling.
Het aantal Nederlandstaligen op zijn administratie is trouwens op de vingers van één hand te tellen, zelfs op die van een op missie verminkte paracommando die meer te vrezen heeft van het eigen inconsistente defensiebeleid, de eigen gebrekkige opleiding en het eigen oubollig materiaal, dan van de daadkracht van een eventuele vijand.

Een bekend voorbeeld van dit wanbeleid is de aankoop van een nieuwe tankloop. De nieuwe tanks moeten volgens de openbare aanbesteding van Flahaut een schietloop van 90mm hebben. Geen vuiltje aan de lucht denkt de burger dan? Inderdaad, ware het niet dat er in de ganse wereld maar één enkel bedrijf bestaat dat munitie maakt voor 90mm tanklopen en dat dit bedrijf Fabrique Nationale uit Herstal bij Luik is, één van de grootste partijfinanciers en trouwste vazallen van de PS. Minister Flahaut vermomt het bevoordelen van de Waalse bedrijven als “openbare aanbesteding”. Het bedoelde marktsegment kampt immers met een absoluut monopolie van FN.

Ook de verloedering van het wereldvermaarde brandwondencentrum van Nederoverheembeek kan Flahaut op zijn conto schrijven. Topchirurgen worden weggepest. Schimmel groeit overal op de muren. Dissidente stemmen onder het personeel leiden tot oneervol ontslag. Het aantal beschikbare bedden moet door de gebrekkige infrastructuur voortdurend verminderd worden. De toelevering van medicijnen en ander materiaal gebeurt niet langer op regelmatige basis. Wat ooit de trots was van België in het buitenland, werd door Flahaut en zijn ongenaakbare entourage zodanig opzij geschoven en financieel drooggelegd, dat het brandwondencentrum en zijn heroïsche reddingsverhalen nu wel definitief tot het verleden behoren. Had dit alles ook plaatsgevonden indien het centrum niet ten noorden maar ten zuiden van Brussel had gelegen? De vraag stellen, is ze beantwoorden.

Onder het regime van André Flahaut werd er tevens gewerkt met twee maten en twee gewichten, naargelang het ging over Nederlandstalige of Franstalige militairen. Het voorval waarbij twee Waalse soldaten betrapt werden terwijl ze tijdens hun dienst drugs gebruikten, werd in het lang en in het breed uitgesmeerd in de nationale kranten. Dat dit tweetal na een persoonlijk onderhoud met minister Flahaut hiervoor nooit gesanctioneerd werd, scheen echter uitsluitend in Vlaanderen als een kleine schok aan te komen, temeer daar er tientallen voorbeelden zijn van ontslagen Vlaamse soldaten na, al dan niet vermeend, druggebruik. Ongelijkheid en discriminatie in het leger schijnen voortaan de regel te zijn, en geen (Waalse) haan die ernaar kraait. Zelfs het ó-zo-zaligmakende Centrum Pater Leman roert zich niet, maar dat zal enkel de naïevelingen onder ons verbazen.

Door het geniale lobbywerk van minister Flahaut mag België, desondanks de aankoop van dergelijke vliegtuigen, niet deelnemen aan de productie van het nieuwe tactische transportvliegtuig van Airbus Military Industries, de viermotorige A400M, de gedoodverfde opvolger voor de gekende Lockheed C-130 Hercules.
Nochtans mogen alle andere landen met bestellingen in Toulouse wel participeren in dit prestigieuze en lucratieve project. De Belgische bedrijven zien deze kans evenwel aan hun neus voorbijgaan door het onzorgvuldig en incompetent doen en laten van onze PS-minister. Dat de eventueel begunstigde bedrijven uitsluitend uit Brussel (SABCA) en Vlaanderen (FLAG) afkomstig zijn en niet uit zijn booming Wallonië, zal hier weerom niets mee te maken hebben zeker…

Omdat de huidige FNC-machinegeweren van het Belgisch leger niet langer overeenkomen met de vooropgestelde NAVO-standaarden, werd er door het kabinet van Flahaut druk onderhandeld met “verschillende binnenlandse en buitenlandse bedrijven” over een waardige opvolger voor deze mitrailleur. Ook deze aanbesteding scheen op leest van FN gesneden te zijn daar ze een welbepaald wapentype vooropstelt waaraan voorlopig in de wereld enkel de P90 van FN beantwoordt. Dat dit wapen louter van Waalse makelij is en dit wapen door alle mensenrechtengroepen in de wereld als verwerpelijk beschouwd wordt, ondergraaft weerom de and far beyond.

Het Belgische fregat “De Wandelaar” werd vorig jaar gemoderniseerd door een aantal Waalse bedrijven die hiervoor een aanzienlijke winst konden opstrijken. Enkele weken na het terug in de vaart nemen van dit “vernieuwde” fregat, werd het voor een “dubieuze som” verkocht aan Bulgarijeverspilzucht, vriendjespolitiek en corruptie in België een (nieuw) gezicht gekregen. Willy Claes kan terug glimlachen. André Flahaut overtreft toch alles en iedereen.

André Flahaut heeft het Belgische leger verziekt met zijn politieke benoemingen en is goed bezig het ganse militaire apparaat te “verwaalsen”. Onder zijn ministerschap zien we een massale transfer van militaire knowhow (inclusief de daarbij horende arbeidsplaatsen) naar het zuidelijke landsgedeelte. De “School voor Logistiek”, die sinds de Belgische onafhankelijkheid onafgebroken in Heverlee (Vlaams Brabant) gevestigd is, verhuisde onder Flahaut naar het Waalse Doornik (Henegouwen). Hetzelfde gebeurde met de “School voor het Lichte Vliegwezen” die sinds oudsher in Brasschaat (Antwerpen) gevestigd is en onder Flahaut plots verplaatst moest worden naar Beauvechain (Waals Brabant). Er zijn nochtans geen soortgelijke compenserende transfers van zuid naar noord te bespeuren, maar laat ons eerlijk zijn. We hadden daar ook niet op gerekend, de PS-gebruiken indachtig. Deze scholen werden ondergebracht in gloednieuwe Waalse kazernes terwijl hun oude gebouwen in Vlaanderen bestemmingloos tot leegstand en verloedering veroordeeld werden, terwijl ze nog steeds ruimschoots voldeden aan alle vooropgestelde, zowel nationale als internationale, legervereisten. Begrijpen wie nog begrijpen kan, of nog wil.

Ook een dergelijke derde verhuis, namelijk die van de “Pantsercavalerieschool” van Leopoldsburg (Limburg) naar Stockem (Luxemburg), is al in zijn finale fase. De afstand van 220km ondergraaft het nut van deze verhuis volledig. Ook het feit dat deze Limburgse basis pas in 1994 gebouwd werd als “zenuwcentrum voor de Belgische pantsertroepen” en dat er miljarden Belgische franken in geïnvesteerd werden, doen mijn wenkbrauwen fronsen. Voor deze verhuis is er geen enkele objectieve rationele argumentatie te vinden. Waarom dan toch volharden in de boosheid? Misschien omdat de streek rond Stockem nood heeft aan nieuwe arbeidsplaatsen? Misschien maakt deze verhuis wel gewoonweg deel uit van het opgehemelde Waalse Marshallplan? En wie zijn wij, de uitgemolken Vlaamse keuterboertjes, om in te gaan tegen het Grote Gelijk van de PS en zijn potentaten van het eerste uur Di Rupo en Flahaut?

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de kleermakerswoede bij Flahaut die eigenhandig een nieuw parade-uniform voor het leger wist te ontwerpen. Het leger van Kim Jong-Il fungeerde klaarblijkelijk als grootste inspiratiebron. Nu nog wachten tot Flahaut op 21 juli per se ook de Amerikaanse kernwapens uit Kleine Brogel wil opnemen in zijn militair défilé… Ook het verlies van een aantal rupsvoertuigen in Equatoriaal Guinea, het verlies van de gloednieuwe Unmanned Air Vehicles in Kongo, de halfslachtige deelname van België aan de NAVO-operaties in Afghanistan, de Balkan, Centraal-Afrika, de Perzische Golf en Libanon, en de weinig respectvolle escapades en woedeuitbarstingen van Flahaut als reactie op parlementaire vragen in de wekelijkse question time, heb ik in deze tekst nog niet eens behandeld. Ik zal dit ook niet meer behandelen. Ik kan er de tijd en moeite niet meer voor opbrengen. Een nieuwe dag betekent steevast een nieuwe schanddaad op het kabinet defensie.

Soms volstaan medicijnen, paardenmiddels of wonderdokters niet meer, en wordt het tijd om over te gaan tot iets drastischer, tijd dus voor amputatie. Minister André Flahaut (PS) is immers het kankergezwel van de regering. Voor mij hoeft het in ieder geval allemaal niet meer op defensie, of zoals de Belgische oud-premier Paul Vandenboeynants het ooit treffend wist te verwoorden, trop is te veel en teveel is trop!