‘Als de Nederlanders besluiten geen troepen naar Afghanistan
te sturen, zal dat schadelijk zijn voor de Nederlandse belangen in de Verenigde
Staten. De Nederlanders kunnen niet zomaar zeggen: oké, wij gaan niet
naar Afghanistan, verder blijft alles hetzelfde. Dat zal niet gebeuren.’

Oud-diplomaat Paul Bremer III voorspelt dat Amerika Nederland zal straffen
als het niet de elfhonderd militairen levert die het de NAVO heeft toegezegd
voor de stabilisatiemacht in Afghanistan. Bremer was tussen 1983 en 1986
Amerikaans ambassadeur in Den Haag. In 2003, kort na de val van Saddam
Hussein, werd hij als vertrouweling van president Bush de Amerikaanse
bewindvoerder over Irak. Over die periode schreef hij een boek
dat vandaag verschijnt.

In een vraaggesprek met de Volkskrant laat Bremer geen twijfel bestaan
over de Amerikaanse reactie op een Nederlandse afwijzing. ‘Hoor eens,
ik maak geen deel uit van de regering, maar iedereen die denkt dat Afghanistan
louter een zaak is van de Amerikanen zit er volkomen naast.’ Het is voor het eerst
dat van ingewijde, Amerikaanse kant openlijk over sancties wordt gesproken.

‘De Nederlandse politici moeten natuurlijk hun eigen balans opmaken,
maar onze politici zullen zich bij een negatief besluit afvragen: wat stelt die NAVO
nog voor als bondgenoten niet bereid zijn met ons schouder-aan-schouder
te staan? Juist Europa heeft geroepen om meer internationale
samenwerking. Nu de gelegenheid zich voordoet,
gaat men het uit de weg.’

‘Consequenties’ zijn dan onvermijdelijk, meent Bremer.
‘Ik neem aan dat van tijd tot tijd beslissingen moeten worden genomen
door de Amerikaanse regering, door het Congres, die invloed hebben
op Nederlandse economische belangen. Het is niet moeilijk te voorzien
dat dan besluiten vallen die niet in het belang van de Nederlanders zijn.’

Volgens Bremer bestaat tussen de VS en grote delen van Europa
een scheiding van geesten over de vraag hoe gevaarlijk het moslim extremisme
is. ‘Wat veel Europeanen niet begrijpen is dat 11 september voor bijna elke
Amerikaan een aardschok was. De meeste Amerikanen beseffen in een
zeer gevaarlijke wereld te leven. Dat besef leeft in Europa veel minder.’