De correctionele rechtbank van Antwerpen heeft vrijdag acht agenten van het Antwerpse politiekorps vrijgesproken voor opzettelijke slagen en verwondingen aan twee antifascistische betogers. De rechtbank oordeelde dat het gebruikte geweld noodzakelijk was om de openbare orde te bewaren.

Volgens de burgerlijke partij had de politie overdreven geweld gebruikt bij de arrestatie. Maar zowel het openbaar ministerie als de verdediging hadden de vrijspraak gevraagd, omdat de agenten alleen maar hun job deden en er geen strafrechterlijke feiten waren gebeurd.

Bij de installatie van de Antwerpse gemeenteraad op 8 januari 2001 hielden zowel het Vlaams Blok als het 8-Mei Collectief en het Antifascistisch Front een betoging. Een ordemacht van 450 agenten was uitgerukt om de vijfhonderd Vlaams Blok-sympathisanten en de 350 antifascistische betogers strikt van elkaar gescheiden te houden. De Antwerpse Grote Markt werd om die reden hermetisch afgesloten. Observanten en arrestatieteams in burger hadden zich onder de betogers gemengd om onmiddellijk te kunnen ingrijpen als er iets fout liep.

De inmiddels overleden 56-jarige Paul D.L. nam samen met zijn zoon Wim deel aan de antifascistische betoging. Vader D.L. haalde op een bepaald ogenblik een mes uit zijn zak om een touwtje aan zijn protestbord door te snijden. Een observant van de politie merkte dit op en bracht de commissaris op de hoogte. Die besloot om Paul D.L. hierover aan te spreken en nam hem bij de arm. D.L. rukte zich los, waardoor de commissaris op de grond viel. Onmiddellijk stormde een arrestatieteam op de man om hem af te voeren. Zoon Wim D.L., die zijn vader te hulp kwam, werd eveneens in de boeien geklonken.
 
Volgens meester Edith Flamand, die voor Wim D.L. en de erfgenamen van Paul D.L. optrad, hadden noch de commissaris, noch de arrestatieteams zich kenbaar gemaakt. De betoger dacht dat hij werd overvallen door Vlaams Blok-militanten. De arrestatieteams zouden hem bovendien te hardhandig hebben aangepakt. Zo hadden de agenten Wim D.L. bij de keel gegrepen en de techniek van de ‘zachte wurging’ toegepast. Daarbij wordt een arrestant de adem ontnomen om hem onder controle te krijgen. De jongen was hierdoor een week arbeidsongeschikt.

Maar meester Jan de Man, die de acht agenten verdedigde, pleitte dat zijn cliënten enkel hun job deden. De commissaris had zich wel degelijk kenbaar gemaakt en had Paul D.L. met zachte hand bij de arm genomen. D.L. had hem echter op de grond geduwd, waarna zijn cliënten in actie waren geschoten. De advocaat ontkende dat ze de techniek van de zachte wurging hadden toegepast. Als vader en zoon gewond waren geraakt, dan was dat aan hun eigen weerspannigheid te wijten, luidde het. “Mijn cliënten hebben alle acht een perfecte staat van dienst. Er werd zelfs nog nooit een tuchtonderzoek tegen hen ondernomen”, stelde meester de Man. “Als vader en zoon D.L. gewoon waren meegekomen, zonder zich te verzetten, was er niets aan de hand geweest.”