De nationalistische leider Jean-Marie Le Pen stijgt weer in de peilingen. Hij kondigt aan dat hij, net zoals vijf jaar geleden, zal doorstoten naar de tweede ronde van de presidentsverkiezingen.

DE leider van het uiterstrechtse Front National vergeleek zichzelf onlangs met de schildpad uit de fabel van de schildpad en de haas. Hij begon al meer dan een jaar geleden campagne te voeren. Le Pen reisde Frankrijk rond, sprak kleinere en grotere groepen toe, lunchte en dineerde gemoedelijk met partijleden en sympathisanten. Tot vorige week werd de FN-leider in het behang gespeeld door de onverwachte ,,derde man” in de campagne, de centrist François Bayrou. Intussen is die in de peilingen weer onder de 20 procent gedoken, terwijl Le Pen tot 15 procent is gestegen, ,,hoger dan ik vijf jaar geleden op hetzelfde moment stond”. Op 21 april 2002 volstond zijn 16,86 procent in de eerste ronde om de toenmalige socialistische premier Lionel Jospin uit de presidentsverkiezingen te gooien. Le Pen (78) en zijn dochter Marine, die zijn gedoodverfde opvolgster aan het hoofd van de partij is, bespelen niet alleen de gebruikelijke thema’s: veiligheid, bescherming van Frankrijks identiteit, anti-Amerikanisme, protectie van Franse banen tegen ,,Europa”, liberalisme en mondialisme. Tijdens een van zijn zeldzame massameetings, in Rijsel op 24 februari, schaarde Le Pen zich ook op een opvallende manier aan de zijde van de jongeren in de banlieues, tegen ,,de elites” en ,,de patroons”. Het was de essayist Alain Soral die de FN-leider ervan overtuigde dat hij ,,revolutionaire stemmen” kan rapen in de banlieues. Soral, een omstreden figuur, noemt zichzelf marxist, was in de jaren negentig lid van de communistische partij en werkt sinds een paar jaar voor Le Pen. Hij kwam in opspraak door antisemitische uitspraken in de media, en zijn geschriften zijn sinds vele jaren ook antifeministisch en anti-gay. Soral is de verbindingsman tussen het FN en bepaalde groepen allochtonen. De cabaretier Dieudonné Mbala Mbala, lang een welkome gast van uiterstlinks en de andersglobalistische beweging, bezocht vorig jaar het feest van het Front National. Dieudonné, die jaren geleden al in opspraak kwam wegens antisemitische uitlatingen, schreef naar het FN toen zijn tweede man, Bruno Gollnisch, aangeklaagd werd wegens negationisme: ,,Wij hebben dezelfde vijanden”. Op het feest van het FN was Dieudonné vergezeld van Ahmed Moualek, infograficus en verantwoordelijke van de website la banlieue s’exprime. Die goed gemaakte website verspreidt dagelijks haat tegen het westen, in de eerste plaats tegen Amerika, en tegen de joden. Jodenhaat is duidelijk het bindmiddel van dit soort vertegenwoordigers van de allochtonen met het FN. Het is dan ook opvallend dat Le Pen, leider van een xenofobe partij, in de banlieues soms vriendelijker behandeld wordt dan Nicolas Sarkozy, de kandidaat van de centrumrechtse regeringspartij UMP. Maar Sarkozy heeft ook de handicap een joodse grootvader te hebben. Bovendien kondigde hij twee jaar geleden als minister van Binnenlandse Zaken aan dat hij die cités waar de politie en de openbare diensten niet meer durfden te komen, zou ,,nettoyer au kärcher”, schoonmaken met een hogedrukreiniger. Dat maakte Sarkozy erg onpopulair bij de ,,peetvaders” in de banlieues die grote belangen te verdedigen hebben. Patrick Fauconnier, journalist van het linkse weekblad Le Nouvel Observateur, en oprichter van het magazine Challenges, schreef in november 2005 dat de strak georganiseerde criminele economie van een aantal banlieues (drugs, wapens, gestolen voorwerpen) een omzet van negentig miljard euro had bereikt. Ook op een andere manier kreeg Le Pen allochtone steun, zij het wellicht onbedoeld. Veiligheid werd vorige week een thema in de campagne toen meer dan honderd, vaak allochtone, jongeren zes uur lang vernielingen aanrichtten in het Parijse Noordstation wegens de arrestatie van een Afrikaan die zonder ticket over een draaihekje was gesprongen. ,,Het kan niet dat men geen controles meer kan uitvoeren zonder dat meteen de boel kort en klein geslagen wordt”, was, in een notendop, de reactie van veel Fransen. Meteen steeg Le Pen met twee punten in een daarna gehouden peiling. Het lijkt onwaarschijnlijk dat Jean-Marie Le Pen ditmaal de socialistische kandidate, Ségolène Royal, uit de verkiezingen zal kunnen gooien, want de linkse kiezers zullen in de eerste ronde minder versnipperd stemmen. Maar hij toont wel dat zijn Front National nog altijd een stevige inplanting heeft, die bovendien naar onverwachte bevolkingsgroepen kan uitbreiden.