De film The Passion of the Christ van Mel Gibson over de laatste twaalf uren in het leven van Jezus Christus is bejubeld en verguisd. Een van de terugkerende punten van kritiek en verontwaardiging is dat de film antisemitisch zou zijn omdat er een uitgesproken negatief en stereotiep beeld van de joden wordt uitgedragen.
De joden zouden de hoofdverantwoordelijkheid voor de kruisiging van Jezus dragen, terwijl de Romeinse stadhouder Pontius Pilatus letterlijk en figuurlijk zijn handen in onschuld wast. Sinds de oorsprong van het christendom vormt (de interpretatie van) het zogenoemde lijdensverhaal van Christus een explosief stuk geschiedenis. Het beeld van de jood als Christusmoordenaar heeft de joden, letterlijk en figuurlijk, achtervolgd.

Heeft regisseur Mel Gibson, zelf fundamentalistisch katholiek, ter versterking van een conservatief christendom doelbewust de strijdbijl opnieuw willen opgraven door oude anti-joodse stereotypen nieuw leven in te blazen? Of dient hij geprezen te worden omdat hij de boodschap van de Evangeliën getrouw maar met moderne middelen heeft weergegeven, gedreven door de wil de mensheid van het lijden van Christus te doordringen? In wat voor genre past deze zeer gewelddadige film, waarom is hij juist nu gemaakt, en hoe welkom is hij in de al dan niet fundamentalistisch christelijke wereld en in die van de islam?