Door een claim van erfgenamen van de Joodse kunsthandelaar Nathan Katz dreigen Nederlands musea een deel van hun collectie te verliezen. De erfgenamen eisen 227 schilderijen op die door de staat zijn uitgeleend aan Nederlandse musea. Het Instituut Collectie Nederland (ICN) bevestigt dat het vorige week een vertrouwelijke brief over de claim naar de betrokken museumdirecties heeft geschreven. Het instituut beheert de kunstwerken die na de Tweede Wereldoorlog in staatsbezit zijn gekomen. Tot de geclaimde werken behoren schilderijen die in het Museum De Lakenhal in Leiden en in het Frans Halsmuseum in Haarlem hangen.

Vorig jaar kregen de erfgenamen van de Joodse kunsthandelaar Jacques Goudstikker 202 door de Duitsers in beslag genomen schilderijen terug. Die waren na de oorlog terecht in Nederlands bezit gekomen. De museumwereld vreest dat de teruggave van de Goudstikker-collectie tot veel nieuwe claims zal leiden. Minister van Cultuur Ronald Plasterk heeft de Restitutiecommissie om advies gevraagd. Het onderzoek van de commissie naar de herkomst van de schilderijen kan maanden duren. Werden ze door de “eigenaars” gestolen ? Werden ze “gekocht” ? Waar haalden ze het geld ervoor ?

Kunsthandelaar Nathan Katz verkocht in 1940 een groot aantal werken aan Alois Miedl, die kunst voor het Führer-museum moest verzamelen. Na de oorlog werden ze door de Stichting Nederlands Kunstbezit teruggehaald naar Nederland. Katz vluchtte in 1941 naar Zwitserland. Hij overleefde de oorlog. Gelukkig overleefden vele de oorlog. Na de bevrijding kwamen Katz en zijn broer Benjamin in opspraak, nadat zij een onjuiste claim voor 28 zeventiende-eeuwse meesterwerken hadden ingediend bij de Stichting Nederlands Kunstbezit. Dit is niets minder dan oplichting !