Clitoridectomie moet worden veroordeeld en verworpen. Een dergelijke verminking van het vrouwenlichaam is onaanvaardbaar. Ze heeft gevolgen op korte en lange termijn, is pijnlijk, invaliderend en vaak dodelijk. Informeren is de enige vorm van preventie, het is zelfs een verplichting, onze plicht.
Clitoridectomie “moet worden beschouwd als een misdaad tegen de menselijkheid”. De medische wereld moet zich steeds meer betrokken voelen bij deze praktijken, erover nadenken, de risico’s inschatten en de gevolgen ervan onderzoeken zodat ze kunnen worden voorkomen.
Er bestaat nu een operatie waarmee de schade van de clitoridectomie kan worden hersteld. Hierbij wordt een clitoris gereconstrueerd en wordt ook de gevoeligheid ervan geregenereerd via een herstellende heelkundige techniek. Het is de bedoeling de zenuwuiteinden onder het litteken van de insnijding te zoeken en met het nog aanwezige weefsel een clitoris te vormen. Dankzij deze operatie kunnen de zenuwen geleidelijk aan weer actief worden en komt ook de gevoeligheid terug.
Vandaag nog worden bijna 130 miljoen mensen op deze manier verminkt. In Egypte gebeurt het bij 100% van de vrouwen, ongeacht hun afkomst of godsdienst. Maar ook in Frankrijk zouden bijna 35.000 meisjes en jonge vrouwen verminkt zijn of staat het hen nog te wachten.
De bedoeling van deze oude traditie is de vrouw voor haar huwelijk te “zuiveren”. De ingreep bestaat uit een totale of gedeeltelijke verwijdering van de clitoris en de kleine schaamlippen, meestal met een mes. De gevolgen zijn een ongevoeligheid tijdens het vrijen, pijnlijke maandstonden en moeizame bevallingen. Ook bloedingen, infecties en fistels zijn erg vaak voorkomende gevolgen.



