Wetenschappers hebben aan de hand van metingen van de lichtweerkaatsing van de Aarde op de Maan onverwacht grote klimaatsveranderingen in de twee laatste decennia vastgesteld, zo heeft de Caltech-universiteit bekendgemaakt.
Door acht jaar gegevens over de lichtweerkaatsing van de Aarde te vergelijken met bijna twintig jaar van gedeeltelijk overlappende data van satellieten over wolken, stootten de wetenschappers van het New Jersey Institute of Technology en van het California Institute of Technology op een geleidelijke daling van die weerkaatsing in het laatste deel van de jaren negentig, wat mogelijk te maken heeft met toenemende globale opwarming.
De onderzoekers gingen uit van het principe: hoe meer bewolkt de Aarde is, hoe meer helder de “aardschijn” is; veranderend wolkendek is een belangrijk element van klimaatsverandering. De vorsers gebruikten de BBSO-telescoop in Californië om de lichtweerkaatsing van de Aarde op onze natuurlijke satelliet waar te nemen.
Het aardse albedo bleek over de jaren heen niet constant te zijn. Het jaarlijks gemiddelde aan albedo verminderde zeer geleidelijk van 1985 tot 1995, en daalde heel sterk tussen 1995 en 1996. Deze observaties zijn in grote lijnen consistent met satellietmetingen van de wolkenmassa.
Het lage albedo van 1997 tot 2002 verhoogde de opwarming van de Aarde door de Zon, aan een tempo dubbel zo hoog als verwacht tengevolge van een verdubbeling van koolstofdioxide in onze atmosfeer. Dit “dimmen” van de Aarde heeft misschien te maken met de recente versnelde toename van de globale oppervlaktetemperaturen, aldus Caltech.
In 2001-2003 was er een ommekeer naar de waarden van voor 1995. Het meer helder worden van de Aarde heeft zeer waarschijnlijk te maken met het effect van een toegenomen en dikker geworden wolkendek