Yves Leterme zorgde zaterdag voor opschudding in Franstalig België door de RTBF te vergelijken met Radio Milles Collines, de Rwandese radiozender die tijdens de genocide opriep tot haat en geweld tegen de Tutsi’s. Hij stelde nadien dat hij enkel de tolk was van wat in politieke middens gezegd werd. Zowel de Vlaminghatende RTBF-journalisten, de rode fascistische gedelegeerd bestuurder van de Franstalige openbare omroep, als de Franstalige mediaminister noemden de uitspraken van het CD&V-kopstuk onaanvaardbaar.

Etienne Schouppe zei dat Yves Leterme ook maar een mens is. “Als meer Vlamingen naar de RTBF kijken, zouden nog meer mensen gedegouteerd zijn door het taalgebruik van de journalisten op de openbare omroep”, stelde de senator. De RTBF-journalisten willen Leterme “kapotmaken en afbreken tot op de grond”. Het is voor Schouppe dan ook niet meer dan normaal dat de man gekwetst is.

CD&V sloot een akkoord met kartelpartner N-VA over de noodzakelijke stappen in een nieuwe staatshervorming.

Na jarenlang paars immobilisme vindt CD&V dat de volgende federale regering de Belgische staatsstructuur wel degelijk moét aanpassen.

CD&V daagt de andere Vlaamse partijen uit nu hun woord houden, want ook zij onderschreven de Vlaamse standpunten. Meermaals keurden zij die zogeheten resoluties goed in het Vlaams Parlement.

Concreet gaat het over de regionalisering van de gezondheidszorg en van het gezinsbeleid, over de regionalisering van het werkgelegenheidsbeleid, van de aanpak van de mobiliteit, van de telecomsector en van het wetenschapsbeleid.

De deelstaten moeten voluit een eigen beleid kunnen voeren inzake de personen- en vennootschapsbelastingen. Zo kunnen Vlaanderen en Wallonië een slagvaardig eigen sociaal-economisch, fiscaal en financieel beleid ontwikkelen, op maat en dus beter aangepast aan de eigen noden.

Een confederale evolutie is nodig, met onder meer duidelijke afspraken over datgene waarvoor de federale overheid en datgene waarvoor de deelstaten voortaan
bevoegd zijn.

Als we arbeid en gezin beter op elkaar willen afstemmen – bijvoorbeeld door ons origineel systeem van levenslooprekening – dan moet de Vlaamse overheid dat kunnen mogelijk maken. Nu worden goede plannen vaak federaal geblokkeerd. Hetzelfde geldt voor de begeleiding van werkzoekenden, de concurrentiekracht van onze Vlaamse ondernemingen en de organisatie van het sociaal overleg.

CD&V kiest dus voor een verregaand maar verantwoordelijk federalisme, met behoud van de solidariteit met de Franstaligen. Vlaanderen heeft geen enkel belang bij een verarming van Wallonië. Voor ons mag geen enkele werkloze, zieke of gepensioneerde Waal straks – na de staatshervorming – een euro minder krijgen. Maar de solidariteit tussen Vlaanderen en Wallonië moet wel objectief en doorzichtig zijn.

Brussel – als hoofdstad van Vlaanderen, België en Europa – krijgt een aangepast statuut. De Vlamingen nemen volwaardig deel aan het bestuur in de hoofdstad, op alle niveaus. De taalwetgeving moet steeds correct worden nageleefd, zeker bij de politie, in ziekenhuizen, bij het gerecht en in de administratie.

De Vlaamse Rand ligt helemaal in Vlaanderen. Daarover kan niet worden onderhandeld; van een uitbreiding van Brussel kan absoluut geen sprake zijn. CD&V wenst vanzelfsprekend de splitsing van het gerechtelijke en het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde te realiseren.

Als overtuigde Europeanen willen wij, Vlamingen, onze stem ook versterken op dat niveau voor de bevoegdheidsdomeinen die ons zijn toevertrouwd.

Volgens Vandenbossche is de daling geen reden tot juichen. “De toestand is en blijft slecht en wekt vooral bij Nederlandstalige inwoners veel wrevel op. Picqué moet dus blijven optreden tegen eentalige ambtenaren. Lokale ambtenaren in Brussel moeten tweetalig zijn en de taal van de burgers moet worden gerespecteerd. Het is dan ook noodzakelijk dat er in de taalwetgeving de nodige garanties worden ingebouwd om de tweetaligheid meer afdwingbaar te maken”, vindt Walter Vandenbossche.

Wie geen taalbrevet heeft, wordt geschorst door de vice-gouverneur. De uiteindelijke beslissing over hun job ligt echter bij Brussels minister-president Charles Picqué, die de contracten vernietigt. Hij kan beslissen dat niet te doen als de continuïteit van de dienstverlening in het gedrang komt. Zo vernietigde Picqué in 2005 slechts 6 contracten op in totaal ruim 600 schorsingen en heeft hij ook in 2006 nauwelijks contracten vernietigd, weet Vandenbossche.

Vandenbossche verklaart de daling van de cijfers doordat gemeentebesturen volgens hem “met mondjesmaat” maatregelen nemen om de tweetaligheid te bevorderen. “Maar er is geen fundamentele ommekeer merkbaar. Heel wat lokale besturen weigeren gewoon mee te werken en kijken enkel naar hun electoraat.”

Dat er minder schorsingen zijn, is toch enigszins verrassend. Midden 2006 schorste de Raad van State immers omzendbrieven verbonden aan het taalakkoord, waardoor de taalwetgeving in de tweede helft van het jaar 2006 ten volle zou moeten toegepast zijn.

Volgens de economist zijn de Waalse politici goed geïnformeerd over de economische situatie van hun gewest. Om het beheer van de gewesten te maximaliseren, moet men volgens Deschamps overgaan van een federalisme van consumptie naar een federalisme van verantwoordelijkheidsgevoel. De economist kwam samen met zes andere economisten -onder wie vier Vlamingen- tot deze vaststelling.

Bij een federalisme van verantwoordelijkheidsgevoel worden de middelen overgedragen naar de regio’s, doelstellingen besproken en wordt rekening afgelegd aan het federale niveau. “Het systeem is tegelijkertijd meer veeleisend en meer volwassen dan dat van vandaag”, zegt Deschamps. De economist pleit voor een model naar Duits voorbeeld.

Wat betreft de sociale zekerheid, moet het federaal systeem behouden worden en moeten de spelers verantwoordelijkheidsgevoel bijgebracht worden inzake de pensioenen, gezondheidszorg enzovoort.

“Ik heb medelijden met onze 74-jarige koning en zijn 70-jarige kabinetschef”, zei senator in spe Pol Van den Driessche. “Op hun leeftijd worden ze voortdurend gedwongen bewegingen te maken die stuk voor stuk een prijs verdienen bij ‘Sterren op het ijs’.” Van den Driessche was de enige bij CD&V die on the record commentaar gaf, maar hij bleek niet de enige die zich ergerde aan het optreden van de koning. Het wantrouwen over de opdracht die Albert II uittredend premier Verhofstadt meegaf, is bijzonder groot.

“De koning spuit mist”, vinden christendemocratische Kamerleden en senatoren. “Rijdt Verhofstadt voor Didier Reynders? Rijdt hij voor Yves Leterme? Of rijdt hij voor paars of paars-groen? Het lijkt er sterk op dat de regering-Verhofstadt gewoon verder moet doen, met een uitbreiding van de lopende zaken. Het Paleis moet toch weten dat de grondwet dat simpelweg niet toelaat.” Het paleis is een fransdol vrijmetselaars-hoerenkot waar de grondwet geen enkele waarde heeft. Van Bilderbergers zoals ons “kindvriendelijk” koningshuis kan men niets beters verwachten.

Sommige CD&V’ers gaan nog een stapje verder. “Verhofstadt krijgt van de koning carte blanche om paars voort te zetten, alsof er nooit verkiezingen zijn geweest. Waarom zouden we dan nog elke vier jaar naar de stembus trekken?”

Vijf grote vragen zullen centraal staan tijdens de werkzaamheden. Die hebben betrekking op de plaats van de Franstaligen in een federale staat, op het creëren van een zo groot mogelijke dynamiek op economisch en sociaal vlak en op de mogelijke relaties tussen de Franstaligen van Brussel, Wallonië en de Vlaamse rand. Een fransdol imperialistisch gedrocht, aldus.

Ook aan de orde zijn de middelen om de werking van de instellingen in Franstalig België, de synergieën met Vlaanderen en de plaats van de Franstaligen in België en de wereld te verbeteren. De huidige politieke crisis en de scenario’s voor de toekomst van ons land worden eveneens aangesneden.

Tijdens de zitting waren ook vertegenwoordigers aanwezig van het Halle-Vilvoorde Komitee. Na een oproep van deze organisatie hadden 1.500 personen aangekondigd dat ze zouden weigeren om te zetelen. Van hen werden er 187 effectief opgeroepen als voorzitter of bijzitter van een stem- of telbureau. Van die 187 zijn er volgens advocaat Karl Vanlouwe 62 gedagvaard. Vier van hen werden eerder al vrijgesproken door de rechter in Dendermonde.

De personen die vandaag voor de rechter verschenen zijn inwoners van onder meer de kantons Lennik, Halle en Wolvertem. Vanlouwe, Matthias Storme en Igor Rogiers, de drie advocaten van de gedagvaarde dienstweigeraars, pleitten de vrijspraak.

“Wij roepen de onbevoegdheid van de correctionele rechtbank in, omdat politieke misdrijven krachtens de grondwet door een volksjury berecht moeten worden”, zei Storme in zijn pleidooi. “In de gemeentes waar onze cliënten werden opgeroepen, waren de kiezerslijsten niet opgesteld door de bevoegde colleges van burgemeesters en schepenen en is de aanduiding van de voorzitters en bijzitters niet geldig.”

De advocaten pleitten ook dat het onderzoek van het Brusselse parket niet volledig is. “Onze cliënten verschijnen voor de correctionele rechter, zonder dat ze nog maar verhoord zijn in de zaak. Daarom vragen wij bijkomende onderzoeksdaden”, zei Vanlouwe.

Het parket geeft een andere interpretatie aan het arrest van het Arbitragehof van mei 2003, waarop de verdediging zich beroept om te zeggen dat de verkiezingen van 10 juni 2007 onwettig zijn. “De onwettige afwezigheid van de gedagvaarden is een duidelijke inbreuk op de kieswet. De vorige verkiezingen waren zonder enige twijfel geldig”, aldus de procureur donderdag. Volgens het parket is de rechtbank wel degelijk bevoegd om zich in de zaak uit te spreken.

Volgens Cohn-Bendit zou een explosie van België nauwelijks een probleem voor Europa zijn. “In ieder geval”, aldus het boegbeeld van mei ‘68, ‘is het gewicht van België in de Unie nul’.

Overigens relativeert Cohn-Bendit de gevaren van een Belgische explosie. Zonder de euro, zo luidt het, was België reeds ontploft, dank zij de euro is het nauwelijks nog een probleem, tenzij voor de samenstelling van de nationale voetbalploeg. Voor Daul zijn die provocerende opmerkingen onaanvaardbaar. “Terwijl onze Belgische partners, die mee de Europese Gemeenschap hebben opgericht, een zware politieke crisis kennen, moeten de Europese parlementariërs geen olie op het vuur gieten en mogen ze niet op een staat en een volk schelden”. “Het komt er op aan”, aldus Daul, “blijk te geven van terughoudendheid en solidariteit”.

Volgens Cohn-Bendit is het onmiskenbaar dat België in een separatistisch proces zit.

De kandidaat-koper moet qua inkomen ook beantwoorden aan de Vlabinvest-normen, geen woning of bouwgrond bezitten en tussen de 18 en 40 jaar oud zijn. De gemeenteraad keurde de voorwaarden goed.

Voor het toekennen van de kavels wordt een klassering opgemaakt volgens een puntensysteem. Hierbij worden leeftijd, inkomen en aantal jaren verblijf in Hoeilaart in rekening gebracht.

Kandidaat-kopers kunnen bijkomende punten halen als hun kinderen op een Nederlandstalige school zitten, bij een erkende Nederlandstalige kinderopvang verblijven of als ze zelf sinds 2002 lid zijn van een Hoeilaartse sport- of cultuurvereniging.

Goed zo !

‘t Pallieterke – 21 november 2007

Ten laatste einde volgend jaar moet de Vlaamse Volksbeweging een uitgewerkt draaiboek voor de Belgische echtscheiding kunnen voorleggen. Een handboek waarin wordt samengebracht wat Vlaanderen moet weten om op een ordentelijke manier aan een onafhankelijk bestaan te kunnen beginnen. Dat is wat de kersverse VVB-voorzitter Eric Defoort voor ogen staat met zijn Vlaamse Volksbeweging in de komende weken en maanden. Een goed onderbouwd scenario uittekenen waarin alle politieke, maatschappelijke, technische en andere facetten van de scheiding vastgelegd worden.

De VVB moet dat werk niet op z’n eentje willen presteren. Anderen zijn immers ook bezig met een of meer deelfacetten van de organisatie van de scheiding, maar de beweging waarvan Defoort pas de nieuwe voorzitter werd, moet op zoek gaan naar al wie in Vlaanderen en zelfs daarbuiten dezelfde weg richting de Vlaamse onafhankelijkheid wil volgen. De VVB moet met allen rond de tafel gaan zitten, de VVB moet op die manier hét aanspreekpunt worden voor al wie over die Belgische echtscheiding iets te zeggen heeft. De VVB moet in staat zijn om met telkens weer nog meer argumenten het dossier van de definitieve Belgische echtscheiding te begeleiden en te sturen.

Eric Defoort is een flamboyant iemand en dat in de meest positieve zin van het woord. Vier uur met hem rond dezelfde tafel zitten, vermoeit niet, ook al is het ook voor iemand die een leven lang beroepshalve vragen stelde, niet altijd gemakkelijk om hem binnen de krijtlijnen van het gesprek te houden. Wij hadden wel het voordeel dat we samen aan een Gentse tafel aan de voet van het Belfort zaten en niet probeerden een telefoongesprek te voeren. Het werd een boeiende maar vooral Vlaams bewogen babbel doorweven met almaar nieuwe verrassende citaten uit vooral de Franse klassiekers – het lijkt er soms op alsof Defoort een citatenboekje bij zich heeft waaruit hij naar hartenlust kan voorlezen zonder ook maar één keer naar de bewuste bladzijde te moeten zoeken.

De nieuwe voorzitter heeft intussen wel al ervaren dat Vlaanderen geen “gemakkelijke minnaar” is zoals hij zelf zegt. Een ongelukkig geformuleerd gesprek met de politiek correcte inquisiteurs van De Morgen leverde de beginnende president prompt bakken Vlaamse kritiek op zodanig zelfs dat het voorzitterschap van deze “président de choc” zoals La Libre Belgique hem voorstelde, dreigde het kortste voorzitterschap te worden in de halve eeuw geschiedenis van deze Vlaamse strijdbeweging. Geen prettig vooruitzicht voor de VVB die na het voortijdige vertrek van Rita de Bont nog maar eens op zoek mocht naar een nieuwe voorzitter, een job waarvoor weinigen in Vlaanderen staan aan te schuiven. Langgeleden kwam men bijvoorbeeld ook bij ondergetekende aankloppen maar tussen droom en daad stonden toen al te veel praktische bezwaren in de weg.
Het einddoel

Dat een Franstalige Brusselse krant als La Libre Belgique zich vrij uitvoerig druk maakt – op een overigens journalistiek vrij correcte manier – over de nieuwe voorzitter van een Vlaamse organisatie als de VVB, bewijst dat die nieuwkomer niet om het even wie is. De belangstellende buitenwereld kent hem, hij nam ooit de pen ter hand om met zijn “Het klauwen van de historicus” een uitgebreid antwoord te sturen naar Mare Reynebeau en diens toen ophefmakende “Het klauwen van de leeuw”. Maar die verbale storm is voor de gewezen ondervoorzitter van de Volksunie en nadien nog even van de N-VA, van deze vroegere KUB-hoogleraar geschiedenis, ook gastspreker op de jongste IJzerwake, van deze historicus en auteur van onder meer het hier onlangs voorgestelde boekje over die onbekende “Dochter van Duitsland”, geen reden om er maar meteen weer de brui aan te geven. Zijn Vlaamse grote mond houden, komt zelfs niet ter sprake, zomaar “de” pers mijden geen optie.

Eric Defoort: Natuurlijk niet, ik zal wel proberen mijn naïviteit wat kwijt te spelen. Je moet in het leven enthousiast zijn, maar je mag dat niet té zijn. Ik heb intussen ook al geleerd dat ik niet geschikt ben voor de partijpolitiek.

‘t Pallieterke: Enigszins ontgoocheld over die zonder twijfel ongelukkige ervaring met De Morgen met uitspraken die inderdaad de indruk konden geven dat de nieuwe VVB-voorzitter een linkse rakker was die liever zijn rug keerde naar de klassieke Vlaamse beweging.

Eric Defoort: Ontgoocheld niet. Ik had het eigenlijk wel kunnen verwachten. Alleen zal men in Vlaanderen toch moeten leren leven met de idee dat we in dat onafhankelijke Vlaanderen zeer uiteenlopende gedachten naast mekaar zullen zien openbloeien, van uiterst links naar uiterst rechts. Links en rechts zullen uiteindelijk wel moeten leren samen zitten. Zoals trouwens al te zien was bij het definitief uiteenspatten van de Volksunie: sommigen gingen naar het “linkse” Spirit, anderen wilden helemaal geen keuze maken en deemsterden intussen weg, nog een andere groep werd liberaal, enkele “sloegen zelfs groen uit” of vinden we terug bij de CD&V. Dat is voor mij geen probleem als al die individuele Vlamingen binnen hun nieuwe biotoop maar hun nationale Vlaamse gedrevenheid behouden. Zelf ben ik niet uiterst links en niet uiterst rechts, ik ben een democraat.

‘t Pallieterke: En met al die “vluchtelingen – excuus voor deze uitdrukking – moeten we vandaag al samenwerken om het onafhankelijke Vlaanderen voor te bereiden? Ook samenwerken met het Vlaams Belang dus?

Eric Defoort: Inderdaad, al wie hetzelfde objectief nastreeft – de Vlaamse onafhankelijkheid – moet op zijn persoonlijke manier zijn deel kunnen bijdragen in het bereiken van dat einddoel. Iedereen zit in zijn eigen structuren, in al die structuren zitten dus mensen die elk hun potenties hebben om de Vlaamse onafhankelijkheid in te vullen.Het is toch opvallend dat de CD&V vandaag niet langer zomaar “ja” antwoordt op alles en nog wat, dat men ook daar een uitgesproken Vlaams standpunt durft innemen. Al die mogelijkheden moeten we kunnen en durven aanspreken en gebruiken.
Verborgen verleiders

‘t Pallieterke: Een Vlaams “comité van wijzen”?

Eric Defoort: Dat klinkt mij veel te muf. Ook geen Costa-achtige reflectiekamer. Een “statengeneraal” misschien waar de meest diverse invalshoeken om de Vlaamse onafhankelijkheid te benaderen aan bod kunnen komen, waar vooral mensen spreken die publiek durven zeggen wat ze te zeggen hebben. Ik weet ook wel dat dit niet voor iedereen op elk moment even gemakkelijk is. Maar laat het duidelijk zijn – ik spreek zeker in dit verband uit ervaring – maar het moet kunnen, ook al kost dat soms blutsen en vooral veel builen. In de Warandegroep bijvoorbeeld kregen sommigen daar ook mee af te rekenen, maar het manifest is er intussen wel gekomen.
Het moet nu wel heel snel gaan. We werken daar binnen de VVB nu al aan: wat er al aan voorbereidend werk beschikbaar is, proberen we alvast te implementeren en te stroomlijnen. Maar nog eens, die oefening moet snel gebeuren. De Belgische ontmanteling gaat opmerkelijk snel. Wie spreekt er vandaag nog van het unionistisch federalisme van Wilfried Martens? Het Belgische feit is voorbij en daar moeten we ons nu op voorbereiden.

‘t Pallieterke: Mogen we het zo samenvatten: u wil op korte termijn mensen samenbrengen uit diverse hoeken van de Vlaamse samenleving zonder daarbij de Vlaamse stamboom van de betrokkenen als een voorafgaande voorwaarde te stellen. Die mensen gaan werken rond een beperkt aantal thema’s rond de noemer van Vlaamse onafhankelijkheid, zij moeten ook conclusies voorstellen die als basis kunnen dienen voor verdere acties.

Eric Defoort: Ik vind het vooral belangrijk dat de vertolkers van dat Vlaamse gedachtegoed te midden van hun samenleving staan, dat ze daarbij hun Vlaams-zijn niet verstoppen. Dat ze integendeel op assertieve manier hun boodschap willen uitdragen, de anderen moeten weten dat je er bent. Is dat met een links etiket op? Of een rechts etiket? Geen probleem voor mij, dat kan gerust blijven hangen als de twee etiketten maar in dezelfde richting gaan. Het moeten bij manier van spreken “verborgen verleiders” zijn, mensen die op een wervende manier hun boodschap kunnen uitdragen.
Referentiepunt

‘t Pallieterke: Wat wil Eric Defoort zelf?

Eric Defoort: Een onafhankelijk Vlaanderen dat volwassen genoeg moet zijn om eigen keuzes temaken. Keuzes voor zichzelf en keuzes voor de anderen. Dat Vlaanderen moet ook de verantwoordelijkheid dragen voor de gemaakte keuzes. Men moet de gevolgen van zijn doen en laten dragen. Wij zijn immers veroordeeld om de gevolgen te aanvaarden van wat we gekozen hebben. Dat aandurven is pas blijk geven van volwassenheid. Dat kan niet meer binnen het Belgische verhaal, daar- voor is geen ruimte. Dat Belgische verhaal is niet alleen potsierlijk, het is ook schadelijk voor alle burgers van dit land, het wordt alleen nog maar gedragen door hen die enkel nog als Belgen in België wil overleven.

‘t Pallieterke: Intussen bleek de (Vlaamse) formateur wet bereid te zijn om bijvoorbeeld de zes faciliteitengemeenten op een toch wel heel louche manier aan het verfransende Brussel uit te leveren.

Eric Defoort: Dat kan uiteraard niet. In zulke voorstellen kunnen we natuurlijk niet instappen. Voor de eventuele uitbreiding van Brussel is ons antwoord simpel: het is het antwoord van Annemie Neyts van Open VLD: over een uitbreiding praten we niet meer, uitbreiden van Brussel is voorgoed gedaan. Op dat soort toestanden zal de VVB zoals voorheen ook morgen en overmorgen prompt blijven reageren.
We gaan ons toch niet ergens in een verlaten landschap afzonderen van de wereld om daar in alle stilte dat draaiboek voor de Vlaamse onafhankelijkheid te schrijven?
De VVB blijft een politieke beweging van elke dag. Zo moet de VVB bijvoorbeeld ook klaarstaan om op een onderbouwde manier te reageren telkens in het buitenland iets gezegd of geschreven wordt dat een wederwoord verdient. De VVB moet een referentiepunt zijn, moet de Vlaamse publieke opinie verder blijven meevormen met het oog op de definitieve keuze, die van de Vlaamse onafhankelijkheid.

‘t Pallieterke: Ben je niet wat te idealistisch? We leven toch in de tijd van het politiek pragmatisme?

Eric Defoort: Dat is zeker zo, maar dat is niet mijn ingesteldheid. Ik hou van mensen die nogal eerlijk doen wat ze zeggen. De mensen moeten voelen waarvoor je staat. Als Leterme alleen maar premier wil worden om naar de Wetstraat 16 te trekken, dan bestaat hij voor mij niet. De Wetstraat 16 is trouwens het huis van een verkrot verhaal.

‘t Pallieterke: Er zullen ook wel VVB-leden zijn die in het stemhokje Leterme naar die Wetstraat 16 wilden sturen? Toegegeven, verleid als ze waren door zijn grootste Vlaamse beloftes.

Eric Defoort: Dat zal wel, het is alleen te hopen dat hij die mensen niet bedriegt. Mocht dat zo zijn, dan moeten we hem de grond in stampen en nadien nog eens terugkeren om hem nog wat dieper te doen wegzinken. Hij krijgt alsnog het voordeel van de twijfel, hij moet wel weten dat een ontgoochelde minnaar bijzonder gevaarlijk kan zijn.

‘t Pallieterke: Waarom wil Eric Defoort eigenlijk voorzitter worden van een Vlaamse strijdvereniging met een rijke, maar vooral lange traditie.

Eric Defoort: Mijn levensvervulling is zeker niet “voorzitter te mogen zijn”, ik vind wel dat iemand een deel van zijn leven moet investeren ten bate van zijn gedachtegoed.

De laatste week van het gemeenschappelijke overleg in Hertoginnedal, midden augustus, maakten de Vlaamse partijen hun definitieve eisenlijst over. CD&V/N-VA en Open VLD hebben die lijst nooit aan het papier toevertrouwd, formateur Yves Leterme (CD&V) kreeg een mondelinge toelichting. Die speelde hij op 15 augustus door aan de Franstaligen, de dag erop stond de lijst in Franstalige kranten.

De Vlamingen waren naar eigen zeggen “zeer redelijk geweest”. Wat eisten ze toen?

Constitutieve autonomie voor Vlaanderen.

Fiscaliteit: regionalisering van de personenbelastingen en regionale kortingen op vennootschapsbelasting. Splitsing van het kadaster.

Sociale zekerheid: een vertegenwoordiger van de gemeenschappen in het Riziv (ziekteverzekering) en betrokken worden bij de bepaling van de prioriteiten in de budgetten van de deelsectoren. Alle aspecten van het gezinsbeleid binnen de sociale zekerheid splitsen: de kinderbijslag en de fiscale aftrekken van kinderen ten laste.

Werk: eigen activerings- en schorsingsbeleid van de deelstaten voor werklozen. De mogelijkheid regionale cao’s af te sluiten. Regionalisering van sociale economie.

Wetenschapsbeleid: al wat nu nog federaal zit, verdelen onder de deelstaten.

Economie: regionaliseren van het vestigingsbeleid, het telecombeleid, het energiebeleid, het mediabeleid.
Mobiliteit: regionalisering van de wegcode, zodat Vlaanderen de maximumsnelheid algemeen kan verlagen.

Regionalisering van de Waterwegen. Eigen rijscholen en technische keuring. De mogelijkheid om extra investeringen te doen in het spoor, bovenop de 60/40-verdeelsleutel.

Wonen: de huurwet regionaliseren. Aanpassing van de onteigeningswet ten voordele van de gemeenten.

Splitsing van nog niet gesplitste instituten: de Orde van Geneesheren en van de Architecten, de Plantentuin van Meise. Splitsing van het participatiefonds. Meer inspraak van deelstaten in het Nationaal Instituut voor Statistiek, Sabam, de Delcrederedienst en de NMBS.

Binnenlands beleid: splitsing van de civiele veiligheid. Brandweer, rampenfonds, dringende medische hulp.

Justitie: de deelstaten willen een afstemming van de toekenning van de Belgische nationaliteit aan hun inburgeringsbeleid. De regio’s krijgen het recht te overleggen met de parketten over het vervolgingsbeleid voor hun decreten en rechtsregels.

Defensie: een formele regionale verdeelsleutel voor compensaties bij aankopen.

De dag erop, op 16 augustus, kwamen de Franstaligen met hun eisenlijst, die een pak onmogelijke dingen eiste, zoals de uitbreiding van Brussel. Het formatieberaad spatte toen uiteen.

Hij verheugde zich over de afwijzing door de N-VA. “Een andere houding zou politieke zelfmoord betekenen”, aldus Defoort. “Het begint er echter naar uit te zien dat binnen de CD&V de oude CVP-strekking weer de bovenhand haalt. Leterme wil landen.”

Voor de N-VA kwamen de verklaringen niet als een verrassing. Defoort had maandag zijn oude compagnon de route Jan Loones gebeld, met dezelfde mededeling. Als de N-VA akkoord ging met de nota, zou zijn VVB mobiliseren tegen de partij, liet Defoort weten. Het partijbestuur nam via Loones nota van het dreigement.

Speelde het mee bij de beslissing? “We zijn volwassen genoeg om onze eigen beslissingen te nemen”, zegt Vlaams parlementslid Gino De Craemer. “Uiteraard nemen we zoiets in overweging”, zegt zijn collega Mark Demesmaeker. “Als de beweging niet mee is, dan zit je op zijn minst ongemakkelijk.”

De N-VA heeft geen sociaal-economisch middenveld zoals de drie traditionele partijen, maar de VVB vervult wel een soortgelijke functie. De partij loopt niet aan het handje van de Vlaamse Volksbeweging, maar ze wil die ook niet tegen krijgen.

Bovendien speelt er een personele wisselwerking tussen de N-VA en de VVB, die altijd als visvijver van politiek talent functioneerde. Zo rekruteerde de N-VA recentelijk nog Jan Jambon, inmiddels kamerlid, uit de VVB. Omgekeerd was Eric Defoort een stichtend lid van de N-VA, die hij de rug toekeerde omdat de partij zich te zeer naar het bedrijfsleven richtte.

De Vlaamse Volksbeweging is niet langer een grote mobiliserende kracht, zoals in de jaren vijftig en zestig. Toen ageerde ze tegen de talentellingen en organiseerde ze onder meer de marsen op Brussel. Ze was ook de voortrekker van de federaliseringsgedachte.

N-VA-voorzitter Bart De Wever noemde de VVB vorig jaar in deze krant “niet langer toonaangevend op ideologisch gebied”. De beweging kan sommige CD&V’ers, N-VA’ers en Vlaams Belangers weliswaar verenigen rond de idee van Vlaamse onafhankelijkheid, “daarna zijn we snel uitgepraat”.

Toch bleef hij de VVB genegen, vanwege de “forumfunctie”. “Ik zou ze nog niet afschrijven”, zei De Wever bij de vijftigste verjaardag van de VVB, die zo goed als onopgemerkt voorbij ging. “Bij verschuivingen op het politieke vlak kan de VVB er zo weer staan”, zei De Wever toen. Dat zijn eigen partij de VVB weer tot leven zou wekken, kon hij toen nog niet vermoeden.

Tijdens de tussenkomst van de twee raadsleden (Paul Sedyn en Yves Ghequiere) begonnen zo’n vijftien leden van het Taal Aktie Komitee die in de zaal aanwezig waren, luidkeels te protesteren. Ze hielden borden omhoog met de tekst “Welkom in een Vlaamse Gemeente”. De manifestanten werden een voor een door de ordediensten uit de zaal verwijderd.

De Franstalige tussenkomsten volgden op het voorlezen van de beslissing van Keulen door de gemeentesecretaris. Damien Thiéry zelf kwam niet tussen toen de raadsleden Frans praatten zoals nochtans door minister Keulen van de burgemeesters geëist wordt. Thiéry wees erop dat de federale wet de mogelijkheid voorziet dat de raadsleden in hun eigen taal tussenkomen en hij zei dat hij ook in de toekomstige gemeenteraden de wet op die manier zou toepassen.

Minister Keulen “ondemocratisch”
De visie van Keulen op dat vlak bestempelde hij als ondemocratisch. Het Franstalig raadslid Yves Ghequiere noemt de beslissing van Keulen in verband met de niet-benoeming van de burgemeester, ongelooflijk zwaar en een schending van de democratie. Hij beschuldigde Keulen twee maten en twee gewichten te hanteren en verwees naar het feit dat de Vlaamse minister de Nederlandstalige burgemeesters uit Halle-Vilvoorde niet sanctioneerde. Die weigerden hun medewerking aan de organisatie van de parlementsverkiezingen van 10 juni uit protest tegen de niet-splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde.

Belang van het land staat voorop
Burgemeester Damien Thiéry riep tijdens de gemeenteraad (in het Nederlands) en na afloop ervan (in het Frans) op tot kalmte en tolerantie. “Iedereen moet weten dat wij niets tegen Nederlandstaligen hebben. Het belang van de gemeente en van het land staat voorop”, aldus Thiéry na afloop van de gemeenteraad.

“Fascisten”
Wel liet hij duidelijk merken dat voor hem de maat vol is wat de betogingen van het TAK betreft. Hij noemde de betogers “fascisten die van elders naar de gemeente komen om hier problemen te zaaien”.

De Vlaamse meerderheidspartijen hebben een voorstel van decreet uitgewerkt dat bepaalt dat de pedagogische en taalinspectie over acht Franstalige basisscholen in de faciliteitengemeenten onder de bevoegheid van de Vlaamse gemeenschap vallen. Daardoor zullen de scholen de Vlaamse eindtermen en onderwijsdoelstellingen moeten volgen, maar kunnen ze zich ook inschrijven in het Vlaamse zorgbeleid, benadrukken de indiener. Het voorstel kwam er nadat onderhandelingen tussen de ministers van Onderwijs van de Vlaamse en Franse gemeenschap, Frank Vandenbroucke en Marie Arena, op niets uitdraaiden.

Arena ziet het voorstel alvast niet zitten. “Onze Franstalige kinderen (die in Vlaanderen wonen !) mogen niet gegijzeld worden door het radicalisme van Vlaamse verkozenen”, kwijlt ze in een mededeling.
Volgens haar zou het decreet een nieuwe stap betekenen in het doen verdwijnen van die scholen. “Op termijn worden de meest elementaire rechten, praten en leren in zijn eigen taal, bedreigd”, meent ze. Ze wil dus dat de fransdollen hun taal in Vlaanderen blijven blaffen en geen Nederlands leren. Buiten gooien, die soort !

Rudy Demotte herinnerde eraan dat het voor het Waals gewest essentieel is over een federale gesprekspartner te beschikken die het economisch herstelplan voor Wallonië ondersteunt. “Maar de MR stelt vandaag een fiscale autonomie voor de deelstaten voor”, stelde hij vast.

Een federale kiesomschrijving heeft volgens Deprez het voordeel dat de Franstaligen in Vlaanderen niet enkel op Olivier Maingain, maar ook op Didier Reynders zullen kunnen stemmen. ‘Ze winnen daarbij’, zei Gérard Deprez maandagvoormiddag op Matin Première (RTBF-Radio).

Voor Olivier Maingain tracht Deprez een plaatsje te vinden in het politieke debat en haalt hij daarom uit naar ‘degenen die de Franstaligen het best verdedigen’.

Groen! is bereid mee te denken over de toekomst van het land en als een Comité van Wijzen met wijze voorstellen komt, willen de Vlaamse groenen die steunen. ‘Maar nu zeggen dat Groen! de nodige stemmen zal leveren, komt neer op een blanco cheque, en daar doen wij niet aan mee’, stelde partijvoorzitster Mieke Vogels maandag na afloop van haar gesprek met koning Albert.

Daarmee zit Groen! op dezelfde lijn van de Vlaamse socialisten.

Het partijbureau van de SP.A acht de tijd nog niet rijp om deel uit te maken van een Comité van Wijzen. ‘Dit lijkt eerder een alibi om oranje-blauw op de been te brengen. Het is niet aan de oppositie om een regering te vormen’, zei voorzitster Caroline Gennez.

‘De partij wil wel meewerken aan een staatshervorming, maar momenteel liggen geen voorstellen op tafel en is niet duidelijk hoe dat Comité aan het werk moet gaan’.

De PS wil alleen meewerken aan een comité van wijzen over een staatshervorming als er duidelijkheid is over wat daar concreet besproken zal worden. ‘Geef ons het menu en laten we met alle Franstalige partijen vooraf voorwaarden afspreken’, zei voorzitter Elio Di Rupo na afloop van het partijbureau. ‘Zonder ernstig menu, riskeert dat in een praatbarak uit te monden’, zegt hij.

Di Rupo wacht ook nog steeds op een ’signaal van goede wil’ van de Vlamingen na de eenzijdige stemming over de splitsing van BHV in de kamercommissie Binnenlandse Zaken.

“Dit weekend hebben zowel cdH als MR laten weten dat de regeringsonderhandelingen stillagen als gevolg van de stemming over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken. De cdH ontkent dus dat er bilaterale contacten over de begroting plaatsvinden. De partij is ook niet bereid om deel te nemen aan welke werkgroep dan ook over de begroting op een ogenblik dat we in een onuitgegeven crisis bevinden en er dringend werk gemaakt moet worden van het herstellen van het vertrouwen tussen de twee grote gemeenschappen van het land en niet van technische discussies in het kader van een hypothetische regeringsvorming”, luidt het in het cdH-communiqué.

Bij de MR wordt de aankondiging van Yves Leterme volledig op zijn rekening geschreven. Ook voor de Franstalige liberalen liggen de onderhandelingen stil.

“Ik neem het niet dat 35 procent van de Vlaamse kiezers niet vertegenwoordigd zijn bij de consultaties van de koning over een kader voor de komende staatshervorming”, aldus Dedecker. “Wij zijn verkozen, de koning kan niet sectair optreden”, voegt hij er nog aan toe.

Een staats(her)vorming betekent minder of geen geld voor de fransdolle monarchie! Logisch dat Albert de N-VA, Lijst Dedecker en het Vlaams Belang niet heeft uitgenodigd. Zij vertegenwoordigen toch maar 35% van de vlamingen! Niet belangrijk voor la belgique ! La belgique, qu’elle creve !

Didier Reynders gaf op RTBF en RTL-TVI uitleg waarin hij het had over de confederale logica in België. “Door de gebeurtenissen van de voorbije week is er iets gebroken in België en is er een confederale logica ontstaan. Wanneer één gemeenschap tegen de andere stemt, krijg je dat. Niets meer, maar ook niets minder”, stelde de MR-voorzitter.

De prijs voor onderdanigheid aan zijne majesteit ging naar Armand De Decker, voorzitter van de Senaat. De jury onderscheidde de Franstalige liberaal voor zijn “herhaalde en leugenachtige” verklaringen over de kostprijs van een eventuele republiek. De Republikeinse Kring neemt ook aanstoot aan het feit dat Armand De Decker bleef beweren dat er geen zaak-Laurent was, tot koning Albert in zijn kerstboodschap van vorig jaar verklaarde dat niemand boven de wet staat. Na de boodschap van de koning beweerde de laureaat dat de prins een burger zoals iedereen is en dus ook moet kunnen gehoord worden als getuige.

Het juryrapport stelt voorts dat in de geest van de laureaat het leren van de Brabançonne elke vorming inzake burgerschap vervangt. Hij aarzelt ook niet de waarheid geweld aan te doen om het paleis te verdedigen, “in de slaafse hoop om de adellijke titel van baron te bekomen”, luidt het nog in de motivatie voor de prijs.

De voorzitters van de Franstalige oranje-blauwe partijen cdH en MR, Joëlle Milquet en Didier Reynders, benadrukten dat de onderhandelingen “gestopt zijn”. Ze zullen pas hervat worden na een herkenbaar signaal. Voor Reynders kunnen de onderhandelingen nog enkele dagen of weken stilliggen.

Dat ook CD&V gisteren zei dat het niet in een regering stapt zonder garanties op een staatshervorming, stelt ook de partijraad van N-VA gerust. Dat bleek al voor het begin van de vergadering. Toen De Wever de zaal binnenstapte, kreeg hij een lang applaus.

“We zitten met het kartel terug op één lijn nadat een perceptieprobleem was ontstaan”, zei De Wever na de partijraad zaterdag. De N-VA-voorzitter verwacht in elk geval “een uiting van politieke wil” om het dossier staatshervorming aan te pakken. Hij riep alle partijen die nodig zijn om die staatshervorming te realiseren “hun verantwoordelijkheid te nemen”.

Die oproep gaat dus verder dan de oranje-blauwe partijen, want die hebben geen tweederdemeerderheid. De Wever blijft achter oranje-blauw staan, ook al heeft die geen tweederdemeerderheid. Die zal “via een mechaniek” elders gezocht moeten worden. Hoe de garanties op een staatshervorming er moeten uitzien, wil De Wever niet zeggen. “Dat zal ik aan de neus hangen waaraan dat moet hangen”, zei hij.

Kartelpartner CD&V en formateur Leterme behoudt alvast het vertrouwen van de N-VA. “We hebben samen een programma uitgewerkt, zijn samen naar de verkiezingen getrokken en onderhandelen als één delegatie”, benadrukte De Wever. “Ik geloof dat het vertrouwen in het kartel nog toegenomen is”, zei partijsecretaris Bart De Nijn. Jo Vandeurzen en Yves Leterme zijn volgens hem “echte Vlaamse staatsmannen”. “De Franstaligen moeten nu begrijpen dat een staatshervorming nodig is, zowel voor Vlaanderen als voor Wallonië”, zei hij.

“Het is een relatief nieuw beleidsdomein op gemeentelijk vlak zodat we op niet veel kunnen terugvallen. Er is afgesproken info en ervaringen uit te wisselen zodat we van mekaars goede praktijken kunnen leren inzake bijvoorbeeld het onthaalbeleid voor anderstaligen. Uit de beleidsnota’s blijkt alvast dat er heel wat parallellen zijn tussen de verschillende aanpakken”, aldus Dirk Dewolf (OV2002-CD&V-N-VA) van Overijse.

De schepenen van de Druivengemeenten Hoeilaart, Overijse en Tervuren spraken alvast af een gezamenlijk initiatief te nemen wat betreft Nederlandsonkundigheid in de horecasector. “Dit is voor vele klanten een steen des aanstoots. Het gaat vaak om opdieners die uit Brussel afkomstig zijn. In samenwerking met de vzw De Rand en het Huis van het Nederlands willen we voor hen een intensieve, korte, praktijkgerichte taalcursus ontwikkelen”, aldus Dewolf.

Bij onwil moet men ze er gewoon uitgooien. Geen Nederlands, geen toegang tot Vlaanderen !

Volgens hem is de stemming van de Vlamingen deze week “geen eenvoudige wending”, maar een “een schok met een grote symbolische waarde”, een invraagstelling van het Belgische pact. “De logica die in België aan het werk is, is die van een confederatie. De inzet is dus te leren om mensen die in een verschillend universum bewegen, te laten samenleven. En dat lijkt me nog mogelijk”, voegde hij er aan toe.

“De Vlamingen zullen moeten aantonen dat ze de federale onderhandelingen tot een goed einde willen brengen en afzien van ‘het België van hun dromen’, en dat ze het principe van ’samen leven’ aanvaarden.”

Vlamingen mogen enkel dro;en van het huidige belgie, waar ieder gezin om de 4 jaar een gezinsauto afgeeft aan een fransdolle kapitalistische kaste, waar hun stem minder waard is dan een Waalse stem, waar fransdollen bij ons mogen stemmen op eigen lijsten en de Vlamingen in Wallonie niet, waar de fransdolle media dagelijks op Vlaanderen kotsen, enzovoort, enzovoort !

Op muren schilderen is niet zo mooi, maar de slogan klopt wel.

Leterme was eerst niet van plan om al zo snel verslag uit te brengen. Maar donderdagmiddag moest het dan toch wat sneller gaan.

In het communiqué dat het Paleis na de ontmoeting tussen koning Albert en de formateur liet verspreiden, meldde de koning als volleerd leugenaar : ‘Anderzijds zal de koning dit weekend de voorzitters van de Kamer en Senaat ontvangen om hen te vragen een dialoog op te starten over een evenwichtige verdere uitbouw van onze instellingen en de versterking van de cohesie tussen de gemeenschappen.’ CD&V/N-VA wil daar tegen maandag een resultaat van zien, maar dat zal dan toch snel moeten gaan. Volgens oranje-blauwe bronnen is de koning van plan om zondag pas terug te keren naar het land.

Op het paleis wil men berichten over de verblijfplaats van de koning bevestigen noch ontkennen. Op de vraag of het klopt dat Leterme zich donderdag moest haasten omdat Albert II naar Frankrijk moest vertrekken, klinkt het in Laken: ‘daar kunnen we moeilijk commentaar op geven’.
Weg met deze anti-Vlaamse koning !

Het bochtenwerk van CD&V lijkt op de beklimming van een col buiten categorie. Samen met N-VA-voorzitter Bart De Wever eiste CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen gisteren spijkerharde garanties op een communautair akkoord. Zonder die voorwaarde komt er van een hervatting van de oranje-blauwe regeringsonderhandelingen niets in huis.

De nieuwe koerswijziging kwam er na een rampzalig verlopen vergadering van de verruimde CD&V-top, donderdagavond. Die nam terecht geen genoegen met de koninklijke verklaring om de formatie op gang te trekken. Op verzoek van Yves Leterme zelf stelde koning Albert donderdagmiddag voor om de aanslepende communautaire discussie aan een groep van Wijzen over te laten. Verlost van elke communautaire besogne kon de formateur prompt zijn regeerakkoord afronden.

Aanvankelijk volgde de CD&V-top de zienswijze van de formateur. Maar gaandeweg bleek de kritiek onbeheersbaar. De crisis van België leek uit te draaien op een crisis binnen de partij en het kartel. De N-VA zat in zak en as en begreep dat ze zonder garanties op een staatshervorming niet tot een regering kon toetreden. Gisterenmiddag zette het kartel daarom opnieuw hoog in.

De voorzitters van Kamer en Senaat moeten tegen maandag uitmaken of zo’n communautair akkoord, inclusief de tweederde meerderheid, mogelijk is. Herman Van Rompuy (CD&V) en Armand De Decker (MR) togen gisteren al aan het werk. Maar niemand begrijpt hoe de twee hun opdracht met vrucht kunnen volbrengen. Eerder wees CD&V een gelijkaardige operatie van koninklijk verkenner Van Rompuy als onvoldoende van de hand. Het wantrouwen jegens de minister van Staat blijft binnen de partij overigens erg groot. De Decker wordt dan weer meer gecharmeerd door uiterlijk vertoon dan door inhoudelijke diepgang.

Intussen valt de Wetstraat ten prooi aan een kakofonie van opgeëiste signalen. Zo vraagt MR-voorzitter Didier Reynders na de eenzijdige goedkeuring van het wetsvoorstel voor Brussel-Halle-Vilvoorde een verzoenend signaal van de Vlamingen. Vandeurzen weigerde. De CD&V-voorzitter eist namelijk een signaal van de Franstaligen dat ze echt werk willen maken van een staatshervorming. Olivier Maingain vulde dat verzoek prompt figuurlijk in. Na een spelletje Russische roulette was de kogel voor de Vlamingen, niet voor de Franstaligen. Volgens de FDF-voorman was de staatshervorming immers van de baan.

Wat rest Yves Leterme nog op de 153ste formatiedag? Vandeurzen en De Wever schreeuwden gisteren tijdens Terzake hun geloof in de formateur uit. Hem nu laten vallen kwam volgens de twee politici neer op landverraad. Maar eigenlijk kan Leterme geen kant meer op. De combinatie van het premierschap, een staatshervorming en een kabinet zonder de socialisten draait steeds uit op de kwadratuur van de cirkel. De methode leidt tot een onafwendbare cul-de-sac.

Niemand, ook de verschillende hoofdrolspelers niet, zien op dit moment een uitweg. De formateur moet haast rekenen op een mirakel om binnen onafzienbare tijd de Wetstraat 16 te kunnen bezetten. ‘Of op een ambulance’, zo merkte een oranje-blauwe onderhandelaar op.

Joëlle Milquets CDH begrijpt niet dat CD&V-N-VA geen signaal naar de Franstaligen wil geven om het vertrouwen te herstellen. De partij is ook erg verbaasd over de vraag van het kartel naar garanties. Een staatshervorming is immers niet aan de orde omdat oranje-blauw geen tweederde meerderheid heeft, stellen de Franstalige christendemocraten. Dit is tenmisnte een duidelijk antwoord : geen staatshervormimg, nu niet, ien n geen enkele praatclub.

Ook de Franstalige liberalen van MR blijven wachten op een signaal van de Vlamingen, die het vertrouwen tussen de gemeenschappen kan doen heropbouwen.

Nochtans zijn het de fransdollen die het vertrouwen hebben geschonden. Zij weigeren onze taal te leren, zowel als ze in Vlaanderen wonen als erbuiten.

De dag erna nam CD&V zijn tweede bocht in twee dagen, door samen met de N-VA waarborgen voor een staatshervorming te vragen alvorens de regeringsonderhandelingen hervat kunnen worden. Het had er veel van weg dat de kleine kartelpartner de grote op de knieën had gekregen. CD&V is opnieuw bij de les, laat N-VA-parlementslid Jan Jambon zich ontvallen.

De avond ervoor zag de situatie er nog heel anders uit. De N-VA verkeerde na de mededeling van het paleis in shock. Ontgoocheling was het overheersende gevoel. Zie je wel dat de tsjeven ons een loer draaien, werd hardop gedacht. De CVP was even helemaal terug. Het einde van het kartel leek in zicht, vertelt Europees Parlementslid Frieda Brepoels.

Een onderhoud met Yves Leterme en Herman Van Rompuy moest opheldering brengen. Het resultaat stelde teleur, het nachtmerriescenario was zich aan het voltrekken. Het optreden van de in N-VA-kringen nochtans zeer gewaardeerde CD&V-ondervoorzitter Cathy Berx in Ter Zake werd als een bevestiging geïnterpreteerd.

Toch deed niet de N-VA bij CD&V het tij keren. Bij de partij van Jo Vandeurzen speelde een eigen dynamiek. ’s Avonds had de partij nog een persmededeling uitgestuurd, die de ‘versnelde aanpak’ verwelkomde. Het communiqué werd vooraf voorgelegd aan de toetsingsgroep van dertien partijprominenten.

Op dat moment zat CD&V nog volledig vast in zijn eigen logica. De partij rekende op een catharsis bij de Franstaligen na de stemming over BHV. Ze wou de nieuwe wending met de Raad der Wijzen ‘een eerlijke kans geven’ en ‘haar verantwoordelijkheid opnemen’. Er heerste geen crisissfeer, zoals bij de N-VA, maar op zijn eigen manier kwam CD&V (gelukkig) tot hetzelfde inzicht: dit scenario was onaanvaardbaar.

Dat bleek al op de vergadering van de dertien. Hoewel die haar instemming had gegeven voor het communiqué dat de demarche van de koning toejuichte, bleek uit de discussies dat ook CD&V met enorme twijfels zat. ‘We willen zekerheid dat we niet met een kluitje in het riet gestuurd worden’, legt senator Etienne Schouppe uit. ‘Het is welletjes geweest. Er is een grondige staatshervorming nodig, anders zal het niet met CD&V zijn.’

Schouppe was niet de enige die zich roerde. De aanwezigen waren niet van plan ‘de crisis van België te laten terugbrengen tot een crisis bij CD&V/N-VA’. Garanties werden er gevraagd, en een regering die de motor is van de staatshervorming – niet zomaar een toeschouwer.

Voorzitter Jo Vandeurzen registreerde het ongenoegen, maar nam ter plekke nog geen beslissing. De nacht bracht raad, de ochtendkranten ook. Terwijl CD&V zijn verkiezingsbelofte op het spel zette om de formatie toch maar te doen slagen, stak MR-voorzitter Didier Reynders de draak met de Vlamingen. Toen was de maat vol, de emmer liep over. In allerijl werd een persconferentie georganiseerd, waarop de verstrakte houding de wereld werd ingestuurd.

Het kartel komt hier steviger uit dan ooit. ‘Scheiden doen we niet zomaar. We leren elkaar hierdoor beter en beter kennen’, zegt Brepoels. Bart De Wever mag applaus verwachten op de partijraad van vandaag, die donderdag nog een afstraffing dreigde te worden. En ook de CD&V-achterban durft weer met opgeheven hoofd buiten te komen.

Voor formateur Leterme slinkt de kans op slagen echter met de minuut. En Herman Van Rompuy, die in opdracht van de koning ‘de dialoog’ moet ’starten’, weet in elk geval dat hij werkt zonder rugdekking van zijn eigen partij.

Maingain benadrukte dat de crisis van de voorbije dagen niet volgens een vooraf afgesproken scenario is verlopen. Als bewijs overliep hij gedetailleerd de agenda van de vorige dagen, waaruit moest blijken dat MR-voorzitter Didier Reynders tot op het laatst naar een uitweg zocht. Leterme heeft volgens Maingain de druk opgedreven, in de hoop dat er een oplossing uit de bus zou komen, maar dat is niet gelukt.

De Vlaamse partijen hebben volgens Maingain met de stemming over B-H-V ‘Russische roulette’ gespeeld en verloren. Het communautaire verhuist nu naar een andere instelling, met een ander ritme. Maar voordat de parlementsvoorzitters aan de slag kunnen met de communautaire dialoog, moeten de Franstaligen onder elkaar een methode moeten afspreken en de krijtlijnen uittekenen waarbinnen het debat kan gevoerd worden.

De FDF-voorzitter wees er ook nog op dat niet enkel de oranje-blauwe partijen aan de institutionele besprekingen zullen deelnemen. Hij herhaalde dat Yves Leterme niet meer de ‘autoriteit’ van een formateur heeft. Maingain nam akte van het feit dat de koning Leterme donderdag bevestigde in zijn functie, maar herinnerde er tegelijkertijd aan dat hij Leterme had gevraagd naar de koning te gaan en dat hij gezegd had dat de onderhandelingen zouden gestopt worden als er een stemming over BHV zou plaatsvinden.

Maingain ziet in de mededeling van het paleis een duidelijke desavouering van Leterme. “Hij werd ontlast van de opdracht om de standpunten van de twee gemeenschappen te verzoenen. (…) Zijn speelveld is duidelijk afgelijnd door de koning. (…) Men vindt moeilijk een even wrede afkeuring”, aldus Olivier Maingain.

Peeters (CD&V) deed die uitspraak nog voor de gezamenlijke verklaring van de voorzitters van CD&V en N-VA. Hij voegde er dan ook aan toe dat hij niet op de zaken wil vooruitlopen en dat de uiteindelijke toetsing pas zal gebeuren op basis van het federale regeerakkoord. Viceminister-president Frank Vandenbroucke zei het daarmee eens te zijn.

Ondertussen herhaalt aan Franstalige kant neo-nazi Maingain zijn persoonlijke aanval op Leterme, maar in de plenaire zitting van de Franse Gemeenschap kwam het tot een zware botsing tussen PS en MR. De PS-fractieleider beschuldigt de oranje-blauwe partijen ervan dat de hele B-H-V-heisa opgezet spel is. Komen er barsten in het Franstalige front of zijn het nog altijd zure oprispingen na de ongemeen harde verkiezingscampagne tussen de twee Waalse grootmachten?

De scherpe communautaire verklaring van het Vlaamse kartel komt verrassend, na de reactie van CD&V op het communiqué dat het paleis eerder op de dag verstuurde. Daarin stond dat de Koning de voorzitters van Kamer en Senaat zou vragen “de dialoog over een evenwichtige uitbouw van onze instellingen op te starten”. Zowat iedereen ging er van uit dat dit neerkwam op de raad van wijzen uit de zogenaamde nota-Milquet. Concreet zou dat betekenen dat de verregaande staatshervorming uit de regeringsformatie wordt getild en dat er enkel nog ruimte zou zijn voor stappen waarvoor enkel een gewone meerderheid nodig is.

De christendemocraten reageerden positief op de mededeling van het paleis. Bij N-VA gold radiostilte. Dat scenario zou immers bijzonder moeilijk liggen voor de Nieuw-Vlaamse Alliantie. Op deze manier tot een regering toetreden, zou onmogelijk uit te leggen zijn bij de achterban. Er volgde vanochtend beraad binnen de N-VA-top. Op een geïmproviseerde persconferentie achteraf sprak Vandeurzen, geflankeerd door De Wever, scherpe taal. “CD&V/N-VA vraagt van de Franstaligen een gebaar over waarborgen over het tot stand komen van een staatshervorming. Deze waarborgen moeten gegeven worden vooraleer regeringsonderhandelingen opnieuw kunnen opstarten”, luidde het.

Na de stemming door de Vlamingen van de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken van woensdag, had MR-voorzitter Reynders verklaard dat voor hem de regeringsonderhandelingen pas terug kunnen starten wanneer er vanuit Vlaamse hoek een signaal komt dat het vertrouwen tussen de gemeenschappen kan herstellen. Vandeurzen en De Wever “wijzen die vraag af”. “Eigenlijk is het signaal dat woensdag werd gegeven een vraag naar een ander signaal”, kaatste de CD&V-voorzitter de bal terug. Het gaat om “een gebaar van de Franstaligen in dit land naar een fundamenteel gesprek over de staatshervorming, de vraag ook naar waarborgen dat de staatshervorming er kan en zal komen”.

Hij voegde er aan toe dat die waarborgen er moeten zijn vooraleer de regeringsgesprekken opnieuw kunnen heropstarten. Het kartel zegt nu het resultaat af te wachten van de consultaties van de voorzitters van Kamer en Senaat. Maar “zonder deze garanties is er geen regeringsdeelname van het kartel mogelijk”, besloot Vandeurzen.

De stemming in de zaal sloeg om toen PS’er Léon Walry uithaalde naar MR. Volgens hem heeft MR de Franstaligen verraden door met CD&V in zee te gaan in een vooraf uitgestippeld scenario. Het scenario voorzag volgens Walry in de stemming van het BHV-voorstel in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken, zodat BHV ‘in de frigo’ gestoken kon worden, waarna oranje-blauw gevormd kon worden.

De uitspraken van Walry zorgden voor woede op de MR-banken. ‘U bent een doodgraver’, ‘Dit is weerzinwekkend’ en ‘U verbrijzelt de Franstalige solidariteit’, klonk het in het ontstane tumult.

Op voorstel van Marcel Cheron (Ecolo) schorste parlementsvoorzitter Jean-François Istasse (PS) de zitting om een vergadering van de fractievoorzitters mogelijk te maken.

Uiteindelijk kwam de vergadering opnieuw bijeen en werd de motie goedgekeurd, op drie onthoudingen van het FN na.

De Franstaligen willen het splitsingsvoorstel rond Brussel-Halle-Vilvoorde aanvechten dat woensdag in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken werd gestemd. De Franstalige partijvoorzitters spraken toen van een ‘ernstige daad van politieke agressie tegenover de Franstaligen die de het nationale evenwicht verstoort’.

Gisteren werd de motie unaniem goedgekeurd in de commissie Algemene Zaken van het parlement van de Franse Gemeenschap. Alle Franstalige democratische partijen (PS, MR, CDH en Ecolo) stemden voor.

Woensdag riepen de 25 burgemeesters op tot een referendum waarin de inwoners uit de faciliteitengemeenten zich zouden kunnen uitspreken over een aansluiting bij Brussel. De Conferentie van de Vlaamse schepenen en OCMW-voorzitters, het orgaan dat onder meer de belangen van de Vlaamse schepenen in Brussel behartigt, heeft kritiek op die demarche.

‘Dit iniatief kan niet. Het is niet doorgesproken op de schepencolleges. Wij vragen dat men koelbloedigheid aan de dag legt en dat de Brusselse burgervaders op hun stappen terugkeren’, aldus Jean-Luc Vanraes van Open VLD. Vanraes werd vrijdag in zijn protest gesteund door Luc Denys (Groen!-schepen in Schaarbeek), Brigitte De Pauw (CD&V-schepen in Jette) en Robert Delathouwer (SP.A-schepen in Koekelberg). Maar het bericht wordt volgens Vanreas unaniem onderschreven door alle leden (19 schepenen en 2 OCMW-voorzitters).

De Conferentie benadrukt ook dat het voorgestelde referendum geen enkele rechtsgrond heeft.

De Vlaamse schepenen en OCMW-voorzitters van de Brusselse gemeenten roepen de Brusselse burgemeesters op tot ‘koelbloedigheid’ en vragen dat ze zich niet laten verleiden tot ‘het stimuleren van een hetze tussen de twee gemeenschappen op gemeentelijk niveau’.

‘Laten we ons bezig houden met de problemen op gemeentelijk niveau en laat de federale regeringsonderhandelingen over aan het federale niveau’, aldus De Pauw.

“De wet van de sterkste”, titelen Le Soir en La Libre Belgique, daags na de stemming in de Kamercommissie.

“Het Vlaanderen dat er een triomfalistisch discours op na houdt, gedraagt zich alsof het een verdrukte minderheid is, weinig zelfverzekerd, ongerust over zijn toekomst, omringd door vijanden. Zonder het gebruik van wapens – gelukkig maar – wil het, zoals de Serviërs en Bosniërs, een taalzuiver grondgebied, schrijft Michel Konen, de hoofdredacteur van La Libre. Hij vindt dat “het sterke Vlaanderen op een meelijwekkende manier zijn zwakte heeft getoond”. “Door voor de confrontatie te kiezen, heeft het zijn enige patroon verschoten. Gedurende vele maanden zal het wetsvoorstel wegkwijnen in het woud van parlementaire procedures”. “Maar zelfs al wordt achterdocht de norm”, dixit de editorialist, is paniek niet aan de orde. “België is gisteren niet opgehouden te bestaan” en “de socio-economische prioriteiten moeten meer dan ooit worden aangepakt”.

In Le Soir waarschuwt Béatrice Delvaux de Franstalige partijen die deel zullen uitmaken van de volgende federale regering. “Tussen de belangen van de Belgen en die van Vlaanderen kan het noorden van het land zonder compromissen kiezen”, luidt het. “De Vlamingen hebben een taboe doorbroken en kunnen de smaak van hun eenzijdige daad te pakken hebben”, gaat Delvaux voort. De stemming in de Kamercommissie is volgens haar een randfenomeen, noch het resultaat van uitzonderlijke omstandigheden. “Het is het gevolg van diepe en voortaan opgeëiste tegenstellingen tussen Vlamingen en Franstaligen”.

Als het was om dit te bereiken, hadden we ons die 150 dagen processie van Echternach kunnen besparen, vindt l’Echo-hoofdredactrice Martine Maelschalck. “Men had snel een socio-economische regering moeten samenstellen (hetgeen de oranje-blauwe verkiezingsuitslag van 10 juni mogelijk maakte) en parallel de commissie voor de staatshervorming, die de ernstige toestand vereiste, oprichten. Werkend, producerend en exporterend België is moe. Het is het beu groen te lachten met het sarcasme van zijn commerciële concurrenten”, luidt het.

In La Dernière Heure klinkt verontwaardiging over het feit dat de Franstaligen, “die werden vernederd door hun Vlaamse ‘partners’, bereid zijn om voort te gaan met oranje-blauw. “En met dezelfde piloot aan het stuur die definitief het bewijs heeft geleverd dat hij alles behalve een staatsman is en bovendien lijdt aan de pathologische onkunde om ook maar het minste compromis te forceren”, klaagt Christian Carpentier aan. “Het einde van oranje-blauw aankondigen. Hun belofte nakomen om Yves Leterme onmiddellijk zijn opdracht aan de koning te laten teruggeven. Het zijn twee dingen waar we ons woensdag met recht en rede aan mochten verwachten vanwege MR en cdH. Ze zouden coherent en logisch zijn geweest gezien de historisch zwaarwichtigheid van de feiten”, aldus nog Carpentier.

Voor de kranten van de groep Vers l’Avenir is de impasse 150 dagen na de verkiezingen compleet, zowel institutioneel als politiek, cultureel als menselijk. “De mythe België, waar compromissen worden gesloten, stort in. Vanaf nu moet niet enkel een crisette worden overwonnen, maar is er nood aan een collectieve therapeutische sessie”, schrijven de kranten.

Eenzelfde geluid bij Sud Presse. “De overgemediatiseerde stemming van de splitsing van BHV (…) luidt het einde in van het “Belgisch politiek model”, het systeem dat de “Belgische uniciteit” uitmaakte.

“Het conflict op de spits drijven en dan de staart intrekken, het is een heel herkenbare handelwijze van Franstalige politici. Er zijn nog zekerheden in de politiek”, grijnst Leo Goovaerts. Als oud-VLD’er en docent onderhandelingstechnieken aan de Gentse Vlerick- school weet Goovaerts waarover hij praat.

De Franstalige partijen MR en FDF verlieten woensdag de stemming met slaande deur, maar die bleef wel op een kier. “Erg herkenbaar”, stelt Leo Goovaerts, die dieper ingaat op het verschil tussen Vlaamse en Waalse onderhandelaars in zijn boek ‘Communautaire en regeringscoalitieonderhandelingen anno 2007’.

“De Franstalige partijen hebben zichzelf een rode kaart gegeven. Maar een minuut later redeneren ze: et alors? We gaan morgen gewoon weer rond de tafel zitten.” “Een nederlaag zullen ze nooit toegeven”, weet de oud- VLD’er. “Voor de Franstaligen was de stemming wel een probleem, maar zeker geen drama. Ze zullen de Vlamingen ervan beschuldigen dat ze de reputatie van België op het spel hebben gezet, dat de Vlamingen van kwade wil zijn. Daar komen ze wel mee weg bij hun achterban en kiezers.”

Voor Goovaerts komt de haarspeldbocht van Olivier Maingain dan ook niet als een verrassing. “Het op de spits drijven van een conflict en vervolgens inbinden is een heel herkenbare handelwijze van de Franstalige onderhandelaars. Er zijn nog zekerheden in de politiek (lacht). Ik had deze beweging al lang zien aankomen.”

Door Vlaamse ogen bekeken, lijkt de actie van MR en FDF op paniekvoetbal. “Ze zullen zeker verrast geweest zijn dat de Vlaamse partijen de stemming hebben doorgedreven”, denkt Goovaerts. “Maar paniekvoetbal is het niet. Het is de Waalse manier van onderhandelen.”

Hoe verschillend zijn Vlaamse en Waalse onderhandelaars dan? “Héél verschillend. De tactische houding van de Franstaligen is cultureel geïnspireerd. Vlamingen stappen in een onderhandeling met een agenda. Ze kondigen die aan en willen een afspraak die duidelijk op papier gezet wordt. Ze zijn, net als Scandinaviërs en Duitsers, minder bestand tegen onzekerheden. Franstaligen hebben daar minder last van. Zij leggen eerder hun doel vast dan de manier waarop ze dat doel willen bereiken. Je zal ze zelden hun kaarten op tafel zien leggen vóór de onderhandelingen. Vanuit zo’n positie is het voor de Vlamingen moeilijker onderhandelen.”

Maar zo zijn er nog enkele obscure vuistregels die vooral bij communautaire onderhandelingen gelden. Goovaerts somt ze op in zijn boek. “Het geeft een beetje aan waarom Vlamingen en Franstaligen anders onderhandelen”, zegt de oud-VLD’er.

• ’Vlaamse onderhandelaars vertegenwoordigen een numerieke meerderheid, maar gedragen zich als een verdrukte minderheid.’

• ’Franstalige partijen onderhandelen vanuit één positie, terwijl Vlamingen onderhandelen tegen elkaar. Bij voorkeur zullen ze elkaar bedriegen.’

• ’Als Vlamingen onderhandelen met Franstaligen, verliezen de Vlamingen. Zij hebben het meeste, dus geven ze als eerste toe.’

Van Biesen, die afkomstig is uit faciliteitengemeente Kraainem, toonde zich achteraf “zeker niet euforisch”. Hij wees erop dat het door de alarmbelprocedure en belangenconflicten nog een hele poos kan duren alvorens de splitsing van de kieskring effectief in het Staatsblad zal verschijnen. “Het probleem is niet van de baan”, zei hij.

Ook Van Biesen had liever een onderhandelde oplossing gezien, zodat de regeringsonderhandelaars hun werkzaamheden op een normale manier hadden kunnen voortzetten. Maar ook hij stelde dat er geen wil was bij de Franstaligen om tot een akkoord te komen. Niettemin raadt hij de Franstaligen aan de “wil van de kiezer te respecteren”. De bruggen zijn volgens hem echter niet opgeblazen.

Olivier Maingain
FDF-onderhandelaar en neo-nazi Olivier Maingain ziet nog een mogelijke toekomst voor oranje-blauw, maar zegt dat de institutionele dossiers en BHV voor maanden worden begraven door de stemming in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken. Die stemming heeft het vertrouwen “zwaar beschadigd”, aldus Maingain.

Volgens Maingain was het de taak van formateur Leterme om zijn partij (CD&V) te overtuigen om niet te stemmen, maar mist het CD&V-kopstuk daarvoor de autoriteit. Maingain vindt niet dat hij Leterme heeft beledigd. “Zeggen dat hij niet het talent heeft van Verhofstadt, is dat een belediging?”, aldus Maingain.

Demotte roept op tot Franstalig front (PS)
De Waalse minister-president Rudy Demotte heeft woensdag de Franstalige partijen opgeroepen één front te vormen en samen een project uit te werken, nu de Vlamingen in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken het wetsvoorstel voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde hebben goedgekeurd.
“De gemeenschappen voeren een machtsstrijd in tegenstelling tot waar het coöperatief federalisme voor staat. Ik betreur dat”, aldus Demotte in de marge van de plenaire vergadering van het Waals parlement.

De Waalse minister-president roept de oranje-blauwe onderhandelaars intussen op om niet in de partijpolitieke logica te stappen. “Het is tijd voor één Franstalig front”, aldus Demotte. We mogen onze politieke krachten niet verdelen. Alle Franstalige politieke formaties moeten rond de tafel zitten.”

Jo Vandeurzen (CD&V N-VA)
CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen wil doorgaan met oranje-blauw en met formateur Yves Leterme. Dat heeft hij verklaard na afloop van de CD&V/N-VA-fractie en het overleg met de oranje-blauwe delegatieleiders.

Vlak voor de vergadering van de commissie Binnenlandse Zaken verklaarde Vandeurzen: “We hebben maximale inspanningen gedaan voor een onderhandelde oplossing. Er was echter geen draagvlak of een consensus. Op een bepaald moment moet je beslissen. Nu laten we het parlementaire spel spelen”, verklaarde de CD&V-voorzitter.

Voor speculaties rond een oranje-blauwe noodregering vond Vandeurzen het nog te vroeg. Zijn partij wil in elk geval voort met oranje-blauw en met Yves Leterme als formateur. “Wij hebben belangrijke deelakkoorden afgesloten en willen de gesprekken voortzetten. Wij hebben dat de andere partijen al duidelijk gemaakt”, dixit Vandeurzen.

Of die andere partijen hetzelfde denken, wist hij nog niet te zeggen. Daarvoor is het volgens hem wachten op de reacties van de Franstalige partijen.

Voor Vandeurzen kon de kritiek van FDF-onderhandelaar Olivier Maingain op formateur Leterme ook niet door de beugel. Maingain dreigde er woensdagochtend mee het vertrouwen in Leterme als formateur op te zeggen als er gestemd zou worden in de commissie en leverde ook dinsdag al zware, persoonlijke kritiek op Leterme.

Het groene kamerlid was woensdag in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken de vreemde eend in de bijt. Als enige Vlaams commissielid onthield ze zich bij de stemming over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde.

Benoît Cerexhe (cdH)
De politieke crisis die België als 150 dagen in de ban houdt, heeft negatieve gevolgen voor het imago van ons land in het buitenland en schaadt de Brusselse economie. Dat heeft de Brusselse minister van Economie Benoît Cerexhe woensdag gezegd in de marge van een persconferentie over een telefoonlijn voor Brusselse ondernemingen in moeilijkheden.

“Brussel is een investeringsgebied en investeringen hebben stabiliteit en juridische zekerheid nodig”, aldus Cerexhe. Volgens de Brusselse minister zorgt de huidige onzekerheid voor ongerustheid bij de burgers, wat niet goed is voor de consumptie.

De afwezigheid van een federale regering ligt volgens Cerexhe “erg moeilijk” met de dalende koopkracht van de burgers door de stijgende voedings- en energieprijzen. “We hebben dringen een oplossing nodig. De crisis heeft lang genoeg geduurd”, aldus Cerexhe.

Mechior Wathelet (cdH)
Melchior Wathelet, kamerlid voor de cdH, noemt de stemming in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken “onaanvaardbaar”. “Het kan niet dat één gemeenschap zijn wil oplegt aan een andere gemeenschap. Door een stemming kan je niet onderhandelen”, aldus Wathelet. Hij spreekt van een breuk van het evenwicht.

Michel Doomst (CD&V N-VA)
CD&V-kamerlid en burgemeester van Gooik Michel Doomst reageerde tevreden op de stemming in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken. “Dit is niet zomaar een symbooldossier. Na jaren van niets doen aan het dossier is het nu eindelijk gestemd”, verklaarde hij na afloop.

Dat de onderhandelingen uiteindelijk niets hebben opgeleverd, is volgens Doomst niet de fout van de Vlaamse christendemocraten. “Wij hebben onze sterkste mensen ingezet, maar de Franstaligen willen niet mee. Dan moeten ze ook niet verwonderd zijn dat ze dit oogsten. Dit gaat over respect voor de gemeenschappen”, klonk het.

Hans Bonte (sp.a)
“Amateurtheater”, zo bestempelde sp.a-kamerlid Hans Bonte de gebeurtenissen in de commissie Binnenlandse Zaken woensdag. “Nu zitten we in een scenario met een alarmbelprocedure of belangenconflict en zit BHV voor minstens een half jaar vast, terwijl de CD&V altijd gezegd heeft dat er maar vijf minuten politieke moed nodig was”, aldus Bonte.

Gerolf Annemans (Vlaams Belang)
Vlaams Belang-fractieleider Gerolf Annemans zei na de stemming van het splitsingsvoorstel “absoluut blij” te zijn. Hij had het over een proces dat niet meer kan worden stilgelegd. “De Vlaamse meerderheid heeft eindelijk haar meerderheid gebruikt”, stelde Annemans.

De VB-voorman noemde de stemming het einde van vijf jaar hard werk. Dat de Franstaligen nog de alarmbelprocedure kunnen starten en belangenconflicten in het leven roepen, noemde hij “geen belangrijk moment”.

“Dit is een proces dat niet meer kan worden stilgelegd. Daar zal de oppositie wel voor zorgen”, aldus Annemans. Die poneerde nog dat zijn partij als eerste een splitsingsvoorstel indiende.

Charles Michel (MR)
De woordvoerder van de MR, Charles Michel, heeft het in een reactie op de goedkeuring van de splitsingsvoorstellen over BHV over de “vreemde keuze” van de CD&V. “De partij heeft een formateur uit haar eigen rangen een ultimatum gesteld en dan de trekker overgehaald.”

“We moeten ons ervan bewust zijn dat dit een historische stemming was, want een Vlaamse meerderheid, inclusief het Vlaams Belang, heeft een zeer gevoelige tekst gestemd tegen de Franstalige minderheid”, aldus Michel. Voor MR-fractieleider Daniel Bacquelaine hebben de Vlaamse partijen het “Belgische pact” verbroken, dat wederzijds respect tussen de gemeenschappen voorziet. Als dat niet blijft bestaan, kunnen de Vlamingen doen wat ze willen, want ze zijn toch in de meerderheid, luidt het.

Reactie N-VA
Ook al is de N-VA blij dat de splitsing van de kieskring BHV in de Kamercommissie gestemd is, toch benadrukken de Vlaams-nationalisten woensdag dat ze het liever anders hadden gezien. “Dit hoefde niet voor ons. Het is jammer dat het tot deze keuze is moeten komen”, verklaarde de partijwoordvoerder.

Net zoals CD&V wil ook kartelpartner N-VA oranje-blauw niet opgeven. Volgens kamerlid Jan Jambon is het belangrijk dat een sociaal-economisch programma wordt uitgevoerd. “Het sociaal-economische is een essentieel onderdeel van het regeerakkoord en is gelinkt aan het communautaire”, stelde Jambon.

De N-VA’er gaf toe dat Brussel-Halle-Vilvoorde door allerlei procedures nu zeker een jaar van de baan is, maar benadrukte ook dat het communautaire los staat van BHV. En communautaire stappen moeten moeten er voor de N-VA gezet worden, luidde het.

Thierry Giet (PS)
Volgens PS-fractieleider Thierry Giet leidt de stemming in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken tot een crisis van het Belgische federale systeem en in mindere mate tot een crisis van het democratische bestel, met name omdat de voorstellen zijn goedgekeurd met de steun van het Vlaams Belang.

“De stemming is een aanval op het Belgische federale systeem. In dat systeem mag een meerderheid niet zomaar zijn wil opleggen aan een minderheid. De oplossingen moeten onderhandeld worden, zeker als het over zo’n gevoelige kwesties gaat”, aldus Giet. Waarom de fransdollen steeds ‘non’ zeiden, weten ze blijkbaar zelf niet.

Jean-Marie Dedecker (LDD)
Dit is een overwinning voor Vlaanderen. De Vlamingen hebben getoond dat ze kunnen samenwerken. De Vlaamse leeuw heeft zijn tanden getoond. Dat heeft LDD-voorzitter Jean-Marie Dedecker verklaard na de stemming over BHV in de Kamercommissie.

Dedecker zegt ervan overtuigd te zijn dat oranje-blauw nu gaat voortdoen. “Dat is in de coulissen allemaal geregeld. Het is een politiek spel om het gezicht van CD&V en N-VA te redden. Resultaat is dat BHV nu van tafel is”.

Dat de Franstaligen het onderspit moeten delven, hebben ze volgens Dedecker aan zichzelf te danken. “Wie de arena verlaat, verliest altijd. Het zijn bovendien de Franstaligen en het FDF die altijd neen hebben gezegd”, meent Dedecker.

Burgemeesters Halle-Vilvoorde
De burgemeesters van Halle-Vilvoorde, die de afgelopen jaren een voortrekkersrol hebben gespeeld in de actie voor de splitsing van BHV, reageren bijzonder opgetogen op de beslissing van de Kamercommissie Binnenlandse Zaken om het wetsvoorstel voor de splitsing van de kieskring goed te keuren. Ze beseffen tegelijk dat de buit nog niet binnen is, maar zijn vol vertrouwen dat het nog slechts een kwestie van tijd is.

“We zijn er nog niet, maar we zijn dat gewoon. Ook voor mijn omzendbrief was het een lange juridische strijd die liefst 7 jaar geduurd heeft. Ook dit dossier zullen we tot een goed einde brengen omdat we juridisch heel sterk staan en het Arbitragehof aan onze kant staat”, aldus Leo Peeters (sp.a), gewezen Vlaams minister van Binnenlandse Aangelegenheden en burgemeester van Kapelle-op-den-Bos.

Ook Willy De Waele (Open VLD) van Lennik is “bijzonder trots” dat na vijf jaar actie voeren het voorstel tot splitsing eindelijk door de Kamercommissie goedgekeurd is. Ook De Waele gelooft in een goede afloop. “Er is een beweging ingezet die niet meer terug te draaien is. De alarmbelprocedure zal niet beletten dat de kieskring uiteindelijk definitief gesplitst wordt. De geesten lenen zich ook niet meer tot compromissen”, aldus De Waele.

Lieve Vanlinthout (CD&V) van Sint-Pieters-Leeuw is eveneens blij dat de stemming eindelijk een feit is. “Als burgemeesters van Halle-Vilvoorde zullen wij de zaak op de voet volgen. Veel hangt af van wat de Franstalige partijen vandaag zullen beslissen. Zullen ze verder onderhandelen voor een regering, de alarmbelprocedure starten of aansturen op een noodregering en de communautaire problemen maanden achteruitschuiven?”.

Bert Anciaux (sp.a Spirit)
Volgens Vlaams minister Bert Anciaux (Spirit) is de splitsing van BHV nog niet van de baan nu er in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken gestemd is. “Er moet nog een federale regering komen die de wet moet bekrachtigen”, zei hij woensdag in het Vlaams parlement.

“Dit onderwerp komt nog herhaaldelijk terug. De splitsing is nog niet in de plenaire vergadering goedgekeurd en zelfs dan is ze nog niet bekrachtigd door de regering. Er zijn in dit land al veel wetten goedgekeurd die nadien nooit zijn bekrachtigd”, zei Anciaux onder protest van CD&V.

De splitsing zal volgens Anciaux “het engagement vragen van alle partijen die in de Vlaamse regering zitten en al dan niet invloed kunnen uitoefenen op federaal vlak”.

Volgens Anciaux moet er een echte confederale dialoog tot stand komen. “Vandaag is de zorg voor de ander niet aanwezig, noch in een debat tussen unitaristen, noch in een debat tussen separatisten. Vandaag is een moedige daad gesteld, maar we zullen het vervolg moeten afwachten”, zei Anciaux.

Filip Dewinter (Vlaams Belang)
Volgens Vlaams Belang-kopstuk Filip Dewinter is de eenzijdige stemming van BHV er niet gekomen dankzij de Vlaamse oranje-blauwe partijen, maar dankzij het “non” van de Franstaligen op het “oneerbare compromis” van de Vlaamse onderhandelaars.

Een debat over BHV en de federale formatie kwam er woensdag niet in het Vlaams parlement, maar tijdens het vragenuurtje slaagde Dewinter er toch in de kwestie aan bod te brengen.

Dewinter is “blij” met de goedgekeurde splitsing. “Dit kan het begin zijn van de big bang die onvermijdelijk leidt tot de splitsing van het land. We zijn blij dat er een Vlaams front is ontstaan waarbij het Vlaams Belang is betrokken en dat het cordon sanitair is verbroken”, zei Dewinter.

“Mocht er niet gestemd zijn, dan zou er hier pas een rel zijn geweest”, kaatste minister-president Kris Peeters de bal terug

Pieter De Crem
Pieter De Crem was na afloop van de vergadering van de Kamercommissie Binnenlandse Zaken het drukst belaagde commissielid. Journalisten uit binnen- en buitenland omsingelden hem vanachter zijn voorzittersstoel. “Het was mijn taak de commissie in goede banente leiden en ervoor te zorgen dat er een goede parlementaire behandeling was”, lichtte De Crem toe.

Volgens de commissievoorzitter, die enkele weken terug nog smalend ‘Pieter De Rem’ werd genoemd, betekent de goedkeuring van het splitsingsvoorstel “een belangrijk politiek feit. De Vlamingen hebben de splitsingsvoorstellen gestemd. Dat is de voorbije veertig jaar niet gebeurd”, luidde het.

Opmerkelijk was dat De Crem de onderhandelaars opriep een aantal woordvoerders het zwijgen op te leggen. Hij verwees daarbij naar de uitspraken van FDF-voorzitter Olivier Maingain van de voorbije uren en dagen – uitspraken die wat hem betreft de zaken danig in de war hebben gestuurd.

Volgens hem is vandaag getoond dat het signaal van de kiezer gehoord werd en is de geloofwaardigheid van zijn partij bewezen.

Charles Picqué (corrupte PS)
Brussels minister-president Charles Picqué vindt het onaanvaardbaar dat de Vlaamse meerderheid eenzijdig het splitsingsvoorstel van BHV heeft goedgekeurd.

“Ik vind het beschamend en schandalig dat u zich als ‘Vlaming’ tot dergelijke strategie en actie laat verleiden”, aldus de Tervuurse burgemeester Bruno Eulaerts in een mail aan Van Langenhove.

Volgens zijn collega Dirk Brankaer (OV2002) van Overijse “maken dergelijke initiatieven van het Belgisch symbool een echt anti-Vlaams instrument”. Ook Willy De Waele (Open VLD) van Lennik schaart zich achter het protest. Van Langenhove werd in Wemmel verkozen op de tweetalige Lijst van de Burgemeester.

Hiermee wordt duidelijk gemaakt dat Belgische en Vlaamse belangen tegenstrijdig zijn.

CD&V-kamerlid Hendrik Bogaert zei dat hij vindt dat CD&V moet doen wat het aan de kiezer heeft beloofd. “Ik denk dat er een regering moet komen met een grote staatshervorming en met Yves Leterme als premier. Dat is nodig voor het land”, zei hij. Ook Vlaams minister-president Kris Peeters vindt dat een staatshervorming “essentieel” is, “maar we gaan de komende uren en dagen bekijken wat dat concreet betekent”.

Een regering die enkel socio-economische dossiers behandelt, “bestaat niet in België”, zei kamerlid Pieter De Crem.

De splitsing van B-H-V betekent wel degelijk het begin van het einde van la Belgique. En het ontstaan van een onafhankelijke Vlaamse staat.

“Dat de Vlamingen de splitsing van de kieskring eenzijdig willen doorduwen sterkt ons in onze vraag tot Anschlusch van de Vlaamse faciliteitengemeenten bij Brussel. Als de Franstaligen in de rand slachtoffer worden van een eenzijdige splitsing zonder compensatie zullen daar ook de Vlamingen in Brussel de dupe van worden en zal Brussel op termijn niet meer de hoofdstad van Vlaanderen zijn. Dit wordt een pyrrusoverwinning voor de Vlamingen. Alle partijen zullen er slechter van worden”, aldus de franstalige chantage van Francois Van Hoobrouck van Wezembeek-Oppem.

Hoe meer de fransdollen de splitsing betreuren, hoe beter de situatie voor Vlaanderen.

Volgens de commissievoorzitter, die enkele weken terug nog smalend ‘Pieter De Rem’ werd genoemd, betekent de goedkeuring van het splitsingsvoorstel “een belangrijk politiek feit. De Vlamingen hebben de splitsingsvoorstellen gestemd. Dat is de voorbije veertig jaar niet gebeurd”, luidde het.

Opmerkelijk was dat De Crem de onderhandelaars opriep een aantal woordvoerders het zwijgen op te leggen. Hij verwees daarbij naar de uitspraken van FDF-voorzitter Olivier Maingain van de voorbije uren en dagen – uitspraken die wat hem betreft de zaken danig in de war hebben gestuurd. Volgens hem is vandaag getoond dat het signaal van de kiezer gehoord werd.

“Iedereen weet dat ik een echte Belg ben. Om die reden maakt alles wat momenteel gebeurt me droevig en ben ik zwaar ontgoocheld”, zo zegt de senator en burgemeester Richard Fourneaux (MR).

Hoe meer de Belgische vod halfstok hangt, hoe hoger de Vlaamse Leeuw hangt. Ooit zal de Belgische vod in de vuilnisbak gedumpt worden.

Een debat over B-H-V en de federale formatie kwam er vandaag niet in het Vlaams parlement, maar tijdens het vragenuurtje slaagde Dewinter er toch in de kwestie aan bod te brengen. Dewinter is “blij” met de goedgekeurde splitsing. “Dit kan het begin zijn van de big bang die onvermijdelijk leidt tot de splitsing van het land. We zijn blij dat er een Vlaams front is ontstaan waarbij het Vlaams Belang is betrokken en dat het cordon sanitair is verbroken”, zei Dewinter.

“Mocht er niet gestemd zijn, dan zou er hier pas een rel zijn geweest”, kaatste minister-president Kris Peeters de bal terug.
Groen!-fractieleidster Mieke Vogels :”Wij hebben ons in de Kamer onthouden om een stem te geven aan de mensen die dit spelletje spuugzat zijn”, zei de volksverraadster. Van de groenen kan men niets anders verwachten.

Milquet wil alvast een belangenconflict inroepen en eventueel later een alarmbelprocedure starten. “Ik betreur wat er gebeurd is. Ik vind dat heel erg”, aldus Milquet.

“Heel erg” voor arrogante onwillige inwijkelijkingen die in Vlaanderen geen Nederlands willen leren. Het zijn bijna steeds fransdollen waar men aanpassingsproblemen mee heeft. Heeft u al gemerkt hoe vlug bijvoorbeeld Oost-Europeanen onze taal spreken ? Waarom kunnen de fransdollen dit niet ? Zijn ze er te dom voor ?

Nog voor Yves Leterme aan zijn ultiem gesprek met de Franstaligen begon, was die wanhoopspoging ten dode opgeschreven. Fascistisch FDF-voorzitter Olivier Maingain gaf het genadeschot door nog maar eens keihard uit te halen naar de formateur. “Leterme is niet in staat de partijen te verzoenen en als er een stemming komt over B-H-V in de kamercommissie kan hij geen formateur blijven,” zei Maingain. “Ik werk aan oplossingen, ik ga geen grote verklaringen afleggen”, aldus Leterme.

Dinsdagavond toonden de Vlaamse partijen Open Vld, CD&V en N-VA zich bereid om op basis van de voorstellen van formateur Leterme voort te onderhandelen. Maar de Franstalige onderhandelaars van MR/FDF en cdH zagen in die voorstellen geen vertreksbasis.

De benoeming van de burgemeesters uit vier faciliteitengemeenten rond Brussel is een eis die het FDF (front des fascistes) stelt om binnen de oranje-blauwe partijen te kunnen komen tot een communautair akkoord.

De arrogante Vlaminghatende burgemeesters hebben voor de verkiezingen Franstalige oproepingsbrieven verstuurd, wat in strijd is met de taalwetgeving. Ze zijn nog niet benoemd omdat er nog een onderzoek loopt van de provinciegouverneur.

Na een vraag van Joris Van Hauthem (Vlaams Belang) zei Keulen nog eens dat de benoeming van burgemeesters een bevoegdheid van de gewesten is en dus geen deel kan uitmaken van federale onderhandelingen. Ook na de “oekaze en chantage” van FDF-voorzitter en neo-nazi Maingain blijft Keulen bij zijn standpunt.

De Open Vld-minister ontkent ook dat hij de hete aardappel van de (niet-)benoeming zou doorsturen naar de hele Vlaamse regering. “Ik ga mijn collega’s consulteren, maar finaal zal ik beslissen”, zei Keulen. Dat zal voor het einde van het jaar gebeuren.

Volgens Eric Van Rompuy (CD&V) is er niet zo’n haast bij die beslissing. “Ze zijn nu niet benoemd. Waarom moet er dan nu onmiddellijk beslist worden om ze niet te benoemen? “, zei hij. Dinsdag nog zei Vlaams minister Geert Bourgeois (N-VA) dat de burgemeesters niet benoemd zullen worden.

Dat de onderhandelingen uiteindelijk niets hebben opgeleverd, is volgens Doomst niet de fout van de Vlaamse christendemocraten. “Wij hebben onze sterkste mensen ingezet, maar de Franstaligen willen niet mee. Dan moeten ze ook niet verwonderd zijn dat ze dit oogsten. Dit gaat over respect voor de gemeenschappen”, klonk het.