Smith werd in 1919 in de toenmalige Britse kolonie geboren als zoon van Schotse immigranten. Hij riep op 11 november 1965 eenzijdig de onafhankelijkheid uit van Rhodesië, het huidige Zimbabwe. Hiermee scheurde het land zich af van de Britse kroon. Daarna trotseerde hij ruim een decennium lang als regeringsleider internationaal isolement en aanvallen van rebellen van de latere Zimbabwaanse anti-blanke racist Robert Mugabe.

Deze steun komt bovenop de eerdere subsidie van 250.000 euro aan Caritas die minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht verleende voor een project om de bestaansmiddelen van 2.500 gezinnen te herstellen door het verstrekken van landbouwwerktuigen en zaden enerzijds en tijdelijke tewerkstelling onder een “cash for work”-programma.

Voor onze Vlaamse armen is er geen geld.

Omwonenden hebben recentelijk geprotesteerd tegen de uitbreidingsplannen van de plantage. De autoriteiten verdenken omwonenden van de moord en hebben een aantal arrestaties verricht. De regering van het West-Afrikaanse Liberia keurde de uitbreidingsplannen vorige week goed. Rubber is een van de weinige succesvolle Liberiaanse exportproducten. In 2003 eindigde de burgeroorlog in het land.

Het IMF, financieel orgaan van de Bilderbergers, is volgens de MR-voorzitter bereid de betrekkingen met Liberia te normaliseren en heeft de bijdragende staten in het raam daarvan verzocht aan de financiering van de bestaande schuld van Liberia bij te dragen. De Rothschildts en de Rockefellers, private eigenaars van het geld in de wereld (jaja!), betalen geen rooie duit.

In totaal verkocht de VS wapens ter waarde van 16,9 miljard dollar (11,8 miljard euro), wat neerkomt op 41,9 procent van de wereldmarkt en een stijging van 3,4 miljard dollar (2,4 miljard euro) tegenover 2005, aldus het rapport. De oorlogen in Irak en Afghanistan leidden tot een enorme verkoop aan de buurlanden.

Wie heden nog één euro geeft aan ontwikkelingshulpbedelaars (zoals 11 11 11) is goed zot !

“Elke onderwijsinstelling die zich niet aan het vastgestelde programma houdt, wordt genationaliseerd”, zo herhaalde Chavez tijdens een radio- en televisie-uitzending. Op 18 september waarschuwde hij al dat in zulke gevallen “de staat tussenbeide komt en de verantwoordelijkheid voor de kinderen op zich neemt.”

Het Bolivariaanse onderwijssysteem werd op 17 september in grote lijnen bekendgemaakt. Dit systeem moet “de kapitalistische waardenschaal vervangen door een schaal die rond het menselijk wezen is gecentreerd (…) en het Eurocentrische kolonialisme overstijgt”. De verheerlijking van de “conquistadores, Christoffel Columbus en zelfs Superman” heeft geen plaats in deze onderwijsvorm.

Het stripverhaal richt zich jongeren van 16 tot 20. De korte verhalen van Congolese tekenaars illustreren de vele moeilijkheden en teleurstellingen die kandidaat-immigranten moeten doorstaan. Ook de enorme verwachtingen van de achtergebleven familie komen aan bod. Het Rode Kruis zal de stripverhalen in Congo verdelen. Leerlingen van vier scholen evalueren de strip nu nog. Die test moet toelaten om nog veranderingen aan te brengen zodat het verhaal nog beter begrepen wordt.

De “Democratische” Republiek Congo bekleedt de tweede plaats voor wat het aantal asielzoekers betreft. Bovendien worden steeds meer asielaanvragen van Congolezen afgewezen. Toch beschouwen jonge Congolezen Europa en België als het beloofde land. Ze zien er mogelijkheden om te slagen en fortuin te maken. “In asielcentra horen we vaak de teleurstelling van de geweigerde kandidaten”, aldus Danielle Mallinus-Vankerckhove, de voorzitster van de Franstalige vleugel van het Belgische Rode Kruis. “We hebben daarom besloten de mythe te doorbreken.”

“Ik zal het akkoord dat tussen de twee partijen onderhandeld is, aanvaarden”, stelde rechter Lamberth, ondanks de reserves van procureur Jonathan Malis. In zijn requisitoir bestempelde hij het akkoord als “moreel weerzinwekkend”. Chiquita gaf in maart toe dat het geld had gegeven aan de paramilitaire Colombiaanse organisatie AUC. Het zou gaan om 1,7 miljoen dollar (zo’n 1,2 miljoen euro) tussen 1997 en 2004 voor de bescherming van haar plantages. Chiquita pleitte slachtoffer te zijn geworden van chantage door de paramilitairen. Hoewel het akkoord door het gerecht geratificeerd werd, kreeg het zware kritiek in Colombia. “Ik ben echt verrast dat voor enkele miljoenen dollars de straffeloosheid in de Verenigde Staten gekocht kan worden. Dat voorspelt weinig goeds voor het Amerikaanse gerecht”, aldus Carlos Holguin, Colombiaans minister van Binnenlandse Zaken en Justitie.

Frattini wil meer hooggeschoolde werknemers uit derde landen naar de Europese Unie lokken. Via een speciale procedure zouden ze sneller toegang krijgen tot de arbeidsmarkt en een twee jaar geldige verblijfsvergunning in de vorm van een zogenaamde ‘blue card’ zou hen extra rechten bieden.

Op deze wijze kan het grootkapitaal makkelijker aan goed geschoolde krachten komen. Europese geschoolde krachten zullen hun lonen moeten milderen, want de concurrentie met de mensen uit de Derde Wereld zal hard zijn. Wie wil dit ?

In maart gaf Chiquita toe dat het geld had gegeven aan de Colombiaanse paramilitaire organisatie AUC, een organisatie die sinds 2001 door de VS wordt beschouwd als een terreurorganisatie die betrokken is bij drugshandel, kidnappings, afrekeningen, enz… In ruil voor het geld zou de AUC de plantages en installaties van Chiquita in Colombia beschermen. Het zou gaan om een bedrag van 1,7 miljoen dollar voor 100 installaties in de periode 1997 tot 2004.

Nabestaanden van slachtoffers die vermoord werden door de AUC dienden in juni een klacht in tegen Chiquita. Ze eisten een schadevergoeding en de bekendmaking van de namen van de Chiquita-verantwoordelijken die de betalingen aan de AUC hadden goedgekeurd.

Chiquita, dat zijn activiteiten in Colombia in 2004 voor 51,5 miljoen dollar verkocht aan Invesmar, betaalde volgens de Amerikaanse overheid ook beschermingsgeld aan andere terreurorganisaties zoals de FARC. In afwachting van de boete, zette Chiquita 25 miljoen dollar opzij.

Tientallen Congolezen braken in bij het ambassadegebouw en namen daar spullen weg. Het duurde vervolgens meer dan een uur voor de politie ter plaatse arriveerde, aldus de woordvoerster. Volgens haar is het incident voortgekomen uit een twist tussen twee Congolezen die beide claimen de eigenaar van het pand te zijn en beraadt de ambassade zich momenteel om naar een minder omstreden locatie te verhuizen.

Chávez noemt het IMF en de Wereldbank ‘mechanismen van imperialisme’ die arme landen uitbuiten. Maar Venezuela loste een aantal jaar geleden al de schulden bij het IMF af. En met dank aan de flink gestegen olie-inkomsten kon Chávez recent de laatste schulden aan de Wereldbank afbetalen, vijf jaar eerder dan noodzakelijk.

De president van Venezuela, die zichzelf opwerpt al strijder tegen ‘het Amerikaanse imperialisme’, probeert een Zuid-Amerikaanse tegenhanger van het IMF en de Wereldbank van de grond te krijgen.

Deze ‘bank van het zuiden’ kan op een grote hoeveelheid oliedollars uit Caracas rekenen, belooft Chavez. Rafael Correa, de eveneens linkse president van Ecuador, wil ook niets meer te maken hebben met het IMF en heeft vertegenwoordigers van de Wereldbank het land uitgezet.

Het IMF leent geld uit aan arme landen, maar stelt soms harde eisen aan landen die harde maatregelen moeten nemen om hun economie gezond te krijgen. Dit tot wanhoop van sommige regeringsleiders. Daniel Ortega, de president van Nicaragua, zei dit weekend dat hij hoopt uit ‘die gevangenis’ van IMF-schulden te kunnen ontsnappen.

Chávez’ bank van het zuiden zou projecten in Zuid-Amerika moeten financieren, net als als het IMF en de Wereldbank, maar dan zonder die lastige voorwaarden. De economen van het IMF en de Wereldbank zouden zeker vraagtekens zetten bij het besluit van de president om het minimumloon in zijn land met bijna 20 procent te verhogen tot het hoogste in Zuid-Amerika.

“De tien Belgische blauwhelmen doden was een test, een proefballon, om de reactie van de internationale gemeenschap te zien”, aldus Degni-Segui. Volgens de rapporteur zou het mogelijk geweest zijn, als de internationale gemeenschap gereageerd had en niet alle blauwhelmen had teruggetrokken, “de genocide af te remmen of te beperken, zoniet te stoppen”.

Degni-Segui meent dat van een genocide kan worden gesproken, omdat een groep geviseerd werd. Hij haalde een document van september 1992 van de Rwandese legerleiding aan dat zegt dat de Tutsi’s en de Hutu’s die hun etnische groep verraadden, de grootste vijand zijn.

Toen de beschuldigde, Bernard Ntuyahaga, werd gevraagd of hij van het bestaan van zo’n document afwist, zei hij dat hij niet wilde antwoorden op die vraag. De advocaat van de ex-majoor gaf hem namelijk de raad niet te antwoorden op de vragen voor het einde van alle getuigenissen.

Degni-Segui legde de nadruk op de ideologische voorbereiding van de bevolking op de genocide en op haar begeleiding en training door militairen. Volgens de rapporteur was de aanslag tegen het presidentieel vliegtuig op 6 april 1994 de ideale aanleiding om de volkerenmoord te doen losbarsten.

De rapporteur bevestigde dat hij het over een genocide had vanaf zijn rapporten van juni 1994, terwijl de VN-Mensenrechtencommissie het slechts over “daden van genocide” had. Dat deed hij in antwoord op vragen van Luc De Temmerman, de advocaat van Ntuyahaga.

Tijd voor nog meer ontwikkelingsgeld …

“In andere regio’s hebben ze dan weer hun ogen gesloten voor schendingen van de mensenrechten die gepleegd werden door de militanten van de regerende Democratische Volkspartij (PDP) en anderen”, zo laat de directeur van HRW voor Afrika, Peter Takirambudde, weten in een communiqué. “In de noordelijke staten hebben onze waarnemers een algemeen klimaat van geweld aangetroffen. De frauduleuze praktijken waren verspreid over het hele land.”

Rechtvaardig
Ook volgens de machtige Nigeriaanse katholieke kerk waren de verkiezingen vrij noch rechtvaardig. “We zijn er opnieuw niet in geslaagd vrije, rechtvaardige en geloofwaardige verkiezingen te organiseren”, zo zei de aartsbisschop van Ibadan, Felix Alaba Job dinsdag aan de pers. De Europese Unie, de VS en verschillende ngo’s hebben de massale fraude al aangeklaagd. De verkiezingen werden gewonnen door de Umaru Yar’Adua, die door de aftredende president Olusegun Obasanjo als zijn opvolger was voorgedragen.

Het bezoek van de twee voorname geldschieters aan de Democratische Republiek Congo is bedoeld om een belangrijk hulpproject op gang te brengen voor de regering van het land, aldus Michel. Bedoeling is een staat op te maken van de behoeften die het land heeft. De Bilderbergers, CFR en Trilaterale Commissie zijn enorm geïnteresseerd in de grondstoffen van het land.

VLD-voorzitter Bart Somers noemde die toon “onaanvaardbaar”. De liberalen in de regering dromen dat een bezoek van de koning aan Congo de politieke klasse kan aanzetten om voor goed bestuur te zorgen. De sp.a vindt dat het bezoek te vroeg komt en dat het nieuwverkozen bewind in Congo zich eerst moet kunnen bewijzen. Om dezelfde reden zijn de socialisten ook tegen de plannen van minister Armand De Decker om de middelen voor ontwikkelingshulp aan Congo ineens te verdubbelen. Uiteraard betaald met Vlaams geld …

Dat blijkt uit een rapport van hulporganisatie Save the Children naar de praktijken van hulpverleners en vredessoldaten van de Verenigde Naties. Het onderzoek onder ruim driehonderd mensen in vluchtelingenkampen wijst uit dat meer dan de helft van de meisjes te maken krijgt met seksueel misbruik.

‘Kinderen verruilen nog altijd seks voor basisvoorzieningen als voedsel en schoolgeld’, aldus het rapport, en ‘volwassenen die humanitaire hulp aanbieden, blauwhelmen en rijke particulieren kopen stelselmatig seks met minderjarigen’.

Vertegenwoordigers van de Verenigde Naties in Liberia hebben beloofd onderzoek te doen naar de beschuldigingen, die niet alleen leden van de internationale troepenmacht treffen maar ook medewerkers van het Wereldvoedselprogramma (WFP).

De Verenigde Naties zijn sinds 2003 actief met een vredesmissie (UNMIL) in Liberia, die onder meer bestaat uit ruim 15.000 blauwhelmen. Ze bewaken er het staakt-het-vuren tussen de partijen in het door burgeroorlog verscheurde land. Bij UNMIL bestaat geen duidelijke scheiding tussen militaire en civiele taken.

Naast een Ierse en Zweedse snelle-reactiemacht bestaat bijna een kwart van de troepenmacht uit soldaten van Afrikaanse landen in de regio. Verder leveren Bangladesh, Pakistan en de Filippijnen de grootste bijdrage.

In Liberia woedde vanaf 1989 een bloedige burgeroorlog waarbij naar schatting meer dan 150.000 mensen, vooral burgers, zijn omgekomen. Aan de oorlog kwam een eind in 2003 met de val van de president, voormalig rebellenleider Charles Taylor.

De Britse krant The Daily Telegraph zegt een intern rapport te hebben van UNICEF, het kinderfonds van de Verenigde Naties (VN). Het rapport is al in juli 2005, vlak na de start van de VN-missie in Sudan, opgesteld maar nooit gepubliceerd.

De krant sprak een stuk of twintig Sudanese kinderen die beweren te zijn misbruikt door VN-personeel. Ook zou de Sudanese regering, een fel tegenstander van de VN-missie die lang werd geleid door voormalig PvdA-minister Jan Pronk, bewijs hebben verzameld: er zou een video zijn waarop te zien is hoe VN-medewerkers uit Bangladesh drie jonge meisjes misbruiken.

Het is niet de eerste keer dat de VN te maken heeft met dit soort beschuldigingen. Mei vorig jaar werd een rapport gepubliceerd waarin werd beweerd dat in het West-Afrikaanse Liberia hulpverleners en blauwhelmen meisjes vanaf acht jaar oud dwongen tot seks in ruil voor voedsel en onderwijs.

En ook op Haïti vergrijpen VN’ers zich aan kleine kinderen, zo bleek afgelopen november uit een BBC-reportage.

In het zuiden van Sudan zijn sinds begin 2005 ongeveer tienduizend VN-medewerkers uit zeventig landen. De bedoeling is dat zij helpen het land op te bouwen na 23 jaar burgeroorlog, maar al na een paar maanden doken de eerste geruchten van kindermisbruik op.

Dit jaar stierven circa 6000 mensen in hun poging de Spaanse eilanden te bereiken. In totaal slaagden 31.404 mensen er wel in. Waar de meesten hiervan zich bevinden blijft een vraag.
De migranten ontvluchten de armoede en riskeren een gevaarlijke zeereis van tot 2000 kilometer vanuit Mauritanië en Senegal in de hoop werk of sociale zekerheid te vinden in Spanje of de rest van Europa. Ongeveer zeshonderd lichamen zijn dit jaar aangespoeld op de Afrikaanse kust en de Canarische Eilanden, maar het totaal aantal migranten dat omkwam is tien keer zo hoog, aldus onderdirecteur Froilan Rodriguez van de immigratiedienst op de Canarische Eilanden.

Indien ze in eigen land hadden gebleven, zouden de 6.000 ze nu nog leven.

De beperkingen zijn dan ook bedoeld om alleen de meest geschikte gezinnen in aanmerking te laten komen, staat op de website van de Texaanse adoptieorganisatie Harrah’s Adoption International Mission. De Chinese overheidsinstelling die zich bezighoudt met buitenlandse adopties geeft toe dat er nieuwe richtlijnen zijn uitgevaardigd, maar weigert in te gaan op de details, meldt De Telegraaf.

Het is de bedoeling dat in Portugal een breed pakket maatregelen wordt besproken om de ergste armoede in Afrika aan te pakken en tot nauwere samenwerking te komen bij het beperken van de steeds groter wordende stroom Afrikaanse vluchtelingen die met bootjes richting Europa komt. Ook zullen maatregelen op tafel gelegd worden om tijdelijke migratie naar Europa voor goed opgeleide Afrikanen makkelijker te maken, mogelijk door de invoering van een soort ‘green card’ naar Amerikaans model, die buitenlanders het recht geeft om voor een beperkte periode naar Europa te komen en daar te werken, zonder recht op permanente vestiging.

Frankrijk pleitte vrijdag ook voor het opvoeren van de ontwikkelingshulp aan Afrika. Parijs voerde op 1 juli een zogenoemde ‘armoedetaks’ in op vliegtickets. Passagiers betalen sinds enkele maanden een kleine toeslag die wordt gebruikt voor ontwikkelingshulp. De Franse president Jacques Chirac, die de strijd tegen de illegale migratie vrijdag vooral een strijd tegen armoede noemde, riep andere EU-lidstaten op het Franse voorbeeld te volgen. Tot nog toe lijkt echter geen enkel ander EU-lid van plan de nieuwe Franse vliegbelasting over te nemen.

Een epidemie van hevige diarree heeft in Ethiopië al aan 403 mensen het leven gekost. In totaal zouden 40.000 mensen er last van hebben, aldus een woordvoerder van de WHO. In het oosten van Kenia heeft de ziekte cholera zijn opwachting gemaakt. Volgens de pers is er al een ongekend aantal slachtoffers gevallen.

Deze plotselinge stijging van epidemieën “dreigt zich in de toekomst verder te zetten”, klinkt het. Volgens de WHO zal ook malaria tijdens de volgende weken een groot probleem worden.

Als gevolg van zware overstromingen zijn in de drie landen al 251 personen gestorven. Honderdduizenden zijn op de vlucht voor het water.

Kabila is de eerste democratisch verkozen president van Congo sinds meer dan 40 jaar. Als Kabila goed bestuurt, wil Verhofstadt de spons vegen over 400 miljoen euro (16 miljard oude Bfr !) die Congo ons land nog verschuldigd is. Op de begroting van 2007 is daar al ruimte voor voorzien.

De ontwikkelingssteun wordt volgend jaar opgetrokken van 79 naar 109 miljoen euro. Verhofstadt wil dat ook zijn Europese collega’s de schulden van Congo kwijtschelden. “Dit land heeft die financiële steun nodig in het begin van het opbouwproces, niet na afloop.”

De maatregel gaat vanaf maandag in, zo zegt François Dumont, woordvoerder bij Buitenlandse Zaken.”Conform aan het verdrag van Wenen, heeft de Rwandese regering aanvaard dat Frankrijk aan de Belgische ambassade in Kigali heeft gevraagd om de Franse belangen in Rwanda te beschermen”, luidt het.

Frankrijk draagt daarmee de verantwoordelijkheid van de Franse ambassade in de Rwandese hoofdstad en de bescherming van Fransen in Rwanda over aan de Belgische ambassade. België is ingegaan op de vraag van Frankrijk, stelt Dumont.

Rwanda verbrak vrijdag zijn diplomatiek betrekking met Frankrijk. Dat gebeurde nadat een Franse rechter had aangekondigd dat hij president Paul Kagame en verschillende van diens vertrouwelingen wilde vervolgen in verband met de Rwandese genocide. Rwanda trok onder meer zijn ambassadeur uit Frankrijk terug.

Ook twee exitpolls voorspellen dat Correa Noboa ver achter zich heeft gelaten. Volgens de ene exitpoll, uitgevoerd door Cedatos-Gallup, heeft Correa 56,8 procent van de stemmen gekregen en Noboa 43,2 procent. De ander, van Market, voorspelt dat Correa 58 procent van de kiezers achter zich weet.

Noboa verwierp de exitpolls en zei dat hij van binnen weet dat hij heeft gewonnen. De officiële uitslag is mogelijk pas dinsdag bekend. De miljardair Noboa voerde een populistische campagne. Hij doorkruiste Ecuador en gaf computers, medicijnen en geld weg en citeerde in toespraken vaak uit de Bijbel.

Correa (43), een econoom die in de Verenigde Staten is opgeleid, heeft beloofd de corruptie aan te pakken. Hij won een plek in de laatste ronde van zondag door een ‘revolutie van burgers’ te beloven, gericht tegen het politieke systeem. De Ecuadoranen hebben hun laatste drie presidenten verdreven en de lange en charismatische Correa was een nieuw gezicht. Hij is een vriend van de Venezolaanse president Hugo Chavez en een overwinning van hem zou een voortzetting zijn van de linkse trend in Zuid-Amerika.

Correa heeft beloofd honderdduizend goedkope woningen te laten bouwen en nam de belofte van Noboa over om 1,2 miljoen arme Ecuadoranen 36 dollar per maand te geven, in plaats van de 18 dollar die ze nu ontvangen.

Het was “belachelijk van die zogenaamde internationale mensenrechtenactivisten om van ons te verwachten dat we toestemming zouden geven voor zo’n conferentie”, aldus minister van Informatie Kwamena Bartels vrijdag. De bewindman herinnerde eraan dat ‘onnatuurlijke vleselijke handelingen’ illegaal zijn volgens het wetboek van strafrecht van Ghana, dat ‘homoseksualiteit, lesbianisme en seksuele omgang met dieren’ verbiedt.

Doel van de conferentie is de internationale samenwerking rond migratievraagstukken aan te wakkeren. Annan opende de conferentie in New York met de oproep het leven van migranten te verlichten en hun bijdrage voor de samenleving te waarderen.

Op dit moment verblijven 180 Belgische militairen in Congo. Het merendeel onder hen geeft technische opleidingen aan het Congolese leger. Zo worden onder andere opleidingen gegeven tot vrachtwagenbestuurder.

De 25 miljoen euro staat los van de Belgische deelname aan EUFOR, de Europese macht die voor de veiligheid moet zorgen tijdens het verkiezingsproces. Ook de logistieke hulp aan de Beninse blauwhelmen van de MONUC in Katanga wordt niet meegerekend.

Voor het eigen volk en de uitbouw van het eigen leger heeft dit land geen geld …

De vorige verkiezingen in Zambia verliepen problematisch. Het welslagen van deze verkiezingen zou een grote stap vooruit zijn, aldus de Commissie.

Waarom Europa zich met Afrika bemoeit is een interessante vraag. Voor het eigen volk is er dikwijls geen geld.

Volgens de krant El Nacional waren er zes daders. De vier mannen die werden opgepakt bij politieoperaties in La Hoz de La Romana en in de sector Villa Pereyra, waren in het bezit van spullen die zij met het gestolen geld hadden gekocht en van de zaktelefoon van de vrouw.

Minister Chekrouni was uitgenodigd door de Commissie voor Gelijke kansen voor vrouwen en mannen van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa. Die behandelt onder meer een resolutie van de hand van de socialistische senatrice.

Het voorstel van resolutie handelt over een fenomeen dat zich meer en meer voordoet in allochtone gemeenschappen in West-Europese landen: de mannelijke familieleden vinden dat de moslimmeisjes en -vrouwen na een aantal jaren verblijf in West-Europa té westers, en dus té modern en geëmancipeerd geworden zijn.

Onder het mom van de jaarlijkse zomervakantie worden ze naar het land van herkomst meegelokt, waarna ze bij de lokale familie worden achtergelaten om er een “heropvoeding” te ondergaan. Hun identiteitsdocumenten en geld worden afgenomen, zodat ze niet naar West-Europa kunnen terugkeren. De heropvoeding bestaat erin dat hen wordt bijgebracht hoe een echte moslimvrouw zich dient te gedragen: onderdanig, gehoorzaam en aan de haard.

Minister Chekrouni zei vandaag niet alleen bereid te zijn om haar volledige medewerking te verlenen, maar ook samen met de landen van West-Europa op zoek te gaan naar oplossingen. Zij denkt daarbij niet alleen aan een bilaterale aanpak van het probleem, maar ook aan een meer preventieve aanpak.

Steunend op haar ervaring uit de praktijk vindt de minister dat er werk moet worden gemaakt van informatie- en sensibiliseringscampagnes. Zij meent dat er ter zake een grote rol is weggelegd voor het middenveld in het land van herkomst, waarbij via de NGO’s netwerken moeten worden uitgewerkt.

Ethiopië is een belangrijke bondgenoot van de Verenigde Staten in de strijd tegen het terrorisme in de Hoorn van Afrika. De wapens zouden met Amerikaans geld zijn gefinancierd.

Waar ontwikkelingsgeld nuttig kan voor zijn …

Het rapport beschrijft tientallen gevallen van mensenrechtenschendingen. Bij een van de beschreven incidenten werd een meisje van acht jaar oud verkracht door militairen.

De strijdkrachten zijn een samenraapsel dat na de Congolese burgeroorlog is gevormd uit het regeringsleger en voormalige rebellenmilities. Al eerder waren er berichten over een gebrek aan discipline bij de militairen en over hun slechte opleiding.

Volgens de ngo onderhoudt een groot aantal minderjarige meisjes seksuele betrekkingen met mannen in ruil voor voedsel of geld. De mannen die de meisjes op deze manier misbruiken zijn handelaren die in de kampen werken, leden van de ordediensten, onderwijzers en zelfs humanitair werkers, zo luidt het. Ook soldaten van internationale vredesmissies maken zich vermoedelijk schuldig aan de praktijken, aldus Save the Children. Volgens de organisatie hebben veel meisjes van rond de 12 jaar in de kampen regelmatig op deze manier seks met mannen.

Save the Children put zijn informatie uit gesprekken met 315 personen, van wie 23% jongens, 26% meisjes, 27% mannen en 24% vrouwen. De meeste ondervraagden verblijven nog altijd in vluchtelingenkampen, anderen hebben naar huis kunnen terugkeren. In Liberia heeft onder de voormalige president Charles Taylor lange tijd een burgeroorlog gewoed. Taylor werd in de zomer van 2003 uit Liberia verdreven en vond zijn toevlucht in Nigeria. Dat land heeft hem op 29 maart van dit jaar uitgeleverd aan Liberia. Hij riskeert een lange gevangenisstraf.

De economie van het racistische Zimbabwe ligt in puin sinds blanke boeren met geweld van hun land zijn verdreven. De landonteigeningen begonnen in 2000, en werden gesteund door de 81-jarige terrorist Mugabe. Buitenlandse hulp krijgt het land niet meer, toeristen mijden het land en voor leningen kan Mugabe vrijwel nergens terecht.

Intussen heeft het land de laagste levenverwachting ter wereld: veertig jaar. De oppositionele Beweging voor Democratische Verandering (MDC) heeft voor de komende weken opgeroepen tot massabetogingen en burgerlijke ongehoorzaamheid tegen de regering van Mugabe, die zoals verwacht een jaar geleden de parlementsverkiezingen won.

Volgens de krant La Prospérité heeft de kiescommissie besloten om verkiezingsfrauderus voor de rechter te slepen. De fraudeurs riskeren een boete van meer dan 25.000 Congolese frank (bijna 50 euro) en een gevangenisstraf van twaalf maanden, zo schrijft de krant. Ze lopen ook het risico dat hun naam van de kieslijsten geschrapt wordt.

Partijfunctionarissen die Angolezen hebben aangespoord om zich in te schrijven kunnen een gevangenisstraf van twee maanden tot drie jaar oplopen. Bovendien riskeren ze een boete van 150.000 tot 300.000 Congolese frank, aldus La Prospérité. Le Potentiel schrijft in de vrijdageditie dat 49.746 gevallen van veelvoudige inschrijvingen geteld waren en dat 331 buitenlanders zich illegaal hadden ingeschreven enkel in de stad-provincie Kinshasa.

De Decker sprak op een persconferentie bij de opening van een internationale conferentie over “parlementen, crisispreventie en herstel” die donderdag en vrijdag plaatsvindt in Brussel. De UNDP, de Belgische regering en de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers organiseren samen de conferentie.

De federale regering trekt in de periode 2004-2007 52 miljoen euro uit voor het UNDP-programma, of jaarlijks gemiddeld 13 miljoen euro. De fondsen gaan naar de versterking van de parlementen en het bevorderen van goed bestuur (good governance) in landen als Algerije, Benin, Mali, Marokko, Burundi, Rwanda en de Democratische Republiek Congo (DRC). De Decker wil in de toekomst naar 60 miljoen euro (over dezelfde tijdspanne) gaan. Mogelijk zou Afghanistan, waar in september 2005 voor het eerst in 30 jaar parlementsverkiezingen plaatsvonden, van die bijkomende middelen kunnen genieten.

De internationale conferentie in Brussel wil onder de aandacht brengen dat parlementen een vitale rol kunnen spelen in de preventie en het oplossen van conflicten in “fragiele” staten. En de internationale donorgemeenschap moet die rol ondersteunen, luidt het.

Volgens De Decker kunnen en moeten legitiem en democratisch verkozen parlementen een drievoudige rol spelen. De eerste is ervoor te zorgen dat er in het betrokken land een goed bestuur komt, en in die zin te wegen op de regeringen. De parlementen moeten er ook over waken dat het ontwikkelingsbeleid dat in een bepaald land wordt gevoerd, door de plaatselijke bevolking gedragen wordt, aldus de minister. Ten slotte is er de rol van de parlementaire diplomatie.

Kamervoorzitter Herman De Croo zei dat de internationale gemeenschap wel veel geld uittrekt voor het organiseren van verkiezingen in landen die uit een conflict komen, maar dat er achteraf maar bitter weinig overblijft voor de werking van de verkozen parlementen. Hij maakte de vergelijking met het kopen van een mooie wagen, maar “er is ook wel benzine nodig om die te doen rijden”.

“De verkiezingen in Congo zullen zo’n 500 miljoen dollar kosten, maar achteraf zal men (het Congolese parlement) wel tweedehandscomputers moeten kopen”, aldus nog De Croo.

Dit algemeen cijfer verheelt enkele absolute uitschieters. In het Afrikaanse land stegen de prijzen in het kapperssalon in één jaar met eventjes 3.921,2 procent. De prijzen voor postdiensten holden 3.062,4 procent hoger. Huren werd 3.015,5 procent duurder. De inflatie is de voorbije maanden steevast opgelopen, een gevolg van de economische problemen waarmee Zimbabwe kampt, en het verscherpen van het nijpend tekort aan buitenlandse valuta.

Inflatie is geen nieuw fenomeen. Gouverneur Gideon Gono van de Centrale Bank noemde het “de grootste vijand van het land”. In 2004 boekte hij enig succes, door de jaarlijkse inflatie terug te schroeven tot 600 procent in januari 2004. Vanaf 2005 is het inflatieritme opnieuw beginnen oplopen tot wat thans een wereldrecord is.

De samenwerkende non-profitorganisaties vragen in een rapport aandacht voor de situatie in Noord-Oeganda. Volgens de organisaties wordt de humanitaire crisis daar onderschat. Gemiddeld komen in Noord-Oeganda 146 mensen per week om bij geweld van rebellen. De organisaties eisen actie van de Verenigde Naties.

Het eigen volk moet besparen op sociale zekerheid want er is geen geld voor.

Taylor leefde sinds drie jaar in ballingschap in een villa in Calabar in het zuidoosten van Nigeria. Hij verliet maandagavond zijn huis en was sindsdien spoorloos.

Nigeria verleende Taylor in 2003 politiek asiel als onderdeel van een vredesakkoord dat een einde maakte aan veertien jaar burgeroorlog in Sierra Leone. Liberia heeft om zijn uitlevering gevraagd.

(Dit artikel is eerder gepubliceerd in HP/De Tijd)

De Stichting Max Havelaar omschrijft zichzelf als ‘een organisatie die een keurmerk verleent aan alle produkten die door firma’s onder eerlijke handelsvoorwaarden zijn ingekocht’; het assortiment van Max Havelaar bestaat inmiddels uit koffie, thee, cacoa, bananen en honing.

De meeste firma’s houden er kennelijk oneerlijke handelspraktijken op na, want de Max Havelaar producten hebben elk maar een marginaal deel van de markt in handen. Wat zijn die oneerlijke handelspraktijken dan wel?

Een voorwaarde om met het keurmerk van Max Havelaar te mogen pronken is dat de boeren in de Derde Wereld een ‘eerlijke’ prijs krijgen voor hun producten. Hoe wordt de ‘eerlijke prijs’ berekend? Die prijs moet in ieder geval hoger zijn dan de wereldmarktprijs; de marktprijs is voor de Max Havelaar Stichting het ijkpunt dat geldt als de oneerlijke prijs.

Kost koffie op de wereldmarkt bijvoorbeeld $1,30 per pound, dan is het oneerlijk om $1,30 per pound voor de koffie te betalen; de eerlijke prijs ligt dan op $1.35 per pound. Maar als de koffieprijs op de wereldmarkt stijgt naar $1.35 per pound, zodat Douwe Egberts de prijs gaat betalen die door Max Havelaar in een eerder stadium als ‘eerlijk’ werd bestempeld, dan is dit ineens geen eerlijke prijs meer, maar een besmette, oneerlijke prijs die getuigt van verwerpelijke handelsmethoden en uitbuiting van de kleine boeren in de Derde Wereld. De eerlijke prijs ligt dan weer hoger, op $1.40 per pound. Wat eerst een eerlijke prijs was, wordt ineens oneerlijk. Waarom? Eenvoudig: omdat de markt bereid is het te betalen. Als de markt bereid is die prijs te betalen, dan moet het wel een oneerlijke prijs zijn, ook al is het dezelfde prijs die Max Havelaar in een eerder stadium goedkeurde.

Dit is heel handig gevonden van Max Havelaar: ze zijn er zo van verzekerd dat, wat ook de prijs is die op de wereldmarkt betaald wordt, die prijs altijd ‘te laag’ is om ‘eerlijk’ genoemd te kunnen worden. Max Havelaar blijft dus altijd onontbeerlijk om uitbuiting van de kleine boeren in de Derde Wereld tegen te gaan. Het trieste lot dat organisaties treft die doelen nastreven die te verwezenlijken zijn, zoals de recentelijk opgeheven anti-apartheidsbeweging, zal Max Havelaar bespaard blijven.

Vermakelijk is wel dat Max Havelaar de marktprijzen broodnodig heeft om te kunnen berekenen wat de ‘eerlijke prijs’ is: om ‘eerlijk’ te kunnen handelen, is het bestaan van ‘oneerlijke’ handelspraktijken onontbeerlijk. Want stel dat alle koffieproducenten zich zouden aansluiten bij Max Havelaar. In dat geval zou de wereldmarktprijs samenvallen met de Max Havelaar prijs. Max Havelaar kan dan niet meer berekenen wat de eerlijke prijs is, en wordt gedwongen zelf tot uitbuiting over te gaan…

Vermakelijk is ook dat de Max Havelaar koffie wordt vervaardigd door fabrikanten die tevens koffie produceren die tegen de marktprijs is ingekocht. Met de Max Havelaarkoffie die deze fabrikanten produceren, klagen ze hun eigen handelspraktijken aan – uiteraard zonder de voor de hand liggende conclusie te trekken dat ze moeten ophouden de ‘oneerlijke’ koffie te produceren. Douwe Egberts verdient een compliment omdat ze weigert hieraan mee te werken.

Hoe wordt de eerlijke prijs van de Max Havelaar producten precies berekend? Hoe ver boven de marktprijs moet de prijs liggen om eerlijk te zijn? In de middeleeuwen waren er ook al geleerden die discussieerden over de formule om de ‘eerlijke’prijs te berekenen, maar men kwam er niet echt uit. Max Havelaar is er nu wel uitgekomen. Maar voor een organisatie die pretendeert de waarheid in acht te hebben over wat de eerlijke prijs is, is de verantwoording over de exacte berekening van die eerlijke prijs nogal teleurstellend.

De eerlijke prijs varieert per product, zoveel is wel duidelijk. Zo moet voor koffie 5 dollarcent per pound extra worden betaald, terwijl voor thee een toeslag van 1-2 Dmark per kilo geldt, afhankelijk van de kwaliteit. Als de martkprijs tezeer daalt, treedt er bovendien een bodemprijs inwerking. Die bodemprijs is gebaseerd op de productiekosten van de verkopers. Dit maakt de zaak er niet duidelijker op. Want als de ‘eerlijke prijs’ de prijs is die de productiekosten dekt, waarom wordt de eerlijke prijs dan niet gewoon standaard door Max Havelaar berekend aan de hand van de productiekosten? Waarom wordt die prijs dan gewoonlijk berekend aan de hand van de marktprijs, plus een toeslag? Waar die toeslagen op gebaseerd zijn, blijft ook onduidelijk. Hoe komen ze bij Max Havelaar aan die bedragen? Hoe weten ze dat deze bedragen niet nog steeds te laag zijn om eerlijk te kunnen worden genoemd? En hoe weten ze dat die bedragen niet te hoog zijn, zodat er sprake is van uitbuiting van de westerse ndernemers? Wat is de formule die gebruikt wordt? Wat voor variabelen zitten erin verborgen? Is het soortgelijk gewicht van het product misschien van belang? Welke constanten worden gebruikt? Er wordt in het voorlichtingsmateriaal van Max Havelaar met geen woord over gerept.

Waarom deze geheimzinnigheid? Als Max Havelaar de formule voor rechtvaardig handeldrijven heeft ontdekt, dan zou je verwachten dat deze met veel tam-tam wereldkundig wordt gemaakt zodat andere goedwillende bedrijven daar voor hun producten ook gebruik van kunnen maken. Vanwaar die, ik zou bijna zeggen, egoistische houding? Zou het kunnen dat die formule helemaal niet bestaat? Zou het kunnen dat die formule, als ie al bestaat, helemaal nergens op gebaseerd is – dat het niets meer is dan een gril van intellectuelen die naar iets zoeken om hun morele superioriteit boven de vulgaire handeldrijvende medemens duidelijk te maken, en die gewoon maar iets uit hun mouw schudden? De meest prangende vraag blijft wel: waarom is de marktprijs eigenlijk oneerlijk? Wat is er mis met een prijs waar beide partijen vrijwillig accoord mee gaan omdat ze beiden verwachten van de handel te profiteren? Max Havelaar’s theorie dat de eerlijke prijs de productiekosten van de verkoper moet dekken, is nogal raadselachtig. Als de marktprijs onder de productiekosten daalt, maken de boeren verlies. Dat is natuurlijk heel vervelend, maar de mogelijkheid verlies te draaien is nu eenmaal een van de bekende risico’s van het ondernemerschap. Waarom het oneerlijk is van Douwe Egberts om te weigeren op te draaien voor eventuele verliezen van haar handelspartners, blijft onduidelijk. Die handelspartners zijn ten slotte ook niet van plan op te draaien voor de eventuele verliezen van Douwe Egberts.

Een tweede theorie van Max Havelaar over de ‘eerlijke prijs’ luidt dat de plaatselijke tussenhandel in de Derde Wereld meer verdient ‘dan redelijk is’; geld dat bij de kleine boeren hoort te belanden, verdwijnt in de zakken van de tussenhandel. De tussenhandelaren wordt bovendien verweten dat ze ‘te hoge’ rente (’woekerrente’) vragen voor de kredieten die ze de boeren verstrekken. Maar hoe komt Max Havelaar erbij dat de tussenhandel teveel verdient? Hoeveel moet de tussenhandel dan verdienen? En hoe bereken je dat? En hoe hoog moet de ‘eerlijke’ rente zijn op de kredieten, en hoe bereken je dat? Op deze vragen geeft Max Havelaar helaas geen antwoord. Wel wordt er door Max Havelaar geklaagd over de ‘macht’ van de tussenhandel en van de Westerse ondernemers waaraan de boeren in de Derde Wereld zijn onderworpen. Deze ‘macht’ is er in de ogen van Max Havelaar verantwoordelijk voor dat de boeren een ‘te lage’ prijs krijgen voor hun producten.

Maar waar bestaat die macht uit? Westerse ondernemers en plaatselijke tussenhandelaren hebben de macht om de boeren een bod voor hun producten te doen en eventueel krediet te verstrekken. De boeren nemen dat bod aan als ze daarmee hun positie denken te verbeteren; als ze denken dat ze erop achteruit gaan, slaan ze het aanbod af. De ‘macht’ van de ondernemers is dus de mogelijkheid om de positie van de boeren te verbeteren. Meer niet. In plaats van te klagen over die macht, zou de Max Havelaarstichting er dus blij mee moeten zijn. De macht om de positie van de boeren in de Derde Wereld te verbeteren bezit de Max Havelaar stichting zelf maar in zeer beperkte mate. De meeste boeren zijn om hun waren te verkopen nog altijd aangewezen op de reguliere handelaren. Het is natuurlijk geen schande dat de reguliere handel veel meer voor het welzijn van de boeren betekent dan de Max Havelaar stichting, maar wat minder arrogantie zou de Max Havelaarstichting niet misstaan.

Dat het initiatief van de Max Havelaar stichting niets met eerlijke handelsvoorwaarden te maken heeft, en alles met verkapte liefdadigheid, wordt ook door de ontstaansgeschiedenis van de stichting bevestigd. Hoe is het initiatief van Max Havelaar tot stand gekomen? Een groep Mexicaanse koffieboeren liet weten dat ze in plaats van ontwikkelingshulp voortaan liever een hogere prijs voor hun producten ontvingen. Dat is heel begrijpelijk. Openlijke liefdadigheid heeft iets beschamends – de Derde Wereld boer moet zijn hand ophouden voor een aalmoes van de succesvolle westerse blanke man. Beter te verdragen is liefdadigheid die in een vorm wordt gegoten waarbij het net lijkt alsof er geen sprake is van liefdadigheid, maar van zelf verdiend geld: in plaats van openlijke liefdadigheid, vermomde liefdadigheid in de vorm van een toeslag bovenop de marktprijs. Om te verbloemen dat er sprake is van liefdadigheid moet vervolgens de prijs met toeslag de ‘eerlijke’ prijs worden genoemd; en daar volgt weer de noodzaak uit om de marktprijs de ‘oneerlijke’ prijs te noemen, en de reguliere ondernemers van oneerlijke handelspraktijken te beschuldigen.

Waarom heeft de Stichting Max Havelaar zichzelf eigenlijk met de naam van de romanfiguur van Multatuli getooid? Hield Multatuli er misschien dezelfde bizarre denkbeelden op na over de ‘eerlijke prijs’ als de Max Havelaarstichting?

Nee, Multatuli was gelukkig lang niet zo dom als door de naamgeving van de Max Havelaarstichting wordt gesuggereerd. In de Max Havelaar plaatste Multatuli het onrecht precies waar het te vinden is: niet bij de vrije markt, maar bij de staatsinterventie in de markt. De theorieen in de Max Havelaar over de ‘eerlijke prijs’ zijn, anders dan de theorieen van de Max Havelaar Stichting, zeer redelijk en helder. Volgens Multatuli kregen de inlandse boeren geen eerlijke prijs voor hun producten van de Westerse afnemers omdat er van handel op basis van wederzijdse instemming geen sprake was. De ‘handel’ was volledig op dwang gebaseerd. In samenwerking met de lokale regenten dwong de Nederlandse staat de boeren om bepaalde producten te verbouwen; het was de boeren verboden om die producten te verkopen aan een andere partij dan de Nederlandse staat; en de boeren werden gedwongen de producten te verkopen tegen een prijs die door de Nederlandse staat werd vastgesteld. Boeren die het ‘aanbod’ van de Nederlandse staat afsloegen, werden niet met rust gelaten, zoals op de vrije markt pleegt te geschieden, maar kregen te maken met de harde hand van politie en justitie. Kortom, de Nederlandse overheid dreef handel volgens hetzelfde principe dat ook door de maffia gebruikt wordt wanneer die aan winkeliers ‘beschermingsdiensten’ aanbiedt. En uiteraard waren er ook door de staat bevoorrechte handelaren die van deze afpersingspraktijken meeprofiteerden.

De uitbuiting van de boeren bestond er in de Max Havelaar dus niet in dat ze de marktprijs ontvingen voor hun producten, maar nu juist dat ze die marktprijs niet ontvingen, maar gedwongen werden hun producten onder de marktprijs te verkopen. De Max Havelaar Stichting zet de boodschap van de roman van Multatuli volledig op z’n kop: Havelaar’s kritiek op de staat wordt vervangen door een kritiek op de markt. Dat Multatuli destijds werd tegengewerkt door de Nederlandse regenten, terwijl de Max Havelaar Stichting door de huidige regenten wordt omhelsd en gesubsidieerd, is dan ook niet verwonderlijk.

Ook de overige voorbeelden van ‘knevelarij en mishandeling’ van de inlandse bevolking die in de Max Havelaar aan bod komen, betreffen steeds het handelen van overheden, en niet de vrijwillige handel tussen ondernemers en boeren. Het verhaal ‘Saidjah en Adinda’ gaat niet over boeren wiens lot ondraaglijk wordt gemaakt door verderfelijke koffiehandelaren die maar weigeren een liefdadigheidstoeslag bovenop de marktprijs te geven; het gaat over boeren wiens lot ondraaglijk wordt gemaakt omdat van hen voortdurend de buffels worden afgenomen door de inlandse regent en zijn bende. Het gaat, kortom, over belastingheffing door de plaatselijke overheid. Het gaat ook over een dorp dat veroverd werd – niet door Nederlandse koffiehandelaren, maar door het Nederlandse leger; een dorp dat ‘dus in brand stond’, en waar Saidjah het lijk van Adinda vond.

Hoe lasterlijk de naamgeving van de Max Havelaar Stichting ook is, helemaal onbegrijpelijk is de keus voor Multatuli’s held nu ook weer niet. Want ondanks het scherpe inzicht van Max Havelaar in de criminele aard van de Nederlandse staat en de inlandse regenten, is hij niet helemaal vrij te pleiten van anti-kapitalistische sentimenten en pro-overheidsideeen. Zo stak Havelaar zijn minachting voor ‘koopmannen’ niet onder stoelen of banken; en in de toespraak tot de hoofden van Lebak riep Havelaar de inlandse regenten op goede regenten te worden in plaats van slechte regenten. Goede regenten! Geef mensen de macht om over hun medemensen te heersen, roep ze vervolgens op om daar geen misbruik van te maken, en hoop er het beste van… Beter was geweest als Havelaar de regenten erop had gewezen dat ze geen enkel recht hebben over hun medemensen te heersen, en vervolgens een oproep aan de regenten had gedaan om ermee op te houden en iets nuttigs te gaan doen – de handel in bijvoorbeeld.

Dat zou naar alle waarschijnlijkheid Multatuli de schande hebben bespaard van de Stichting die tien jaar geleden de naam van Max Havelaar ging dragen. Dat de boeren in de Derde Wereld niet worden uitgebuit door tussenhandelaren en Westerse ondernemers, betekent natuurlijk niet dat ze niet onder uitbuiting te lijden hebben. Wat dat betreft is er sinds de tijden van Max Havelaar niet zo veel veranderd. Nog steeds worden de boeren op grote schaal beroofd en afgeperst door de lokale regenten.

Als ze bij de Max Havelaar Stichting werkelijk in het voetspoor van Max Havelaar willen treden, dan is het recept dus simpel. Houd op de ondernemers te belasteren die de economische positie van de boeren in de Derde Wereld verbeteren door ze een betere prijs te bieden voor hun producten dan ze elders kunnen krijgen; geef eerlijk toe dat je eigen initiatief niets met ‘eerlijke handelspraktijken’ te maken heeft en alles met liefdadigheid; en richt je pijlen voortaan op de werkelijke uitbuiters: de lokale heersers. Ijver voor stopzetting van de hoge belastingen waar de boeren in de Derde Wereld onder te lijden hebben; ijver voor de stopzetting van de praktijk waarbij boeren worden gedwongen hun producten ver onder de marktprijs aan de lokale overheden te verkopen; en als je met alle geweld Westerse uitbuiters wilt aanwijzen, richt je dan tegen de importbelemmeringen die door Westerse staten zijn opgericht tegen producten uit de Derde Wereld – importbelemmeringen waarmee de boeren in de Derde Wereld een grote afzetmarkt voor hun producten wordt ontnomen.

Voor een organisatie die gesubsidieerd wordt met belastinggeld, en die in haar voorlichtingsmateriaal trots bericht over de regenten – Herfkens, Kok, Prins Claus – die bereid werden bevonden het eerste pak ‘eerlijke’ koffie te overhandigen of de eerste ‘eerlijke’ banaan in ontvangst te nemen, vergt dit natuurljk wel een zekere cultuuromslag. Maar voor idealisten die het er om gaat een betere wereld te creeren, kan dat geen onoverkomelijk bezwaar zijn.

De droogteperiode, de ernstigste sinds veertig jaar, is zo erg dat volgens de organisatie mensen hun eigen urine drinken. Waar ze die vandaan halen als er niks te drinken is weten wij ook zo gauw niet. “Ik kan me niet herinneren dat de situatie ooit zo slecht is geweest”, zei een Somalische dorpsoudste. “Sommige mensen sterven en kinderen drinken hun eigen urine, omdat er geen water beschikbaar is”.

Nomadenfamilies in de door droogte getroffen gebieden hebben op dit moment maar een twintigste deel van de dagelijkse waterbehoefte tot hun beschikking. “De situatie zal erger worden als we geen actie ondernemen. Mensen kunnen niet overleven op drie glazen water als het 40 graden Celius is”, aldus Oxfam-medewerker Mohamed Elmi. Daarnaast dreigt er volgens hem een ernstig voedseltekort.

De organisatie Oxfam/Novib is in Zuid-Somalië begonnen met het opzetten van watertanks en sanitaire voorzieningen, zodat 200.000 mensen en hun vee geholpen kunnen worden. Door de vijftien jaar durende burgeroorlog met wapens, gekocht van onze ontwikkelingscenten, zijn veel basisvoorzieningen en de infrastructuur vernietigd. Een typisch geval van eigen schuld, dikke bult. Als ze onze centen en hun energie voor nuttiger zaken hadden gebruikt was er niks aan de hand geweest. Maar daar zul je de ontelbare hulporganisaties nooit over horen. Die willen alleen nóg meer van onze zuurverdiende belastingcenten dumpen in de bodemloze hulpverslavings-put die “ontwikkelingssamenwerking” heet.

http://www.democrates.net/

Het bedrag maakt deel uit van de globale inspanning van België voor Congo, luidde het op een persconferentie. De VN willen 681 miljoen dollar (571 miljoen euro) inzamelen om de basisvoorzieningen van de Congolese bevolking te verbeteren.

Ons land trekt zo’n 80 miljoen euro per jaar uit voor hulp in zijn voormalige kolonie.

Wat aanvankelijk lacherig werd afgedaan als typisch Afrikaanse kafka, krijgt nu veel ernstiger allures. Niet alleen is voor vele miljoenen euro Belgisch militair materieel zoek, bovendien komt ook de ontplooiing van een Beninees VN-bataljon in het onrustige Noord-Katanga nu serieus in het gedrang. Het ongenoegen groeit, vooral omdat de autoriteiten in Malabo geen haast maakt om een VN-inspectieploeg toe te laten. België zelf is vrij gerust over de eindfactuur: het materieel is uitgeleend aan de VN, de VN draaien dus op voor alle verlies of schade.

“Wij hebben geen petroleum of gas, en dus zijn mensen ons grootste kapitaal”, zei Chekrouni. Hij onderhandelt met de Europese Unie om de komende vijf jaar gezamenlijk te investeren in de levensstandaard van Marokko zodat het land aantrekkelijker wordt voor Europese Marokkanen om terug te keren. De Marokkaanse gemeenschap in Europa omvat zo’n 2,6 miljoen mensen. In België leven een half miljoen burgers van Marokkaanse afkomst.

De schatting van het dodental is gebaseerd om een onderzoek onder 19.500 Congolese huishoudens. Daaruit bleek dat het sterftecijfer 2,1 per duizend mensen per maand is, 40 procent hoger dan in andere landen in Midden-Afrika. De onderzoekers berekenden daarmee dat sinds het uitbreken van het conflict in 1998 tot halverwege 2004 3,9 miljoen mensen om het leven zijn gekomen.

,,De meeste sterfgevallen waren gemakkelijk te voorkomen geweest en kwamen eerder door behandelbare ziektes dan door geweld”, constateren de onderzoekers.

Het Internationaal Reddingscomité in de Verenigde Staten stelde vorige maand vast dat maandelijks 31.000 mensen door het conflict om het leven komen.