Minister Vandeurzen zegt dat hij kennis heeft genomen van de moeilijkheden bij de Moslimexecutieve. “Meer dan de helft van de leden van de Executieve heeft ontslag genomen of heeft niet langer het vertrouwen van de algemene vergadering. Daardoor is de Executieve niet meer representatief. Bovendien loopt sinds 2005 een gerechtelijk onderzoek naar de aanwending van de subsidies die via Justitie worden toegekend“, zegt Vandeurzen.

De minister zegt dat hij op korte termijn overleg zal plegen met alle betrokkenen, “met het oog op een constructieve oplossing“.

Lees verder

Ook Cathy Bercx (CD&V), Vlaams parlementslid en betrokken bij de onderhandelingen, maakt Leterme van dichtbij mee. “Iedereen is moe, maar de wilskracht om er te geraken heeft nog altijd de overhand. Leterme heeft het geluk dat hij extreem snel recupereert na korte nachten. Het is verbazend hoe goed hij omgaat met weinig slaap.”

“Een dag of tien geleden is het nog gebeurd dat ze om twee uur ’s nachts gestopt zijn en hij om kwart voor zes ’s ochtends al analyses gaf. Fris van geest bovendien”, verzekert Jan Durnez. “Toch tijd dat het gedaan is”, besluit Leterme’s moeder Eliane Bouchaert.

Volgens het Vlaams Belang zal volgend weekend in de krant “De Zondag” een advertentie staan onder de titel “Het Fonds van de Schoonmaaksector houdt onwettig geld af van premies”. In de advertentie beweert het Vlaams Belang dat “bijna 2.000 niet-gesyndiceerde werknemers gedurende 20 jaar bestolen” zijn geweest door het Fonds voor de Schoonmaaksector. Jarenlang zou er 2,5 pct van hun loon zijn afgehouden voor de uitbetaling van eindejaarspremies. De partij roept alle mogelijke “benadeelden” op om zich te melden.

Frank Jacobs van de Algemene Centrale van het ABVV nuanceert: “Voor vakbondsleden wordt de uitbetaling van premies gratis geregeld door de vakbond. Voor niet-gesyndiceerden gebeurt de regeling van premies door het Sociaal Fonds. Die rekent daar een kost voor aan. Maar voor alle duidelijkheid: dat geld gaat niet naar de vakbonden”, aldus Jacobs. Ook in een gemeenschappelijk persbericht van de sociale partners wordt benadrukt dat “geen enkele organisatie van werkgevers of werknemers, ACV, ABVV of ACLVB, hiervan 1 Belgische frank of 1 eurocent in haar zakken heeft gestopt”.

Marie-Rose Morel, volgens sommigen “zeer dik bevriend met Frank Vanhecke”, coördinator van de vakbondscel van het Vlaams Belang, spreekt op haar weblog van “machtsmisbruik” van de vakbonden en wil zich engageren “om het geld van de gedupeerden terug te eisen”. En Morel wil het daar niet bij laten. “Het is nog maar de eerste van een hele reeks acties waarmee we de vakbonden het vuur aan de schenen gaan leggen”, kondigt ze aan.

Sp.a-Spirit, CD&V-N-VA en Open Vld betreuren dat de oppositie de Hobokenaar aan de chaos overlevert. Dat betekent volgens de meerderheidspartijen, die het nieuws zelf bekendmaakten, dat de oppositiepartijen de strijd met de stad Antwerpen laten primeren boven het belang van de Hobokenaar.

Concreet betekent dit dat een aantal projecten vanaf 1 januari 2008 niet kunnen gerealiseerd worden. Het gaat onder meer over een nieuwe speeltuin in Park Sorghvliedt, de heraanleg van de Berkenrodelei en heraanleg van het fietspad in de Broydenborghlaan en een buurthuis voor jongeren & huistaakbegeleiding. Bovendien dreigt het onderhoud van wegen en groen stil te vallen, zeggen sp.a-Spirit, CD&V-N-VA en Open Vld.

Ook zal het district geen subsidies meer aan verenigingen en wijkcomités kunnen geven. Dit dreigt een catastrofe te worden voor de talrijke Hobokense verenigingen. Voor het jaar 2008 dreigt dan ook hun werking in het gedrang te komen, luidt het.

Sp.a-Spirit, CD&V-N-VA en Open Vld weigeren naar eigen zeggen de verantwoordelijkheid voor deze crisis op zich te nemen en wachten nu op een signaal van de oppositie. Ofwel kiezen zij voor het belang van Hoboken, ofwel kiezen zij voor de anti-politiek, luidt het.

De verklaringen van MR-woordvoerder Charles Michel betekenen voor de extreemrechtse partij niets nieuws. “We stevenen af op een regering die vertrekt zonder een gesplitst B-H-V en zonder garanties voor een staatshervorming. Die wordt in de koelkast gestopt. Daarmee krijgt de nota-Milquet geruisloos haar beslag. Het Vlaams Belang kan zich niet indenken dat het kartel CD&V-N-VA in deze piste kan stappen”, staat vandaag in een mededeling te lezen.

Ondertussen zegt Vanhecke ook niet onder de indruk te zijn van de betoging voor nationale eenheid. “Dat een betoging voor de Belgische eenheid dient georganiseerd te worden, is het beste bewijs dat er geen Belgische eenheid meer bestaat. Dit gevoel wordt nog versterkt door de vaststelling dat de deelnemers voor het overgrote deel Franstaligen, waren en enkel gesteund werden door Franstalige politieke kopstukken én onderhandelaars. De manifestatie was dan ook gericht tegen de gerechtvaardigde verzuchtingen van alle Vlaamse partijen”.

Het Commissariaat-generaal voor Internationale Betrekkingen van de Franse Gemeenschap (CGRI) en de Directie van Internationale Relaties van het Waalse Gewest (DRI) zullen dus samensmelten. Het nieuwe departement krijgt de naam “Wallonie-Bruxelles International”. Het ontwerpakkoord over “Wallonië-Brussel Internationaal” moet nog worden voorgelegd aan de Raad van State en er zal nog met de vakbonden over worden onderhandeld.

Partijvoorzitter Frank Vanhecke hekelde vooral de “koninklijke staatsgreep” waardoor de communautaire dossiers naar een ‘werkgroep van wijzen’ gestuurd worden. Dat is volgens hem “een zielige verdwijntruuk van een instituut dat nooit bekommerd is geweest om de rechtmatige eisen van de Vlaamse meerderheid van het land.”

“Yves Leterme ondervindt nu dat een premier moet ontvlaamsen en zijn verkiezingsbeloften moet verloochenen”, zei kamerfractieleider Gerolf Annemans. Hij wees erop dat alle Franstalige partijen na de B-H-V-stemming geëist hadden dat de koning iets zou ondernemen. Het Vlaams Belang eist dat het kartel CD&V/N-VA niet toetreedt tot een federale regering zonder dat de Franstalige partijen hun blokkeringsmechanismen tegen de splitsing van B-H-V opdoeken en zonder voorafgaande duidelijke stappen in de staatshervorming.

De petitie loopt tot de congressen van beide partijen over een eventuele regeringsdeelname. Het Vlaams Belang betrekt Open Vld niet bij de petitie “omdat we geen vertrouwen hebben in die partij”, zo stelde voorzitter Frank Vanhecke. Filip Dewinter, fractieleider in het Vlaams parlement, stelde dat de “koninklijke staatsgreep” een Vlaams antwoord moet krijgen. Als er geen federale staatshervorming komt, moeten de Vlaamse regering en het Vlaams parlement het heft in eigen hand nemen en een Vlaamse staatshervorming doorvoeren. Op basis van de resoluties van het Vlaams parlement moet een dialoog opgestart worden met de Waalse regering. Als deze laatste niet meewil, kan dit leiden tot een unilaterale staatshervorming, aldus nog Dewinter.

Veruit de meest opvallende resultaten is de sterke stijging van LDD, van 6,6 procent naar 10,1 procent. Vlaams Belang verliest fors (3,7 procent, tot 15,6 procent). Jean-Marie Dedecker heeft een stevige basis gevonden om zijn partij uit te bouwen en zijn rechtse oppositie spreekt blijkbaar ook een flink deel Vlaams Belang-kiezers aan. Daarnaast trekt Dedecker overigens ook stemmen van Open VLD, CD&V/N-VA en SP.A-Spirit aan.

CD&V/N-VA blijft ruim de grootste formatie van Vlaanderen en eindigt ruim tien procent hoger dan de liberalen, die weer de tweede politieke partij worden. Open VLD stijgt boven de ‘magisch’ twintig procent uit. Ook al raakt oranje-blauw dus niet gevormd, zowel het kartel als Open VLD behoudt volgens deze peiling het vertrouwen van de kiezer.

Dedecker zegt ervan overtuigd te zijn dat oranje-blauw nu gaat voortdoen. “Dat is in de coulissen allemaal geregeld. Het is een politiek spel om het gezicht van CD&V en N-VA te redden. Resultaat is dat BHV nu van tafel is”.

Dat de Franstaligen het onderspit moeten delven, hebben ze volgens Dedecker aan zichzelf te danken. “Wie de arena verlaat, verliest altijd. Het zijn bovendien de Franstaligen en het FDF die altijd neen hebben gezegd”, meent Dedecker.

Net zoals CD&V wil ook kartelpartner N-VA oranje-blauw niet opgeven. Volgens kamerlid Jan Jambon is het belangrijk dat een sociaal-economisch programma wordt uitgevoerd. “Het sociaal-economische is een essentieel onderdeel van het regeerakkoord en is gelinkt aan het communautaire”, stelde Jambon.

De N-VA’er gaf toe dat Brussel-Halle-Vilvoorde door allerlei procedures nu zeker een jaar van de baan is, maar benadrukte ook dat het communautaire los staat van BHV. En communautaire stappen moeten moeten er voor de N-VA gezet worden, luidde het.

De tekst bevat zaken die de “de facto uitbreiding van Brussel met de faciliteitengemeenten” betekenen. Bovendien bevat de lepel suiker ook nog de invoering van het inschrijvingsrecht en de schending van het territorialiteitsprincipe”, zegt fractieleider Filip Dewinter.

“Spruyt wilde op een zogenaamd wetenschappelijk onderbouwde wijze de ‘ware’ aard van het Vlaams Blok/Vlaams Belang blootleggen, om de goedmenende Vlaming de ogen te openen en hem ervan te weerhouden ervoor te stemmen. In die missie is Spruyt is compleet mislukt”, aldus Van Hauthem. Volgens hem bezondigde Marc Spruyt zich aan het hetzelfde euvel als zijn voorganger Hugo Gijsels. “Hij maakte een misselijkmakende karikatuur van onze partij en haar programma en maakte daardoor een karikatuur van zichzelf.”

“Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke met een zotskap afbeelden en tegelijkertijd een zekere wetenschappelijke serieux claimen over de ware aard van het Vlaams Belang, gaan niet samen”, stelt Van Hauthem. “Spruyt werd door niemand meer ernstig genomen: niet door andere partijen, niet door zijn linkse kompanen, zelfs niet meer door de pers. Zijn haring braadde niet, en dat is de enige reden waarom hij er nu mee ophoudt.”

Een familielid van Van Bellingen, met dezelfde naam en ook woonachtig in Sint-Niklaas, is fervent lid van het Vlaams Belang.

“Gedaan met geven en toegeven”, zei kamerfractieleider van Vlaams Belang, Gerolf Annemans. De slogan “Gedaan met geven en toegeven” herinnert aan de toenmalige Volksunie die met de ondertekening van het beruchte Egmontpact haar principes verkwanselde voor wat macht en Belgische ministerportefeuilles, aldus Vlaams Belang. Brussel-Halle-Vilvoorde moet gesplitst worden, onverwijld en zonder prijs, herhaalde Annemans.

“Dit is een zware klap voor het Vlaams Belang in het Leuvense omdat Godefridi verantwoordelijk was voor de lokale en regionale werking van het Vlaams Belang in het arrondissement. Hij heeft vrijdag ook ontslag genomen uit zijn job bij het Vlaams Belang. Godefridi is opnieuw een jongere die om duidelijk ideologische redenen vertrekt bij het Vlaams Belang”, aldus Peter Reekmans van LDD.

De afgelopen maand maakten in Vlaams-Brabant ook David Van Hecke, raadslid voor het Vlaams Belang in Kapelle-op-den-Bos en vijf VB-bestuursleden uit Begijnendijk de overstap naar LDD. Vanuit Open VLD stapten in deze regio recent ex-kamerlid Stef Goris, Nathalie Theys (raadslid en ex-schepen in Diest), Peter Reekmans (gewezen voorzitter van VLD-Jongeren) en enkele Aarschotse Open VLD-ers over. Dat deed ook de lokale Aarschotse Partij voor de Vrijheid.

“Ik droom niet van een postelectoraal kartel, maar wel dat een aantal N-VA’ers een acute aanval van gezond verstand krijgt. Ik heb intussen bewezen dat ik het alleen kan. Waren we samen naar de verkiezingen gegaan, dan hadden we nu een grote partij. Terwijl de N-VA nu niet meer is dan de appendix van CD&V. Ik bied mij aan om CD&V van die appendix te verlossen.”

Voor Vlaams-nationalisten doet hij veel minder.

De CD&V-politica schreef alle burgemeesters van Waals-Brabant aan om hun oordeel te weten over het idee om zowel Vlaams- als Waals-Brabant tweetalig te maken. “Dergelijke vraag stellen terwijl er op federaal vlak delicate onderhandelingen lopen, lijkt mij niet aangewezen. Het is niet het goede moment en komt neer op olie op het vuur gieten”, aldus burgemeester Scourneau.

Nadat hij eerst bij VLD en later bij N-VA werd gedefenestreerd, zat Dedecker met Frank Vanhecke, Filip Dewinter en Gerolf Annemans rond de tafel. De eerste toenaderingen vonden in november vorig jaar plaats, aldus Dedecker. In januari dit jaar was het viertal in bespreking over vormen van een alliantie of een manier om samen naar de kiezer te gaan. “Het ging niet over een kartel of op lijsten staan”, benadrukt hij.

Dedecker stelt ook dat het VB-triumviraat op één lijn zat. “Men heeft constant uit één mond gepraat met mij”, luidt het. Het neo-kamerlid stelt dat er nooit sprake is geweest van een herenakkoord, waarbij hij het lijsttrekkerschap op de Senaatslijst zou krijgen. Het was precies tegen dat lijsttrekkerschap dat Morel zich destijds afzette. “Er waren alleen nog maar voorstellen. Voordat ik kon antwoorden, werd de zaak opgeblazen door het interview van Morel”, stelt Dedecker.

De uitslag van de federale verkiezingen toont volgens Dedecker overigens aan dat er nood is aan een grote Vlaamse beweging die zich politiek zou kunnen vertalen. “De Vlaamse kiezer wil meer Vlaanderen”, zegt hij. Hoe die beweging tot stand moet komen, kan hij niet zeggen. “Eerst zal de N-VA plat op de buik moeten gaan tijdens de regeringsonderhandelingen over de staatshervorming”, verwacht Dedecker.

Veel vertrouwen in de slaagkansen van zo’n Forza Flandria lijkt hij niet te hebben. Zijn vertrouwen is bijna volledig onder de mat geveegd, door de manier waarop hij behandeld is geweest bij N-VA en Vlaams Belang, luidt het. Volgens de gewezen judocoach worden er steeds ronkende verklaringen afgelegd over een bundeling van de krachten, maar vanaf het ogenblik dat die bundeling moet gebeuren, “eindigt het in familievetes”. Hij hekelt daarbij “de bescherming van de eigen postjes. Het Vlaams Belang is in die zin een grote traditionele partij geworden”, voegt Dedecker er aan toe.

Een voorlopige krachtenbundeling tussen Vlaams Belang en Lijst Dedecker ziet hij evenmin zitten. Hij stelt dat hij voor de verkiezingen werd behandeld als een paria en dat niemand zijn partij enige kans toedichtte. “Nu zijn we een volwaardige partij. Ik ben echt niet van plan dit terug op te offeren in allerhande kartels en allianties (…) Wij rijden voor eigen rekening en voor onze eigen kiezers”, aldus nog Dedecker.

Fractieleider Filip Dewinter vindt het niet alleen ongehoord dat Pira beslist geen uitwijzingsbevelen meer te ondertekenen. Het kan volgens hem ook niet dat de minister die de voogdij heeft over de burgemeesters, niet optreedt tegen burgervaders die nalatig zijn. Dat is met het nieuwe gemeentedecreet nochtans mogelijk. “Zo geeft hij vrije baan aan andere burgemeesters die willen ingaan op de oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid van minister Anciaux”, luidt het in een mededeling.

Dewinter laakt ook dat Keulen niet reageert op de verklaringen van Bert Anciaux. “Ondertussen kijkt ook minister-president Peeters de andere kant op en reageert niet tegen het eens te meer onverantwoord en puberaal gedrag van minister Anciaux, die enkel nog voor eigen rekening rijdt. Peeters dient Anciaux dan ook onverwijld tot de orde te roepen”, dixit Dewinter.

Volgens Dedecker heeft de Vlaamse kiezer zich duidelijk uitgesproken. “Vlaanderen wenst een krachtdadige federale regering”. Jean-Marie Dedecker waarschuwt formateur Yves Leterme om geen koehandel te drijven met de rechtmatige belangen van alle Vlamingen in het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde. “Voor Lijst Dedecker is het duidelijk: de belangen van de Vlamingen moeten primeren op de persoonlijke ambities en op het comfort van de pluche ministerszetels”, luidt het nog.

Big Lambert leidt Spirit sinds oktober 2004, maar kwam na de verkiezingsnederlaag van 10 juni onder druk te staan. De voorzitter van kartelpartner sp.a, Johan Vande Lanotte, maakte meteen na de verkiezingen bekend dat hij zou opstappen. Lambert deed dat niet.

Zaterdag vergadert het bestuur van l’Association de Financement du Front National (AFFN), de vzw die instaat voor de financiering van de partij. Daar kan Féret op zijn beurt beslissen om Delacroix uit de vzw te zetten. Die laatste zou dan naar de rechtbank kunnen stappen om de aanstelling van een voorlopig bestuurder voor de vzw te eisen.

Wie het ook haalt, beide kemphanen moeten qua “eerlijkheid” voor elkaar niet onderdoen …

“We verzetten ons niet tegen de individuele godsdienstbeleving, maar wel tegen de toenemende islamisering”, stelt boegbeeld Filip Dewinter. Die islamisering bedreigt volgens de partij het Vlaamse karakter van onze steden.

Bijna één Vlaming op de twee wil dat België splitst, en twee op de drie denken dat het vroeg of laat zo zal eindigen. Dat blijkt uit een peiling van Het Laatste Nieuws. De Vlamingen vinden het goed dat de Vlaamse partijen niet toegeven.

Het vertrouwen in Yves Leterme, dat even wat afbrokkelde, is weer intact. Leterme krijgt de expliciete steun van 70 procent van de ondervraagde Vlamingen. Andere kandidaat-premiers, zoals Didier Reynders en Herman Van Rompuy, halen niet eens 10 procent. Ook N-VA-voorzitter Bart De Wever geniet groot vertrouwen. Hij wordt door de ondervraagden gezien als de beste onderhandelaar. De Franstalige politici zijn minder graag gezien. Joëlle Milquet krijgt niet eens 1 op 10, Didier Reynders 4.

CD&V/N-VA en Open Vld houden in deze peiling stand. De socialisten betalen daarentegen het gelag van hun interne ruzies met een historisch dieptepunt van nog geen 14 procent, terwijl Lijst Dedecker in de lift zit.

Senator Michel Delacroix is in Gilly bij Charleroi tot uitvoerend voorzitter van het Front National benoemd tijdens het partijbureau van de Franstalige partij. Stichtend voorzitter Daniel Féret betwist de legitimiteit van de bijeenkomst en vindt dat hij alleen recht heeft op de titel van partijvoorzitter. Patrick Sessler, een extreemrechtse militant en neo-nazi, werd aangeduid als secretaris-generaal van de partij en Waals afgevaardigde Charles Pire wordt politiek secretaris van het FN. Sessler verzamelt partijkaarten. In het dagelijkse (financiële) leven is een politieke job voor hem heel erg noodzakelijk om te overleven. Gezien de nieuwe voorzitter blindd is, is de ware ‘voorzitter’ Sessler. Hoe dan ook, kiezen voor Delacroix of voor Féret, heet blijft kiezen voor een oplichter. Mocht het gerecht de handel en wandel van Delacroix onderzoeken, dan zou het wel ééén en ander tegenkomen. Delacroix en Féret moeten voor elkaar niet onder doen.

De kersverse voorzitter wil alvast “een nieuw politiek partijprogramma” opmaken en de financiën van de partij weer gezond maken. Féret en zijn partner Audrey Rorive, die in het Brusselse parlement zetelt, zijn in het kader van het onderzoek naar het beheer van de partij en haar financieringsvereniging in verdenking gesteld. Michel Delacroix stelde voor Daniel Féret te schorsen. “Hij is niet langer in staat de partij te vertegenwoordigen”, klonk het. Maar volgens Féret is de bijeenkomst in Gilly onwettelijk omdat ze niet volgens de statuten werd bijeengeroepen door mensen die geen lid zijn van de partij. Daniel Féret noemt zichzelf dus ook nog voorzitter van de partij, en is van plan dat te blijven tot 2009.

Uit een peiling van Vers l’Avenir bleek afgelopen weekend dat het Front National op dit moment 2,8 procent van de stemmen zou krijgen in Wallonië, terwijl de partij op 10 juni nog 5,5 procent van de kiezers achter zich kon scharen.

Frattini wil meer hooggeschoolde werknemers uit derde landen naar de Europese Unie lokken. Via een speciale procedure zouden ze sneller toegang krijgen tot de arbeidsmarkt en een twee jaar geldige verblijfsvergunning in de vorm van een zogenaamde ‘blue card’ zou hen extra rechten bieden.

Op deze wijze kan het grootkapitaal makkelijker aan goed geschoolde krachten komen. Europese geschoolde krachten zullen hun lonen moeten milderen, want de concurrentie met de mensen uit de Derde Wereld zal hard zijn. Wie wil dit ?

Marc Verhaeghe blijft voorzitter van de nieuwe LVVB-LDD-afdeling. “We zijn verheugd dat er in het Vlaamse politieke landschap weer plaats is voor een centrumrechtse partij. Als rasecht liberaal zet ik mij ten volle achter het programma van LDD”, zegt Verhaeghe in een persbericht.

Jurgen Vandenbrande, provinciaal voorzitter van LDD, van zijn kant is tevreden met de komst van LVVB. Hij spreekt van een “ongelooflijke meerwaarde”.

In de partij staan sinds de federale verkiezingen van 10 juni twee clans tegenover mekaar. Het gaat de groep rond voorzitter-oplichter Daniel Féret, gesteund door afgevaardigde Cocriamont en de groep rond senator Michel Delacroix en oplichter Patrick Sessler.

De clan rond Delacroix heeft een afspraak gemaakt die op termijn de uitsluiting van Féret voorziet. De groep heeft met vijf stemmen tegen vier de macht genomen en een lijst van elf gecoöpteerde leden opgelegd.

Welke clan er ook wint, Féret of Delacroix, beiden zijn voor geen haar te vertrouwen.

Vijf bestuursleden van de Vlaams Belang-afdeling van Begijnendijk stappen over naar Lijst Dedecker. Het vijftal is “het extremisme van het Vlaams Belang beu” en kiest “voor het realisme van Lijst Dedecker”. LDD is volgens hen het enige rechtse en vooral democratisch alternatief met een volwaardig programma dat in de toekomst kan worden omgezet in beleid”.

Tijdens een persontmoeting in Begijnendijk stelden de betrokkenen dat ze de meerderheid uitmaken van de lokale VB-afdeling. Het lokale bestuur van deze partij zou in deze Vlaams-Brabantse gemeente thans nog enkel bestaan uit Maurice Ronsmans en een familielid. Ronsmans is de enige VB-er die in de gemeenteraad van Begijnendijk zetelt.

Het is al de tweede overstap van Vlaams Belangers naar Lijst Dedecker in Vlaams-Brabant op een week tijd. Vorige week maakte gemeenteraadslid David Van Hecke uit Kapelle-op-den-Bos zijn overstap bekend. Volgens Peter Reekmans van LDD kreeg de partij nog aanvragen uit Vlaams-Brabant binnen van VB-bestuursleden om over te stappen.

Op 5 mei stapten honderden Europese nationalisten door Brussel voor meer aandacht voor de gezinswaarden. Nation en de MSR waren hierbij aanwezig.
De 6de mei vond de ondertekening van het “Manifest van Brussel” plaats.

Meer info op :

Dit is een verwijzing naar Nation

Dit is een verwijzing naar de beelden op You Tube

Van Hecke verlaat het Vlaams Belang omdat deze partij zich volgens hem te veel focust op zijn 3V’s, met name Vlaanderen, vreemdelingen en veiligheid, en te weinig oog heeft voor de hedendaagse economische en sociale vraagstukken. De keuze voor Lijst Dedecker is ingegeven door het feit dat deze partij in Vlaanderen het enige rechts alternatief is en in tegenstelling tot het VB wel werkt aan een volwaardig programma.

Bij de jongste verkiezingen hebben de Vlamingen partijen met een duidelijk Vlaams eisenpakket beloond, zei voorzitter Johan Vanslambrouck van de vzw IJzerwake in zijn toespraak. “Na de verkiezingsbeloftes moeten nu de daden volgen. Om te beginnen met de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Het Franstalige ‘non’ tegen deze splitsing betekent dat de Franstaligen niet bereid zijn om de grondwet na te leven.”

Volgens Vanslambrouck moet de splitsing van B-H-V eigenlijk geen onderdeel uitmaken van de regeringsonderhandelingen. Door gebruik te maken van de democratische meerderheid in het parlement en de procedure voor de behandeling van de wetsvoorstellen op dat vlak verder te volgen, kan de splitsing een feit zijn.

“Eerdere heikele kwesties waar geen regering ooit uitkwam, zoals de abortuswet en het stemrecht voor vreemdelingen, werden ook in het parlement beslecht, meerderheid tegen minderheid. Als de Franstaligen het land in een institutionele crisis willen storten omdat het resultaat van de democratisch tot stand gekomen wet hen niet ziet zint, dan is dat hun probleem, niet het onze. De Franstaligen hebben België nodig, wij niet. De docu-fictie die de RTBF vorig jaar uitzond, kan probleemloos worden omgezet in de realiteit.”

Toch volstaat de splitsing niet voor de Vlaamse Beweging. De voorzitter van het comité pleitte voor de afschaffing van de faciliteiten voor de Franstaligen in de Brusselse Rand. De faciliteiten werden volgens hem misbruikt om de gemeenten te verfransen.

De lopende regeringsonderhandelingen hebben te weinig oog voor meer Vlaams zelfbestuur, luidt het. “De nota van formateur Leterme voorziet geen enkele ernstige stap in de richting van verdere Vlaamse staatsvorming. Zo vinden we geen maatregelen om de Vlaams-Waalse transfers af te bouwen, om een regionale gezondheidszorg te organiseren of een gedegen Vlaams mobiliteitsbeleid”, aldus Vanslambrouck.

Dat de regeringsonderhandelaars hun hoop hebben gevestigd op koning Albert om de bestaande impasse te doorbreken, vinden de deelnemers aan de IJzerwake het toppunt. “In u alleen o Koning geloven we nog”, citeerde Vanslambrouck uit de eerste open frontbrief van de frontsoldaten in WO I. “Negentig jaar geschiedenis hebben ons geleerd hoe vaak wij belogen en bedrogen werden, niet in het minst door de Saksen-Coburgers.”

11/06/2007 18:17

Zondag haalde zijn Lijst Dedecker niet alleen vijf Kamerzetels binnen, de partij deelde rechts én links ook stevige klappen uit. Knack had gisteren een uitgebreide babbel met Jean-Marie Dedecker. Enkele fragmenten.

JEAN-MARIE DEDECKER: Zaterdag had ik nog de markt gedaan in Brugge, en daar was de sfeer heel goed. ‘Ah, Jean-Marie, jij durft tenminste te zeggen waar het op staat’, riepen de mensen me toe. Een supergevoel gaf dat. Maar ’s avonds sloeg de vertwijfeling weer toe. Altijd datzelfde triumviraat op de televisie, altijd diezelfde nietszeggende debatten.

En dan die opiniepeilingen die me niet eens uitzicht gaven op de kiesdrempel. Ik maakte me ook zorgen omdat we zo weinig in de media aan bod kwamen. Als je een goed product hebt, moet je dat in de etalage zetten. Maar dat konden we dus niet. Wij moesten het hebben van bezoeken aan markten en cafés, en dat ligt in deze tijden niet voor de hand.

U hoopte stemmen weg te halen bij de rechtse partijen, maar wellicht hebt u ook socialistische kiezers kunnen lokken. Waarom stemt een socialist op de LDD?

DEDECKER: Waarom niet? Van bij het begin had ik een harde blauwe kern mee, maar ook SP.A-kiezers kunnen zich in ons programma vinden. Ik ben tegen het profitariaat, maar voor het proletariaat. Ik kom op voor alle mensen die willen werken. Of dat nu een kleine zelfstandige is, een koppel tweeverdieners of iemand die elke ochtend om vijf uur aan de band gaat staan. De SP.A is niet langer bekommerd om de hardwerkende Vlamingen, maar ik wel.

U zult wel tevreden zijn met de algemene verrechtsing die uit de verkiezingsresultaten blijkt.

DEDECKER: Verrechtsing? Vervlaamsing, ja. CD&V is en blijft een centrumpartij: een amalgaam van links en rechts, van werkgevers en vakbond. Het kartel met de N-VA maakt de christendemocraten echt niet rechtser, wél Vlaamser. Alle partijen die meer Vlaanderen willen – of het nu confederalisten of separatisten zijn – werden beloond: CD&V/N-VA en de Lijst Dedecker hebben gewonnen, en het Vlaams Belang is gestagneerd. De partijen die op communautair vlak rond de pot hebben gedraaid, zijn daarvoor afgestraft. Deze uitslag is dan ook een historische aanzet voor grote veranderingen: de kiezers willen meer Vlaanderen.

Tegen alle verwachtingen in waren het niet de liberalen maar wel de socialisten die de zwaarste klappen kregen.

DEDECKER: Wat wil je? De SP.A heeft geen programma meer. Die partij houdt zo mogelijk nog minder geloofwaardigheid over dan de Open VLD. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober werd Patrick Janssens in Antwerpen verkozen met behulp van de vele genaturaliseerde Belgen in die stad.

Maar wat doet hij eens hij burgemeester is? Hij neemt geen enkele allochtone verkozene in zijn schepencollege op, en hij stelt een hoofddoekenverbod voor loketambtenaren in. Heel geloofwaardig allemaal. En dan het air van die mensen! Het kaviaarsocialisme van Johan Vande Lanotte staat haaks op de ideologie die een socialist zou moeten uitdragen. Aan de verkiezingsresultaten te zien ben ik niet de enige die er zo over denkt.

Blijft u zelf voorzitter van de LDD?

DEDECKER: Waarschijnlijk niet, nee.

Er komt binnenkort een voorzittersverkiezing?

DEDECKER: Dat nu ook weer niet. Zo’n jonge partij mag je niet overdemocratiseren. In een fabriek zijn het toch ook niet de arbeiders die de CEO kiezen?

U zult een opvolger aanduiden?

DEDECKER: (lacht) Ik ben Karel Dillen niet, hè. Maar ik heb wel iemand op het oog die de dagelijkse leiding van de partij kan opnemen. Zelf kan ik niet alle touwtjes in handen blijven houden.

Blijft u er ook bij dat de partij binnenkort een nieuwe naam krijgt?

DEDECKER: Normaal zal de LDD worden omgedoopt tot de Partij van het Gezond Verstand. Dat is toch nog altijd de bedoeling.

Uw oude kompaan Hugo Coveliers, die tegenwoordig op een VB-lijst opkomt, verwacht dat u binnenkort alsnog met het Vlaams Belang zult samenwerken.

DEDECKER: Misschien komt er wel een nieuw initiatief. Ik sta in elk geval nog altijd open voor een soort Forza Flandria.

Hebt u Philip Dewinter (VB) al gesproken?

DEDECKER: Hij was de eerste politicus die vanmiddag belde om me te feliciteren.

En om u de hand te reiken?

DEDECKER: Dat heeft hij in november vorig jaar al gedaan. Ondertussen is er veel gebeurd. Op dit moment is het bijlange niet duidelijk waar het Vlaams Belang naartoe wil. Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel willen de macht naar zich toetrekken, en Philip Dewinter en zijn medestanders willen een opening maken voor verruiming.

Het Vlaams Belang moet beseffen dat het een nutteloze partij is zolang het in een cordon sanitaire zit opgesloten. Toch willen Morel en Vanhecke daar helemaal niet uit. Dewinter wel, die wil aan het bestuur kunnen deelnemen. Het is duidelijk een streep door hun rekening dat Jean-Marie Dedecker, die niet in een cordon zit, nu met rechtse stemmen gaat lopen.

Hebben politici uit andere partijen u al gefeliciteerd?

DEDECKER: Bart De Wever (N-VA) heeft me toen de resultaten binnenliepen een sms gestuurd. ‘Ik reik je de hand, Jean-Marie, hopelijk wil je hem aannemen’, stond er onder meer in. Ik heb nog geen bericht teruggestuurd maar wat mij betreft, heb ik zijn uitgestoken hand de afgelopen weken al aanvaard. Zijn deemoed over wat hij me heeft misdaan, raakt me wel.

U zou best met CD&V/N-VA kunnen samenwerken?

DEDECKER: Als ik daardoor een stuk van mijn programma kan verwezenlijken, ben ik in theorie bereid om met elke partij samen te werken. Zelfs met de Open VLD.

Heeft iemand u al gebeld om over mogelijke coalities te praten?

DEDECKER: Nee.

Bent u bereid om in een coalitie te stappen?

DEDECKER: Alles kan.

Het worden moeilijke regeringsonderhandelingen, zeker als de formateur voor een tweederdemeerderheid gaat. Dan zouden ze de LDD wel eens nodig kunnen hebben.

DEDECKER: (grijnst) En weet u wat daar zo tof aan is? Dat is mijn probleem niet.

Ann Peuteman

‘Mijn buikgevoel heeft me altijd gezegd dat die man iets los kan maken bij de kiezer. We wilden samen een Vlaamse CSU bouwen, een groot Vlaams rechts front. Door mijn geknoei is dat mislukt en Jean-Marie Dedecker is daar het slachtoffer van geworden. Ik sta bij hem in het krijt en ik hoop dat Jean-Marie met deze verkiezingsuitslag zijn gram heeft gehaald en dat hij zonder rancune naar de toekomst kijkt. Het zou jammer zijn als er opportuniteiten verloren gaan door wrok. Zelfs al zou die wrok deels terecht zijn.’

Laten we even aan perverse rekenkunde doen: CD&V/N-VA haalt samen met Lijst Dedecker 36,1 procent van de stemmen, wat zich in 30 + 5 zetels vertaalt. Een Vlaamse CSU lijkt inderdaad niet veraf.

‘Niemand weet hoe het kartel, versterkt met Dedecker, zou hebben gepresteerd’, reageert De Wever. ‘Eén zekerheid heb ik nu al: binnenkort krijg ik in mijn partij op m’n bord dat we misschien toch beter solo hadden kunnen gaan, met een stemmenkanon als Dedecker in steun. Maar met zulke redeneringen koop je niks, want we hébben het niet gedaan, omdat Jean-Marie blijkbaar te veel aversie opwekte. Bij de kartelpartner, maar ook binnen N-VA zelf. Trouwens, een deel van de aantrekkingskracht van Lijst Dedecker is dat het een partij van politieke outsiders is. Met Jean-Marie in onze rangen was dat effect wellicht uitgebleven.

‘Populistisch rechts heeft eindelijk een alternatief voor Vlaams Belang. Dat opent perspectieven, ook omdat het VB onvermijdelijk het roer zal moeten omgooien. Ik roep Jean-Marie Dedecker op om de komende dagen en weken kalm te blijven – en vooral geen onverstandige verbale uithalen te doen. Wie weet wat er nog mogelijk is.’

“Voor mij was zijn doorbraak geen verrassing. Ik heb zeer intensief campagne gevoerd en ik begon ze steeds meer overal tegen te komen, de kiezers van Dedecker. Ik waarschuwde ook verscheidene mensen bij ons en in andere milieus dat het een vergissing zou zijn de Lijst Dedecker te onderschatten”, reageert Annemans.

Hij zegt ook “journalisten en anderen” te hebben tegengesproken “die probeerden het fenomeen Dedecker te reduceren tot een soort tijdelijke onsamenhangende Van Rossem hype”. Dedecker zal volgens Annemans zeker jongeren en dancingpubliek hebben aangetrokken. “Maar er is veel meer. Hij trok ook alle mobiele donkerblauwe kiezers en nog vele vele andere louter politiek geïnspireerde stemmen aan en dat is wellicht een veel steviger basis voor de toekomst”.

Bovendien heeft hij volgens de Antwerpse lijsttrekker het aloude monopolie van het Vlaams Belang “van de Robin Hood, de grote muil en de Lucky Luke waar ze allemaal schrik van hebben” doorbroken.

Enkele maanden terug waren er gesprekken tussen Jean-Marie Dedecker en Vlaams Belang om de krachten te bundelen en samen naar de verkiezingen te trekken. De samenwerking kwam niet tot stand, er liep een aantal mensen over van Vlaams Belang naar Lijst Dedecker – Jurgen Verstrepen op kop – en Dedecker en co sleepten zondag liefst vijf kamerzetels in de wacht.

Open Vld en sp.a-spirit zitten met een kater: de Vlaamse liberalen verliezen jaarlijks ruim een half miljoen euro. Het linkse kartel speelt zelfs 870.000 euro kwijt.

Die aderlating is een van de redenen die ontslagnemend sp.a-voorzitter Johan Vande Lanotte opgeeft om nog tot eind oktober in functie te blijven. Hij wil de onvermijdelijke afslanking van het partijapparaat niet in de schoenen van zijn opvolgster Caroline Gennez schuiven.

De SP.A/Spirit-nederlaag en de zelf opgelegde oppositiekuur veroorzaken een sociaal bloedbad bij de partij. Zes federale kabinetten, vijf senatoren en negen kamerleden gaan verloren in de rode nederlaag, en met hen een grote groep medewerkers.

‘In totaal gaat het om zo’n 300 personen. Gelukkig is bijna de helft van hen gedetacheerd vanuit de administratie; die kunnen terug naar hun baan bij de overheid. Voor de anderen is de partij nu koortsachtig op zoek naar een oplossing. Uiteraard is dit een drama’, zegt aftredend federaal minister Renaat Landuyt (SP.A).

De SP.A had in totaal vijf federale kabinetten, Spirit ééntje, met in totaal bijna 240 man personeel. Daarnaast heeft elk parlementslid twee vaste medewerkers; in totaal verdwijnen er naast de parlementsleden dus 28 werkkrachten. Bovendien is een pak medewerkers ook actief op de studiedienst, die betaald wordt via het systeem van partijfinanciering.

In 1999 stond de SP.A na een electorale uppercut voor een soortgelijke saneringsopdracht, maar toen bracht regeringsdeelname soelaas. Heel wat partijmedewerkers werden ondergebracht op ministeriële kabinetten, door de oppositiekuur is dat deze keer uitgesloten.

Elke aftredende SP.A-minister staat nu voor een sociaal bloedbad. Renaat Landuyt moet voor 34 mensen een andere job zoeken. Bij Bruno Tobback, minister van Pensioenen en Leefmilieu, moet een 30-tal mensen vertrekken. Het kabinet van minister van Werk Peter Vanvelthoven is iets groter, met zo’n 40 man. Bij vicepremier Freya Van den Bossche en staatssecretaris Bruno Tuybens moet een 90-tal mensen een andere job krijgen.

Naast het sociaal bloedbad kampt de partij met intern ongenoegen over de aanstelling van Freya Van den Bossche als toekomstig fractieleider in de Kamer. Niet iedereen is het eens met de analyse van de partijtop dat het Van den Bossches verdienste is dat de partij in Gent standhield op 10 juni. Bovendien stelt een pak mensen binnen de SP.A haar technisch kunnen om de fractie te leiden, ter discussie. Uit een briefje van Van den Bossche – dat maandag bij haar aanstelling in de SP.A-perszaal rondslingerde – blijkt dat ook de aftredende vicepremier zelf twijfelde aan haar toekomstige rol van oppositieleider.

Normaal zijn die voor lijsttrekker Koen Bultinck en Agnes Bruyninckx, maar aangezien de Brugse in het Vlaams parlement wil blijven, kan Logghe toch naar de Kamer.

Aanvankelijk stond Logghe samen met Frieda Van Themsche op plaats twee en drie van de kamerlijst, maar toen Van Themsche in extremis afhaakte, moest Logghe naar de eerste opvolgersplaats. Die ingreep komt hem nu onverwachts goed uit.

Jurgen Ceder

Senaat, vierde plaats

(32.567 stemmen)

Nele Jansegers

Senaat, vijfde plaats (34.480 stemmen)

Ortwin Depoortere

Oost-Vlaanderen, Kamer, zevende plaats (6.366)

Open VLD :

Claude Marinower

Antwerpen, Kamer, vijfde plaats (7.977)

De advocaat Claude Marinower, spreekbuis van de Joodse Gemeenschap in Antwerpen, verdwijnt uit de Kamer, waar hij in 2004 voor het eerst zijn intrede deed. Een echte verrassing noemt hij dat niet: ‘De peilingen voorspelden het ergste. Het resultaat voor onze partij is meedogenloos, maar de kiezer heeft natuurlijk altijd gelijk.’

‘Zelf land ik op een zucht van de 8.000 stemmen, ruim honderd meer dan vier jaar geleden. Daar ben ik niet ontevreden over. Maar ik wist wat me te wachten stond toen ik van de derde plaats op de lijst, vier jaar geleden, naar de vijfde werd verschoven. Toch jammer dat de roep om vernieuwing altijd zo luid klinkt. Je komt er als vernieuwer in, maar je krijgt amper nog de tijd om uit te groeien tot een vaste waarde.’ (vbr)

Pierre Chevalier

West-Vlaanderen, Kamer, lijstduwer (10.537)

‘U hebt zich niet om mij bekommerd tijdens de campagne, dan moet u zich ook nu om mij geen zorgen maken en hoef ik u niet te woord te staan.’ (ig)

Filip Anthuenis

Oost-Vlaanderen, Kamer, vierde plaats (16.705)

Willy Cortois

Brusse-Halle-Vilvoorde, Kamer, eenentwintigste plaats (4.754)

Hilde Dierickx

Oost-Vlaanderen, Kamer, vijfde plaats (11.220)

‘Ik heb helaas geen hoog babe-gehalte en ik had de nationale media meer moeten bespelen. Ik hoop zo snel mogelijk een nieuw politiek mandaat te kunnen verwerven. Politiek dood ben ik allerminst.’ (pdc)

Ingrid Meeus

Oost-Vlaanderen, Kamer, negentiende plaats (6.502)

SP.A

Dylan Casaer

Oost-Vlaanderen, Kamer, zesde plaats (6.561)

In september 2004 legde Casaer de eed af in de Kamer. Drie jaar later zit zijn mandaat er al op. ‘Ik ben ontgoocheld omdat ik het gevoel had dat ik nu pas begon te renderen en de stiel begon te kennen. Ik ben altijd advocaat gebleven en neem die job nu weer voltijds op. Binnen anderhalf jaar word ik wel schepen in Aalst, dat is zo afgesproken. Of ik nog in de federale politiek zal blijven, daarover moet ik nog eens rustig nadenken.’ (ig)

Philippe De Coene

West-Vlaanderen, Kamer, derde plaats (15.014)

Greet Van Gool

Antwerpen, Kamer, vijfde plaats (7393)

Spirit

Fauzaya Talhaoui

Antwerpen, Kamer, vierde plaats (13.843)

Annelies Storms

Oost-Vlaanderen, Kamer, vijfde plaats (7.527)

‘Politiek was mijn leven. Ik heb het nooit gecumuleerd met een job. Na zeven jaar opnieuw iets zoeken op de arbeidsmarkt wordt een uitdaging en ik weet niet welke richting het zaluitgaan. Ik heb in een hoog tempo gewerkt en ik vrees dat ik in een zwart gat zal vallen. Ik ben wel nog fractieleider voor Spirit in de gemeenteraad van Gent en dat zal ik met plezier blijven doen.’ (ig)

Annemie Roppe

Limburg, Kamer, vierde plaats (8.580)

Het kartel behaalde de vorige keer vier zetels in Limburg, maar gezien de slechte prognoses wist dit Spirit-lid dat ze op een strijdplaats stond. Volgens Roppe moet het kartel in vraag worden gesteld: ‘We verliezen in de Kamer negen zetels, waarvan zes voor Spirit. Op enkele uitzonderingen na kregen we allemaal moeilijke plaatsen op de lijsten. Wij incasseren de klap dus ook het meest.’

Roppe gaf haar baan in de financiële sector op voor de politiek. ‘Er is een zekere afspraak gemaakt over een eventuele terugkeer, maar dat zal ook niet zo makkelijk gaan. Die job is al lang door iemand anders ingenomen.’

‘Ik ga me nu wat bezinnen en zien hoe ik mijn sociaal engagement, dat toch de basis was voor mijn politieke engagement, elders vorm kan geven.’ (vbr)

CD&V

Dirk Claes

Leuven, Kamer, eerste opvolger (18.782)

Dirk Claes was in 2003 voor het eerst kandidaat op de kamerlijst Leuven. Daar werd hij van op de tweede plaats verkozen met 12.000 stemmen. Na vier jaar verdwijnt Claes echter al uit de Kamer. Voorlopig althans. ‘Verhoudingsgewijs haal ik als eerste opvolger op welke lijst dan ook het beste resultaat. Met deze uitslag kan de partij niet om me heen. Ik hoop nog in de Kamer te geraken. Ik wacht eerste de regeringsvorming af. Ik hoop dat Carl Devlies staatssecretaris of minister wordt. ‘

‘Als dat niet lukt, kan ik binnen twee jaar nog altijd op Vlaams niveau meedoen.’ (yd)

SP.A-Spirit

Cemal Cavdarli

Senaat, zevende plaats (21.829 stemmen)

‘In mijn meest pessimistische voorspelling rekende ik op 28.000 tot 30.000 voorkeurstemmen. Ik heb er veel minder. Ik vrees dat mijn Brusselse kiezers niet hebben begrepen dat ik op een Nederlandstalige senaatslijst stond.’

Cavdarli (41) was op vraag van de SP.A van de Kamer naar de Senaatslijst verhuisd. Cavdarli stond vroeger in het onderwijs en als het echt moet, kan hij daar als vastbenoemde weer aan de slag. Maar hij heeft andere plannen, waar hij voorlopig niet over wil uitweiden. De projecten die hij als parlementslid had opgestart, zoals werk maken van een imamopleiding, zullen niet in de koelkast zullen verdwijnen.

‘Ik zal dan wel minder macht hebben dan wanneer ik nog parlementslid was, maar ik wil zeker werk maken van die plannen’. Op de vraag of Cavdarli zijn politieke loopbaan als afgelopen beschouwt, blijft hij op de vlakte: ‘Eerst een beetje afkoelen, en dan zien wat de partij met mij van plan is voor de regionale verkiezingen in 2009.’ (ch)

Christel Geerts

Senaat, zesde plaats (23.007 stemmen)

Mimount Bousakla

Van SP.A naar Lijst Dedecker, niet verkozen (2.071 stemmen)

Fatma Pehlivan

Verliet senaat voor de kamer, niet verkozen (12.677 stemmen)

Na zes jaar in de senaat, verlaat Pehlivan het nationale politieke toneel. Op vraag van de partij was ze de lijstduwer voor de senaat geworden. Nu zal ze zich weer voltijds in zetten als schepen in Gent. Daar heeft ze een goede persoonlijke score behaald. ‘In Gent hebben we ervoor gekozen om te investeren in de basis. Het stadsbeleid is een voorbeeld voor de rest van Vlaanderen’, zegt ze. Ze is tevreden dat de SP.A voor de oppositie kiest, omdat het volgens haar tijd wordt dat de partij zich bezint over de waarden waarvoor ze staat. Natuurlijk zal ze het parlementaire werk missen. ‘Je staat als schepen dan wel dichter bij de bevolking, als federaal parlementslid bereik je toch meer mensen en kun je politiek meer uitstralen’, vindt ze. (ch)

Open VLD

Annemie Turtelboom

Niet verkozen vanop 4e plaats (32.669 stemmen)

Luc Willems

Niet verkozen van op de vijfde plaats (24.564 stemmen)

‘Nu bel je mij, terwijl ik vier jaar lang bijna niets van jullie heb gehoord’, zegt een boze Luc Willems (43). Hij is in zijn wiek geschoten omdat DS hem een score van 5 op 10 had gegeven op zijn parlementair rapport, hij vindt dat zijn werk in de senaat onderschat is. Willems, vroeger bij CD&V maar nu bij de Open VLD is vooral bekend omdat hij streed voor de gelijkberechtiging van homo’s en aandacht had voor de problemen bij echtscheidingen. Maar daarnaast is hij ook de auteur van een belangrijke wet in de financiële sector en zat hij ook in de commissie die zich over het strafprocesrecht boog.

Voorlopig zit de parlementaire loopbaan van Willems er op. Vandaag gaat hij als advocaat pleiten. Hij hoopt dat hij gecoopteerd wordt. ‘Ik ken mijn 25.000 kiezers persoonlijk’, zegt hij om aan te geven dat de media zeker niet hebben geholpen om hem bij het grote publiek bekend te maken. (ch)

Stéphanie Anseeuw

zesde plaats

(28.169 stemmen)

Zondagnamiddag lag hij thuis in bed, uitgeteld en moedeloos. ‘Ik geloofde er zelf niet meer in’, bekent Jean-Marie Dedecker. ‘De peilingen waren rotslecht. Op straat en op de markten hoorde ik wat anders en dat drijf je voort tijdens de campagne. Maar zondag had ik echt een dip: ik geloofde zelfs niet meer in een eigen zetel. Tot een journaliste me wakker belde en zei: zet snel de tv aan, er is iets aan het gebeuren. Ik kon mijn ogen niet geloven.’ Tegen alle peilingen in brak nieuwkomer Lijst Dedecker bijna in heel Vlaanderen door de kiesdrempel: vijf zetels in de Kamer, één in de Senaat. Hoe dat voelde? ‘Als een mentaal orgasme’, zegt hij, met een jongensgrijns. Al valt vooral de vermoeidheid op zijn gezicht op.

Maandag zit de ‘politieke landloper’, die buitengetrapt is bij Open VLD en N-VA, nog altijd na te genieten op zijn kantoor in de Senaat. De telefoon rinkelt aan een stuk door. Zelfs RTBF en RTL willen een interview. ‘Leuk dat De Standaard nu met drie opdaagt’, sneert Dedecker. ‘Tijdens de campagne hebben jullie me compleet doodgezwegen. Bijna iedereen trouwens. Uiteindelijk heeft dat misschien in mijn kaart gespeeld: de kiezer houdt van underdogs.’

‘De hardwerkende Vlaming heeft gekozen voor het gezond verstand’, analyseert Dedecker de aardverschuiving in het politieke landschap.

‘De mensen wilden verandering, niet meer de flou artistique van de 68′ers en van paars. Veel beloften en weinig beleid: op den duur deed het pijn aan de ogen.’ Maar die afstraffing van paars betekent niet noodzakelijk een algemene ruk naar rechts, oordeelt Dedecker. ‘Dit is geen verhaal van links of rechts: ook heel wat socialisten hebben voor mij gestemd. Ik ben een rebel, een man die zegt wat hij denkt en die werkt voor zijn geld: daar herkennen ze zich in. Niet in het kaviaarsocialisme van een Vande Lanotte.

Bij de SP.A ging het de laatste tijd niet meer over de werkende mens, maar vooral over de steuntrekkers. Rood of geen brood: in mijn stad Oostende is dat een pijnlijke realiteit. Het lijkt wel Luik ten tijde van André Cools. En toch heb ik in die rode burcht 15 procent gehaald. Omdat ik een sociaal mens ben.’

Terwijl we praten, loopt het bericht binnen dat Johan Vande Lanotte ontslag neemt als partijvoorzitter. ‘Zo hoort het’, zegt de voormalige judocoach. ‘Als de ploeg verliest, moet de trainer opstappen. De ministers van paars hebben veel te weinig hun verantwoordelijkheid genomen als er iets fout ging. Uiteindelijk leek het alsof alles mocht. Zelfs nu nog. Guy Verhofstadt houdt de eer aan zichzelf, maar De Gucht en Somers zitten er nog altijd. De Open VLD wacht een week van de lange messen. En dat zeg ik zonder leedvermaak. Ook al hebben ze alles gedaan om mij kapot te maken.’

Sinds het debacle van zondag hebben zich al verschillende teleurgestelde VLD’ers gemeld, zegt Dedecker, zonder namen te noemen. En Gerolf Annemans liet zich op tv ontvallen dat Vlaams Belang zich ‘in Dedecker vergist heeft’: ‘Het is tijd de zaken opnieuw te evalueren.’ Komt er straks dan toch een Forza Flandria, een groot rechts kartel in Vlaanderen? Jean-Marie Dedecker klinkt niet buitenmate enthousiast. ‘Ik hou niet van kartels’, zegt hij. ‘Dat is kiezersbedrog. Ze zouden ze bij wet moeten verbieden. Mijn baby is nog maar pas geboren. Ik ga hem nu toch al niet meteen weggeven voor adoptie.’

‘Lijst Dedecker wil met iedereen praten, links en rechts’, herhaalt Dedecker nog maar eens. ‘Zelfs met Annemans en Vanhecke. Ik geloof niet in een politiek vanaf de zijlijn. Vanop de bank maak je geen doelpunten, weet ik als ex-sporter. Wij zullen dus onze verantwoordelijkheid nemen als het om een staatshervorming gaat.’

Maar eerst wil Dedecker zijn partij uitbouwen, die tenslotte nauwelijks drie maanden oud is. ‘Nu kan je dat hooguit een kiesvereniging noemen, aangedreven door het enthousiasme van vrijwilligers die zelfs hun spaarcentjes in de campagne hebben geïnvesteerd. Zondag ben ik van café tot café gelopen om iedereen voor zijn inzet te bedanken. Nu zijn we een fractie in de Kamer en dus is er geld om partijstructuren uit te bouwen. Gelukkig wordt dit een moeilijke regeringsvorming en zo hebben we tijd tot oktober om onze achterstand in te lopen.’

Dat is beslist nodig. Gekozen als Jurgen Verstrepen en Martine Demaght hebben politieke ervaring, maar Ulla Werbrouck bijvoorbeeld, de voormalige olympisch kampioene judo, is politiek een onbeschreven blad. ‘Geen probleem’, zegt Dedecker stoer. ‘Ik zal haar het vak leren, net zoals ik haar judo heb geleerd toen ze zestien was. En ik weet, Ulla leert snel.’

Vandaag zit de top van LDD al samen om een eerste knoop door te hakken: behoudt Jean-Marie zijn zitje in het Vlaams parlement of wordt hij fractieleider in de Kamer. ‘Als ik wegga uit het Vlaams parlement gaat mijn zetel terug naar Open VLD’, redeneert hij. ‘En de Kamer is het echte politieke strijdtoneel. We zitten daar met vijf en zullen op onze politieke activiteit daar worden afgerekend.’

Uiteraard speelt ook wel een rol dat Dedecker daar enkele jaren langer jobzekerheid behoudt. Mooi meegenomen als Lijst Dedecker bij de volgende verkiezingen als een strovuurtje blijkt uit te gaan. Denk aan het eenmanspartijtje Rossem begin jaren negentig, of recenter de Lijst Fortuyn in Nederland. De kiezer is dezer dagen ongemeen volatiel.

‘Met dat soort overwegingen ben ik echt niet bezig’, zegt Dedecker. ‘Ik ben geen beroepspoliticus. Ik verdien mijn eigen geld.’

‘Lijst Dedecker zal geen eendagsvlieg à la Rossem worden’, voorspelt hij. ‘En ik ben zeker Jean-Pierre Van Rossem niet: ik heb heel wat meer in mijn leven gepresteerd. Per slot zit ik al acht jaar in de politiek. Ik ben vernederd en doodverklaard, maar ik heb het temperament van een vechter: ik kom altijd terug. En met de rug tegen de muur sta ik dubbel zo scherp. Al begint al dat tegen de stroom in roeien met de jaren toch te wegen. Ik ben er nog kapot van. De jongste drie maanden zijn onmenselijk geweest, jong.’

Luk Van Biesen (Open VLD) legde vrijdag bij de Brusselse onderzoeksrechter klacht met burgerlijke partijstelling neer tegen het feit dat Kraainem de kiesbrieven volgens taalaanhorigheid opstuurde wat niet conform is met de omzendbrief-Peeters. Omdat de faciliteitengemeenten Kraainem, Sint-Genesius-Rode, Linkebeek en Wezembeek-Oppem dit ook deden bij de gemeenteraadsverkiezingen heeft minister Keulen er nog steeds geen burgemeester benoemd. Enkel in Rode gebeurde dit deze keer correct.

Het is ook uitkijken naar de rechtszaak die de gemeente Steenokkerzeel heeft aangespannen bij de Brusselse rechtbank van eerste aanleg omdat de regering het arrest van het arbitragehof uit 2003 in verband met de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde nog niet heeft uitgevoerd. Dit arrest verplichtte de regering binnen de vier jaar een oplossing te zoeken voor het feit dat kandidaten die in Brussel-Halle-Vilvoorde en Leuven opkomen anders behandeld worden dan in de provinciale kieskringen.

Dan is er de weigering van burgemeesters van 24 gemeenten uit Halle-Vilvoorde om uit protest tegen de niet-splitsing van BHV de kiezerslijsten vast te stellen. Een aantal weigerde ook de oproepingsbrieven te versturen. Burgemeester Willy De Waele (Open VLD) van Lennik bracht zondag zelfs geen stem uit. Justitieminister Onkelinx verzocht het Brussels parket reeds een onderzoek in te stellen. In de rechtszaak omwille van hun weigering om mee te werken aan de verkiezingen van 2004 werden de burgemeesters dit voorjaar buiten vervolging gesteld door de raadkamer.

Tot slot zijn er de 181 Vlamingen die uit protest tegen de niet-splitsing van BHV niet ingingen op een uitnodiging om als voorzitter of bijzitter van een stem- of telbureau te zetelen naast zich neerlegden. Het ging het om een initiatief van het Halle-Vilvoorde Komitee. Een aantal onder hen staat ongetwijfeld een proces te verwachten. Zij riskeren een boete die in de praktijk kan oplopen tot duizend euro.

Groen! krijgt weer gekozenen in de Kamer. Toch houden de Vlaamse groenen een kater over aan deze verkiezingen.
Er heerst weinig feeststemming bij Groen! De partij wist vier zetels binnen te halen. Ze krijgt daarmee een bescheiden fractie van vier gekozenen in de Kamer. Maar de verwachtingen lagen veel hoger.

BELANG BLIJFT ONDER PSYCHOLOGISCHE DREMPEL VAN 20 PROCENT

Ondanks de concurrentie van Lijst Dedecker gaat het Vlaams Belang licht vooruit. De partij verliest niettemin een gekozene in Antwerpen en houdt zeventien kamerleden over.
Van onze redacteur

In 2004 haalde het Vlaams Belang nog 24,2 procent, een historisch hoogtepunt dankzij de veroordeling van de partij wegens racisme en de discussie over het migrantenstemrecht. Niemand bij het Belang had op een herhaling van dat resultaat gerekend.

Maar de partijtop hoopte er toch op de ‘psychologische drempel’ van twintig procent te halen. Dat is niet gelukt. Niettegenstaande de concurrentie van Lijst Dedecker haalt Vlaams Belang ruim 19 procent, een stijging van een dik procent tegenover de parlementsverkiezingen van 2003 (17,9 procent).

Filip Dewinter, lijstduwer in Antwerpen, schreef dat resultaat toe aan de concurrentie van Jean-Marie Dedecker die heeft kunnen profiteren van een rebels imago. ‘Dat is een rol die normaal het Vlaams Belang op het lijf is geschreven’.

Dewinter heeft Dedecker met zijn resultaat gefeliciteerd. Hij onderstreepte dat links is afgestraft. ‘De linkse VLD en de zeer linkse SP.A hebben zware klappen gekregen. Rechts heeft in Vlaanderen een overwinning geboekt.’

Dewinter stelde opnieuw het voortbestaan van het cordon sanitaire ter discussie. ‘Progressief Vlaanderen moet eindelijk beseffen dat het rechts niet langer kan opsluiten in het cordon sanitaire.’

Partijvoorzitter Frank Vanhecke noemde het resultaat van zijn partij een ‘grote overwinning’. Vanhecke heeft altijd gezegd dat hij blij zou zijn met een verbetering van de 18 procent die het Belang in 2003 haalde, ‘al was het maar met één stem’.

Met 19 procent omschreef hij zichzelf als een ‘zeer gelukkig mens’. ‘Het is voor ons de veertiende verkiezingsoverwinning op rij. Onze thema’s en oplossingen kennen steeds meer steun.’

Het was voor het Vlaams Belang een moeilijke campagne, erkende Vanhecke. De klassieke thema’s van de partij – criminaliteit, aanwezigheid van vreemdelingen, onafhankelijk van Vlaanderen – kwamen nauwelijks aan bod.

Vanhecke stelde ook vast dat naast de paarse regeringspartijen ook de opiniepeilers de verliezers van de verkiezingen zijn.

Rechts heeft in Vlaanderen gewonnen, besloot hij. Naast zijn eigen Vlaams Belang zijn dat Lijst Dedecker en CD&V/N-VA. ‘Dit is een mooie dag voor Vlaanderen’.

Voor Dewinter is ‘de rechterzijde in Vlaanderen nu aan zet’. ‘Het bal ligt in het kamp van Leterme. Hij moet bewijzen dat hij ook uitvoert wat hij belooft’, verklaarde hij verwijzend naar de resoluties van het Vlaams parlement. Die stellen meer bevoegdheden voor Vlaanderen in het vooruitzicht.

Deze verkiezingen zouden wel eens het einde van België kunnen betekenen, aldus het Antwerpse kopstuk. ‘Maar dan moet het kartel CD&V/N-VA op communautair vlak zijn been stijf houden.’

Volgens Dewinter heeft Lijst Dedecker niet zozeer stemmen afgesnoept van het Belang, maar van de Open VLD. Hij sluit niet uit dat het nog tot een samenwerking komt met Jean-Marie Dedecker. ‘We hebben getracht een Forza Flandria te realiseren, dat is niet gelukt. Het kan misschien nog.’

In de kieskring Antwerpen boekt het Vlaams Belang een minuscuul verlies van 0,02 procent (tot 24,07 procent) en speelt hierdoor een van zijn zeven zetels kwijt. CD&V/N-VA steekt er het Belang als marktleider voorbij. In Mechelen en Antwerpen gaat de partij licht achteruit, maar blijft er de grootste partij. In de Senaat behoudt de partij vijf senatoren.

Filip Verhoest

‘Het is vanzelfsprekend nog niet echt onderzocht, maar ik vermoed dat de toename zowel het gevolg is van een stijging van het aantal anderstaligen in de Vlaamse rand rond Brussel als van een verharding van de communautaire standpunten waardoor gematigde Franstaligen meer dan voorheen geneigd waren op een Franstalige partij te stemmen in plaats van op een Vlaamse’, aldus Buelens.

Hij wijst hierbij op het grote verkiezingssucces van de MR, die veruit de grootste Franstalige partij is in de rand. In het kieskanton Zaventem (met faciliteitengemeenten Wezembeek-Oppen en Kraainem) wordt de MR zelfs de grootste van alle partijen met 22,04 procent (+1,89 procent) en in het kanton Halle (met Sint-Genesius-Rode en Linkebeek) haalt de MR 16,66 procent (+1,85 procent).

‘De MR met Olivier Maingain op kop voerde een harde communautaire campagne met als boodschap dat ze de enige garantie waren om de Vlaamse eisen tegen te gaan’, aldus Buelens.