Het parket acht de man schuldig aan de verkrachting van 57 vrouwen. Volgens een Zuid-Afrikaanse krant wreef de justitie de man 66 verkrachtingen, 57 ontvoeringen, 32 diefstallen met geweld, 28 diefstallen en 40 geweldplegingen aan. Tijdens zijn proces riep de dader nog verschillende slachtoffers op als getuige. De man beweert dat de vrouwen steeds instemden met de feiten. Achteraf zouden ze allemaal jaloers geworden zijn toen ze ontdekten dat hij getrouwd was.

De 21-jarige Sibusiso Mkhize, de 25-jarige Xolani Letuke en de 27-jarige Mandla Dlamini zijn door een rechter in Johannesburg veroordeeld tot gevangenisstraffen van respectievelijk 18, 19 en 20 jaar. Het trio werd vorig jaar veroordeeld voor diefstal, kidnapping en verkrachting van de Belgische studente in 2005.

De studente, die op het moment van de feiten 17 jaar oud was, was slechts enkele dagen in Zuid-Afrika toen ze gekidnapt werd op een feestje in Soweto, waar ze met haar gastgezin naartoe was gegaan. De kidnappers brachten haar naar een nabijgelegen huis, waar ze verkracht werd en bestolen van haar juwelen, gsm en geld.

Mkhize was op het moment van de feiten nog minderjarig. Ondanks een eerdere veroordeling van Dlamini voor een gewapende overval, benadrukte de rechter dat de drie goede vooruitzichten hebben op herintegratie. Ze kunnen aldus spoedig herbeginnen.

Zille zei met ongeveer vijftien anderen te zijn gearresteerd bij de betoging in de beruchte wijk Cape Flats, waar bendes het voor het zeggen hebben. “De laatste keer dat ik mensen zo behandeld heb zien worden was tijdens betogingen tegen apartheid”, zei de oppositieleidster.

Volgens de politie was de betoging illegaal, maar Zille zei dat wel degelijk een vergunning was verleend. De arrestanten zijn vrijgelaten, maar moeten voor de rechter komen. Aan de betoging namen in totaal zo’n vijfhonderd mensen deel.

In Zuid-Afrika is de Apartheid niet afgeschaft. Ze is gewoon omgekeerd : blanken worden overal weggejaagd en gediscrimineerd. Wanneer komt de Europese blanke linkse meute in opstand tegen deze nieuwe Apartheid ? Of zijn ze tot niets goeds in staat en kunnen ze enkel maar “weg met ons” schreeuwen ?

Iets van gezien op de kwelbuis? Iets over gelezen in uw kwaliteitskrant? Iets van gehoord op de radio? Neen dus. Nochtans waren ze op 11 augustus jongstleden met honderden uit Zuid-Afrika om in Londen luidruchtig en bij wijlen veelkleurig te protesteren tegen wat ze onverbloemd benoemden als volkenmoord op blanken in Zuid-Afrika. De betoging was op het getouw gezet door de beweging “Against Crime Together 4 South Africa” (ACT4SA), wat in onze taal wil zeggen “Tegen misdaad samen voor Zuid-Afrika”. De idee om op vreemde bodem (maar dan wel een bodem waar reeds tienduizenden blanke en toekomstloze Zuid-Afrikanen naar uitgeweken zijn) te betogen tegen het moorddadige moederland, ontstond na de moord op de dertigjarige Marc Joubert bij een mislukte roofoverval op een café in Durban, nu ruim twee maanden geleden. Met dit zoveelste slachtoffer als symbool, wilden de organisatoren Londen en de wereld met de neus op dat probleem drukken en tegelijk gevoelig maken voor het leed van die vele duizenden die in het “Nieuwe Zuid-Afrika” aan die misdaad ten prooi zijn gevallen. Volgens woordvoerder Richard Hammersen zijn er sinds de dood van Marc Joubert al liefst 3000 slachtoffers bijgekomen.

Hoewel in hartje Londen ettelijke winkels van de politie hun rolluiken gesloten moesten houden en een aantal zelfs verplicht werden te sluiten en heel wat straten in de buurt van Aldwych en Trafalgar Square twee uur lang waren afgesloten, kregen de Britten van de betoging niks op het BBC-scherm te zien. Als de organisatoren beweerden dat de BBC onder druk was gezet door de Zuid-Afrikaanse regering om niks te doen wat de goede naam van het regime Nbeki kon schaden, dan zijn wij geneigd hen grif te geloven.

O, ironie, rond de tijd van de Londense betoging verscheen in de Zuid-Afrikaanse pers het bericht dat Dumisani Khumalo, ambassadeur van Zuid-Afrika bij de Verenigde Naties, in het huis van zijn zoon die in een residentiële voorstad van Johannesburg woont, werd… beroofd. Een van de gasten op het aan gang zijnde verjaardagsfeest werd daarbij in de buik geschoten. De rovers verdwenen met brieventassen, mobiele telefoons en de bagage uit Khumalo’s wagen. Ook al in de buurt van Johannesburg werd Judy Sexwale, vrouw van de voormalige premier van de provincie Gauteng, onderweg in haar auto beroofd.

De Daily Mail en de Guardian zien nog andere tekens aan de wand. Rijke lieden – want die zijn er nog – in het land van Thabo Mbeki maken zich klaar om de plaat te poetsen. Zij verwachten blijkbaar dat het land, net als Zimbabwe dat Mbeki altijd door dik en dun gesteund heeft, binnen niet al te lange tijd zal ineenstorten. Het eiland Mauritius, begin 20ste eeuw een van die gruwelijke oorden waarheen verslagen Boerenleiders door de Britse bezetters in ballingschap werden gestuurd, blijkt nu een van de gegeerdste bestemmingen van die rijke Zuid-Afrikanen te zijn.

Mauritius ziet hen graag komen, want de hooggeschoolde werkkrachten van Zuid-Afrika kunnen het eiland helpen opstoten in de economische vaart der volken. Speciaal voor hen heeft het bewind een “devies” opgesteld, het International Residence Scheme (IRS), een schema dat buitenlanders recht op eigendom én op een verblijfs- en arbeidsvergunning verleent. Als zij zich die eigendom willen aanschaffen, moeten ze wel minstens 500.000 dollar kunnen neertellen.
Wie over internet beschikt en beelden wil bekijken van die Londense betoging (en op de achtergrond de pakkende tophit over Koos de la Rey beluisteren), kan dat op http://www.youtube.com/watch?v=vq9-GVIL504

De geschiedenis herhaalt zich. Ook in onze vroegere kolonie waar “president” Kabila junior, nazaat van zijn vermoorde vader-rebel het voor het zeggen heeft, zolang dat nog duren kan. Want zoals Kabila destijds het regime van Mobutu uit de weg ruimde om plaats te maken voor het zijne dat er als twee druppels water op geleek, schijnt nu ook de heer Jean Pierre Bemba, voormalig vicepresident klaar te staan om hetzelfde te doen. Vertrekkend als vader van alle Kongolezen met een leger vanuit Oost-Kongo waar iedereen de ander naar het leven staat.

Waar wachten onze Afrikakennende beleidsmensen nog op om, gewapend met de nodige moneten, spoorslags naar Kinshasa te vertrekken om er onze vaderlandse steun aan de bedreigde president te gaan bieden? Is er een meer sociaal geïnspireerd doel denkbaar om er de overschotten van de verkeersboetes aan te besteden? Graag een referendum daarover. Met onmiddellijke ingang, want de tijd dringt in de Kongolese hoofdstad.

De minister is in het nieuws sinds haar waarneemster Nozizwe Madlala-Routledge, geroemd om haar doortastende aanpak van het aids-probleem, vorige maand door president Thabo Mbeki werd ontslagen. Ze zou geen teamspeler zijn, maar critici vermoeden dat Tshabalala-Msimang, vanuit de strijd tegen de apartheid goed bevriend met Mbeki, haar weg wilde hebben.

Tshabalala-Msimang heeft woede gewekt en zich belachelijk gemaakt door openlijk wantrouwen uit te spreken in reguliere middelen tegen aids en in plaats daarvan knoflook en citroen te propageren, in een land waar 5,4 miljoen mensen seropositief zijn, er elke dag 1.400 nieuwe HIV-besmettingen bijkomen en naar schatting negenhonderd mensen per dag aan aids sterven.

Toen de minister begin dit jaar wegens gezondheidsproblemen langdurig afwezig was, presenteerde de regering een ambitieus nieuw aidsbestrijdingsplan, dat duidelijk het werk was van onderminister Madlala-Routledge. In juni keerde Tshabalala-Msimang terug. Ze bleek een levertransplantatie te hebben ondergaan omdat, zo verklaarde haar arts, een autoimmuunvorm van hepatitis haar lever had aangetast.

Afgelopen weekend schreef de Sunday Times dat Tshabalala-Msimang en zware drinkster is en dat zij in de periode 1973-1976, toen zij in ballingschap in Botswana de functie van medisch directrice van een ziekenhuis uitoefende, eigendommen van patiënten had gestolen.

Het ministerie van volksgezondheid noemde de aantijgingen ongegrond en het ANC zei dat het een schande was dat de Sunday Times gegevens – over de beweerde drankzucht – had gepubliceerd uit een medisch dossier van Tshabalala-Msimang. Volgens de vrouwenorganisatie van het ANC werd er karaktermoord op de minister gepleegd.

Maar de oppositiepartij Democratische Alliantie diende een motie van wantrouwen in tegen de minister. De partij wil een onderzoek naar de verdenking dat Mbeki artsen onder druk heeft gezet om Tshabalala-Msimang voorrang te geven bij een levertransplantatie, wat volgens de partij al helemaal niet door de beugel kan als haar lever beschadigd zou zijn door alcoholmisbruik.

Volgens de motie is Tshabalala-Msimang voor de diefstal in Botswana veroordeeld, ontslagen en voor tien jaar tot ongewenst persoon verklaard door de regering van Botswana. In de motie staat ook dat de medische wereld en andere maatschappelijke groepen het vertrouwen in de minister zijn kwijtgeraakt door haar slechte management van de gezondheidszorg.

Omdat het ANC steun voor de minister heeft uitgesproken en een meer derheid in het parlement heeft maakt de motie weinig kans.

De Lutheraanse kerk krijgt als compensatie 35,5 miljoen rand, of zo’n 3,8 miljoen euro. Het programma voor teruggaves maakt deel uit van de grondhervorming die in Zuid-Afrika werd opgezet na de eerste multiraciale verkiezingen van 1994. De Zuid-Afrikaanse regering wil nu tegen 2014 30 pct van de grond die momenteel nog in handen is van de blanken, schenken aan de zwarten. Het proces gaat echter traag, en insiders uit de sector menen dat de doelstelling niet gehaald zal worden.

De nieuwe vorm van tbc lijkt bestand te zijn tegen de meeste geneesmiddelen. Van de 544 patiënten in Zuid-Afrika lijden 221 aan een vorm die niet reageerde op de twee meest gebruikelijke behandelingen. Bij 53 van de patiënten bleek geen enkel antituberculose geneesmiddel te werken. Gemiddeld leefden de mensen bij wie de ziekte ontdekt werd nog 16 dagen. Men kan dan ook stellen dat deze tuberculose de meest dodelijke vorm is sinds het ontstaan van de ziekte.

Volgens De Klerk spreken ongeveer zes miljoen Zuid-Afrikanen Afrikaans, wat neerkomt op veertien procent van de bevolking. “De veertien procent Afrikaans sprekende minderheid in Zuid-Afrika en de vijf procent Nederlands sprekende minderheid in Europa staan voor een gelijksoortige uitdaging om onze culturele identiteit te handhaven in een tijdperk van voortstuwende culturele globalisering”.

De oud-president waarschuwt dat de waarborgen in de Zuid-Afrikaanse grondwet om de Afrikaanse talen te beschermen, op allerlei wijzen worden omzeild. Zo heeft de regering steeds meer de neiging het Engels als enige ambtelijke taal te hanteren. Ook is het aantal scholen waar Afrikaans wordt gesproken, afgenomen van 3400 in 1994 tot ongeveer 800 in 2006, en worden de universiteiten gedwongen steeds meer te ‘verengelsen’.

De Klerk wijst erop dat de Zuid-Afrikaanse grondwet bepaalt dat het land elf officiële talen kent. Die bepaling berust op een historisch compromis, voortgekomen uit jarenlange onderhandelingen. “Erodering of miskenning van deze bepaling brengt een groot risico met zich mee”.

De Klerk was president van Zuid-Afrika van 1989 tot 1994. Hij staat bekend als de man die de apartheid afschafte en Zuid-Afrika tot een zwarte partheidsstaat omvormde waarbij de zwarte meerderheid van het land stemrecht kreeg. De Klerk kreeg samen met Nelson Mandela in 1993 de Nobelprijs voor de Vrede. Zuid-Afrika ligt nu helemaal op zijn achterste.

De rechtbank oordeelde maandag dat de aanklacht die een familievriendin tegen de 64-jarige politicus had ingediend vals was. Zuma heeft wel seks gehad met de 31-jarige vrouw maar het was geen verkrachting, stelde de rechtbank vast …

De 64-jarige Zuma werd ervan beschuldigd een 31-jarige aids-patiënte te hebben verkracht in zijn huis. Volgens Zuma “stemde de vrouw in met de seksuele betrekkingen”. We kennen deze uitleg … . De ex-vicepresident vertelde de rechtbank eerder dat hij het risico op aids-besmetting had beperkt door een douche te nemen na de vrijpartij …

Ondanks de vrijspraak vond de rechter het onaanvaardbaar dat Zuma seks had met de jonge dochter van een voormalige medestrijder tegen de apartheid. De rechter vond het ook ongeoorloofd dat de 64-jarige politicus geen voorbehoedsmiddel gebruikte terwijl hij wist dat de vrouw aids had.

De vrouw diende de klacht in enkele dagen nadat ze bij Zuma was blijven slapen. “Ik ken hem al sinds mijn vijfde, hij was als een oom voor me”, verklaarde het 31-jarige slachtoffer. “Ik bevroor toen hij plotseling naakt voor me verscheen en me verkrachtte in de logeerkamer van zijn huis.”

Het verdict maakt een einde aan een van de meest roemruchte rechtszaken sinds het einde van de apartheid in Zuid-Afrika.

Zuma kijkt nog aan tegen een tweede rechtszaak, deze keer voor corruptie. De man was de gedoodverfde nieuwe president voor Zuid-Afrika. Tot juli vorig jaar was hij plaatsvervangend president.

Onder strenge veiligheidsmaatregelen is maandag in Johannesburg het proces tegen de vroegere Zuid-Afrikaanse vice-president Jacob Zuma begonnen.

De 63-jarige politicus staat terecht omdat hij in november vorig jaar in zijn huis in Johannesburg de 31-jarige dochter van een familievriend heeft verkracht.

Zuma, die door velen als de komende president van Zuid-Afrika werd beschouwd en in juni 2005 uit zijn functie werd ontslagen, ontkent alles. Slechts enkele uren na de opening van het proces verklaarde de rechtbankvoorzitter zich na een verzoek van de verdediging onbevoegd, omdat er mogelijk sprake zou kunnen zijn van een zweem van partijdigheid.

De advocaten van de 63-jarige politicus argumenteerden dat rechter Bernard Ngoepe aan een gerechtelijk onderzoek tegen Zuma had deelgenomen naar beschuldigingen van corruptie. Zo had de rechter enkele maanden geleden het bevel gegeven tot een huiszoeking bij Zuma in Johannesburg. Ngoepe zei echter dat hij zich daarom niet terugtrok, maar wel om de geloofwaardigheid van de justitie te beschermen.

Zuma werd als vice-president ontslagen, nadat een nauw bevriend zakenman wegens corruptie en bedrog tot 15 jaar cel werd veroordeeld. De 63-jarige politicus bestrijdt de betichtingen van corruptie echter krachtig. Hij zou van een Franse wapenhandelaar, die interesse toonde voor een miljoenendeal met Zuid-Afrika, smeergeld aanvaard hebben. Dat proces is voor juli 2006 gepland.

Voor de rechtbank verzamelden zich honderden mensen, de meesten van hen aanhangers van de voormalige vijheidsstrijder. Het 31-jarige vermoedelijke slachtoffer van de verkrachting is een aids-activiste, die naar verluidt zelf door het virus is geïnfecteerd. Ze had klacht neergelegd enkele dagen nadat Zuma was beticht van corruptie.

De voormalige Zuid-Afrikaanse vice-president Jacob Zuma werd dinsdag door een rechtbank in Johannesburg in beschuldiging gesteld voor verkrachting, zo meldt de procureur in een communiqué. Zuma werd door de rechter op borg vrijgelaten. Eind november meldden de media al dat een er klacht was ingediend tegen Zuma wegens verkrachting.

“Na onderzoek van het dossier, hebben de speurders beslist dat Jacob Gedleyihlekisa Zuma zich voor het hooggerechtshof van Johannesburg moet verantwoorden voor verkrachting,” aldus het communiqué. De voormalige vice-president kwam vrij tegen betaling van een borgsom van 20.000 rand (2.680 euro). Zijn proces start op 13 februari 2006.

De jonge Belgische was zondag met een vriend aanwezig op een fuif in Soweto. Ze werd er door verschillende mannen naar een nabijgelegen huis gebracht en verkracht.

“Verschrikkelijk misbruik van vrouwen”
De Zuid-Afrikaanse Minister van Onderwijs, Naledi Pandor, heeft de daad veroordeeld. Ze sprak van een “verschrikkelijk misbruik van vrouwen”.

De Belgische ambassade in Zuid-Afrika heeft de plaatselijke autoriteiten gevraagd een grondig gerechtelijk onderzoek te voeren, zo meldt de FOD Buitenlandse Zaken. Over de identiteit van het slachtoffer kon de FOD Buitenlandse Zaken geen details kwijt.

Aan alle “intellectueel” gezwoeg kwam voor Madikizela een definitief einde, toen zij in de door blanken gestichte Witwatersrand- universiteit in Johannesburg haar oorkonde in ontvangst mocht nemen.

Voor Winnie Madikizela-Mandela komt het diploma op een geschikt moment, nadat zij de week ervoor een gevoelige juridische nederlaag had geleden. Zij werd officieel als “bedriegster” veroordeeld.
Zij is eveneens niet schuw van doodfolteren van tegenstanders.

De ex van Nelson Mandela is al herhaaldelijk met het gerecht in aanvaring gekomen en diende al haar politieke functies neer te leggen. De meerderheid van de zwarte bevolking blijft echter onvoorwaardelijk achter haar staan.

De gemeenteraad van Pretoria keurde de naamsverandering in maart goed. De Zuid-Afrikaanse overheid wil plaatsnamen meer Afrikaans maken. Maar dat is niet naar de zin van voornamelijk blanken. Pretoria werd genoemd naar de Boer en lokale leider van blanke Afrikaners Andries Pretorius, die later het apartheidssysteem uitbouwde. Tschwane, wat zoveel betekent als “we zijn dezelfde”, is dan weer de naam die de zwarte bewoners een paar eeuwen geleden aan de plaats gaven.

De voormalige Zuid-Afrikaanse president en Nobelprijswinnaar F.W. de Klerk heeft de regering opgeroepen haar beslissing tot de naamsverandering nog een keer onder de loep te nemen. Hij meent, zoals andere blanke Zuid-Afrikanen, dat Pretoria “het symbool” was van de “antikoloniale oorlog” die de blanke Afrikaners uitvochten tegen de Britse overheersing, en zeker geen symbool is van het apartheidsregime, zoals zwarte Zuid-Afrikanen beweren.

Zuid-Afrika is van oudsher vooral een christelijk land. Zo´n 70 procent van de bevolking is christen. Op een bevolking van 45 miljoen is slechts 650.000 moslim. Van origine zijn het hoofdzakelijke Indiërs en kleurlingen die de islam aanhangen.

De laatste jaren is de Islam onder de zwarte bevolking erg gegroeid. Het aantal zwarte moslims in Zuid-Afrika is toegenomen van 12.000 in 1991 tot 74.400 nu – een verzesvoudiging.

Deskundigen verwachten de komende decennia een verdere opmars van de islam. Zij voorspellen dat zwarte gelovigen binnen twintig jaar de grootste groep zullen zijn in de Zuid-Afrikaanse moslimgemeenschap.

De opkomst van de Islam is deels het gevolg van immigratie (!!!) van moslims uit de rest van Afrika, die naar Zuid-Afrika komen in de hoop op een beter leven. Maar ook de huidige spanning tussen het Westen en de moslimwereld speelt een rol.

Zwarte Zuid-Afrikanen zien hoe het Westen probeert de hele wereld aan zich te onderwerpen en hoe moslims zich daartegen verzetten.

Helaas voor Zuid-Afrika groeit, met de opmars van de islam, ook het moslimextremisme. Er komen steeds meer conservatieve imams uit Egypte en Pakistan. Steeds meer Zuid-Afrikaanse moslimvrouwen dragen hoofddoeken of bedekken zich helemaal. Ouders sturen hun kinderen naar conservatieve koranscholen.

De radicalisering komt voort uit teleurstelling over het nieuwe, democratische Zuid-Afrika. Veel mensen zien geen verbetering in het leven dat ze lijden sinds de eerste democratische verkiezingen in 1994. Vroeger kon men de blanken de schuld geven. Nu dat niet meer kan met het zwarte meerderheidsbewind, biedt de radicale islam hun een alternatief. Ze kunnen er hun onvrede in kwijt.

Door toename van het extremisme is het land is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een schuilplaats voor terroristen. Dit brengt voor Zuid-Afrika het risico van aanslagen met zich mee.

De Zuid-Afrikaanse regering probeert bij het bestrijden van het extremisme en terrorisme vruchteloos de middenweg te bewandelen. Enerzijds benadrukt zij publiekelijk haar pro-Arabisch buitenlands beleid, steunt ze de bevriende Palestijnse bevrijdingsbeweging PLO en laat zich kritisch uit over de Amerikaanse invasie in Irak. Anderzijds treedt de regering echter, zo discreet mogelijk, op tegen extremisten en heeft zij een strenge antiterrorismewet ingevoerd.

Of de regering hiermee de problemen in de hand kan houden, zal moeten blijken.

Bron: artikel uit de Herstigte Nasionale Party van Suid Afrika 
E-Pos: afrikaner@hnp.org.za

Het is duidelijk dat racistische en politieke motieven aan de grondslag liggen van deze moorden en dat er een zekere systematiek achter zit die kenmerken vertoont van volkerenmoord, omdat er slechts één bevolkingsgroep systematisch het mikpunt is van deze terreur, namelijk de blanke Afrikaner boeren. In Zuid-Afrika zijn door deze aanvallen en moorden grote beroering en angst ontstaan. Democratische oppositiepartijen doen er alles aan om hun regering te bewegen iets te ondernemen tegen deze gruwelijkheden. De oprichting van een onderzoekscommissie en de belofte om tegen 2009 50.000 reservisten in te zetten om de veiligheid van de boeren te garanderen, zijn voorlopig de enige, maar niet-effectieve inspanningen ter zake.

Diezelfde oppositiepartijen en individuele initiatieven proberen ook de aandacht van het buitenland op de problematiek te vestigen. Zo werden de regeringen van de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland reeds aangeschreven. En in juni 2004 werd er ook een brief aan paus Johannes-Paulus II gestuurd om zijn aandacht te vestigen op de verschrikking van de “plaasmoorde” en een beroep te doen op zijn internationaal moreel gezag.

De Afrikaner gemeenschap wil geen voorrechten, maar eist wel bescherming voor zichzelf en haar talrijke personeel, gelet op haar enorme bijdrage aan de voedseleconomie van het land.

De Zuid-Afrikaan Eugène Terreblanche, stichter-voorzitter van de extreem-rechtse Afrikaanse Weerstandsbeweging (AWB), is vrijdag terug in vrijheid gesteld, na drie jaar gevangenschap.
De 60-jarige Afrikaanse nationalist werd drie jaar geleden veroordeeld voor een zogenaamde “moordpoging” op een zwarte pompbediende. Nu werd hij voorwaardelijk vrijgelaten, nadat hij meer dan de helft van zijn vijfjarige gevangenisstraf had uitgezeten.
Bij het verlaten van de gevangenis werd Terreblanche aangemoedigd door een twintigtal medestanders. Daarna reed hij op zijn zwart paard “Atilla” door Potchefstroom, de blanke en conservatieve thuishaven van Terreblanche.
Hoewel de AWB-leider zich zelf nog niet heeft uitgesproken over een eventuele terugkeer naar de politiek, heeft zijn advocaat enkele dagen geleden de heroprichting van het AWB aangekondigd.
Die beweging strijdt al sinds zijn oprichting, 31 jaar geleden, voor een blanke hegemonie in Zuid-Afrika. Het zorgde daarbij altijd voor opschudding, vooral door met tryfossymbolen en kaki uniformen in het openbaar te verschijnen.

Met verbazing heeft de NSV!-Antwerpen kennis genomen van de intentie van de Universiteit Antwerpen (UA) om een eredoctoraat uit te reiken aan de heer Nelson Mandela.

Dat de UA zich inzet voor het doen naleven van de mensenrechten en een meer democratische en geweldloze wereld valt niet te rijmen met het toekennen van een belangrijke academische titel als een eredoctoraat aan de heer Mandela.

Als oud-president en leider van het communistische ANC was én is Mandela medeverantwoordelijk voor de door de internationale media doodgezwegen genocide op honderden blanke boeren.

Jaarlijks worden zo’n 145 blanke boeren het dodelijke slachtoffer van zogenaamde “plaasaanvallen”. Terwijl het – reeds zeer hoge – moordcijfer voor Zuid-Afrikanen in het algemeen 13 op 100000 is, is dat voor boeren 313 op 100000! Daar er in 1994 nog 85000 geregistreerde commerciële boeren waren, blijven er nu slechts 35000 over. Boeren en hun arbeiders verlaten in grote getale hun landerijen, omdat ze te gevaarlijk zijn geworden om er nog verder te bewerken en te bewonen. Meest opvallende kenmerk van de plaasmoorden is de ongekende wreedheid waarmee die gepaard gaan. Vrouwen en kinderen worden op een gruwelijke manier gemarteld en verkracht. Dat er bij de aanvallen alleen gemoord is en niets gestolen, wijst erop dat roof niet het motief is. De Zuid-Afrikaanse regering gedoogt de moorden, omdat ze een bijdrage leveren aan de landhervormingsplannen

De NSV!-Antwerpen vraagt de Universiteit Antwerpen dan ook om het eredoctoraat niet toe te kennen en op die manier een duidelijk signaal te geven dat dit probleem dringend op de internationale politieke agenda moet geplaatst worden.

Gert Gillis
Praeses NSV!-Antwerpen 2003-2004