De Verenigde Staten zien dan toch muziek in het project van de Israëlische partij Kadima (de Israëlische ‘Hamas’, maar dan wel door de VS gesteund) om tegen het jaar 2010 eenzijdig -dus zonder met de Palestijnen te overleggen- de grenzen van de Joodse Staat in de bezette Westelijke Jordaanoever vast te leggen. Dat heeft de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, donderdag laten doorschemeren.

De extreem-rechtse Kadima (Voorwaarts), de door de doodzieke Ariel Sharon gestichte partij van waarnemend en allicht toekomstig premier Ehud Olmert, won woensdag de Israëlische verkiezingsslag, zij het met een veel minder grote marge dan verwacht.

Het idee om eenzijdig de definitieve grenzen vast te leggen, kan op Amerikaanse sympathie rekenen in het geval de pogingen mislukken om het vredesproces weer op de rails te krijgen, zei Rice, eraan toevoegend dat een en ander nog niet op officieel niveau tussen Washington en Olmert is besproken.

Tot dusver had Washington het voorstel van Olmert althans publiekelijk bekritiseerd, maar volgens Rice is er nu een nieuw gegeven: de verkiezingszege van Hamas, de islamitische beweging die volgens de Amerikaanse minister “tegen het concept van een oplossing verkregen door overleg is”. Vraag is natuurlijk of Hamas wel ergens aan een onderhandelingstafel kan komen, nu het leeuwendeel van de Westerse landen van mening blijkt dat met de “terreurbeweging” Hamas per definitie niet te onderhandelen valt.

Rice liet zich wel positief uit over Mahmoud Abbas, de Palestijnse president, die volgens haar “legitiem verkozen is” -implicerend dat dit voor Hamas niet het geval is. Waardoor er “goede democraten” en “slechte democraten” zijn.

Het plan van Kadima, indien uitgevoerd, leidt volgens Neve Gordon, professor/gastdocent aan de Ben-Goerionuniversiteit, uiteindelijk tot een pseudo-tweestatenoplossing, waarbij “Palestina” zal bestaan uit een beperkt aantal door Israël zwaar bewaakte en economisch onleefbare thuislanden achter veiligheidsmuren. Zo kweekt Israël Palestijnse kamikazes.

Door alle vormen van dialoog en overleg overboord te gooien, is Kadima een oxymoron, schreef Gordon in het Amerikaanse magazine The Nation: de naam betekent voorwaarts, maar het beleid zal Israël vele stappen achterwaarts brengen.