Het interview met Benoît Cerexhe in Le Soir van 2 november zou verplichte lectuur moeten zijn voor elke Vlaamse politicus. De Brusselse cdH-minister legt er immers op een zeer heldere en onverbloemde manier uit welke strategie de Franstalige partijen voeren, meerbepaald met het oog op de communautaire onderhandelingen van 2007 en nadien.
Zonder omwegen stelt Cerexhe dat België afstevent op echtscheiding bij onderlinge toestemming, waarbij de ouders vechten over het hoederecht over het gemeenschappelijke kind Brussel. Het komt er dus op aan om het Brussels gewest in afwachting zo groot mogelijk te maken. De Franstalige christendemocraat heeft het hierbij duidelijk over een uitbreiding die veel grootschaliger is dan de inlijving van de faciliteitengemeenten. Het morfologische stadsgewest reikt immers veel verder. “Vlaanderen moet er zich rekenschap van geven dat de olievlek van de verfransing onontkoombaar (“i-né-lu-ctable”) is, want noodzakelijk verbonden is met de internationalisering van Brussel.” En natuurlijk heeft ook de taalwetgeving in Brussel “gemoderniseerd” worden.
Het wordt tijd dat de Vlaamse partijen uit deze strategie de nodige lessen trekken:

1. De Franstalige partijen beschouwen de tijd als bondgenoot: internationalisering en verfransing gaan hand in hand. Hoe langer er gewacht wordt met de scheiding, hoe meer dit in het voordeel van de Franstaligen speelt. 2. De Vlaamse partijen doen er verkeerd aan om Brussel morfologisch uit te breiden tot steeds grotere delen van Halle-Vilvoorde, onder meer met het “Vlaams stedelijk gebied”. Dit zal de verfransing versterken en verhoogt de Franstalige aanspraken op de Rand. 3. Er zijn geen gematigde Franstalige partijen; cdH is op het communautaire vlak al even rabiaat als de PS en het door het FDF gestuurde MR. 4. De Franstalige partijen bereiden zich terdege voor op de onderhandelingen na de verkiezingen, onder meer door de herziening van de grondwet zoveel mogelijk te beperken. Zij voeren een gezamenlijke strategie, terwijl er aan Vlaamse kant van enige strategie geen sprake is, laat staan van een gezamenlijk overleg.
Vanzelfsprekend zal het Vlaams Belang in het Vlaamse en het Brusselse parlement de nodige initiatieven nemen om de reactie te kennen van de andere partijen op deze nieuwe opstoot van francofoon imperialisme.
Bart Laeremans Volksvertegenwoordiger
Joris Van Hauthem Vlaams parlementslid