Ik had moeten schrijven: ‘ “De Morgen” schuimbekt! Maar dat woordgebruik hebben we uit ons groen boekje geschrapt, we hebben het voortaan alleen nog maar hebben over “Volksgazet Plus”. Motivering voor deze “straf”: de manier waarop de betaalde schrijvelaars van dat gedrukt papier reageerden op het Manifest voor een onafhankelijk Vlaanderen.

Voor de wat minder ouderen onder ons: de intussen al lang vergeten Antwerpse Volksgazet was lange tijd de partijkrant van de vroegere “Belgische” socialistische partij in Vlaanderen, de toenmalige PSB-BSP. Hoofdredacteur en politiek commentaarschrijver was wijlen Jos Van Eynde, - in dit blad had men het over de Polderbizon! - journalist dus maar ook levenslang parlementslid en vooral als eeuwige ondervoorzitter slaafse dienaar van de toen nog unitaire maar vooral Franstalige BSP-PSB.
Bij elk ontbijt en dan nog eens voor het slapengaan had Van Eynde nood aan zijn portie Vlaamse “zwarten” en andere tsjeven om zijn dag te kunnen beginnen en die dan ook in alle rust af te sluiten. Tevreden over zoveel persoonlijke inzet om Vlaanderen weer eens verlost te hebben zoveer zwartzakken.

Vanuit het socialistische hiernamaals moet onze Polderbizon vandaag eindelijk gelukkig toekijken op zijn zonder twijfel meer dan verdienstelijke opvolgers, enkele schrijvende klerken bij wat ooit de zogenoemde kwaliteitskrant De Morgen was, voortaan dus Volksgazet Plus! Dus nog erger dan het oorspronkelijk model. Inderdaad, zoals die “krant” letterlijk schuimbekkend reageerde op het Manifest voor een onafhankelijk Vlaanderen, had Jos Van Eynde niet nog beter gekund.

Ondergetekende kan het weten, hij behoort tot een generatie radiojournalisten die meer dan eens om vier uur ’s morgens uit bed moest voor persoverzicht. Bij het zien van een bijdrage van de Polderbizon was meteen alle slaap uit zijn nog niet wakkere ogen weg.

De moeite waard

Over het kotsen van de Volksgazet Plus pennenlikker hebben we ons niet eens boos gemaakt. Integendeel zelfs, onze voldoening kon alleen maar groeien toen bleek dat “de” pers, zelfs de politiek correcte media het Manifest met zelfs grote aandacht op een vrij behoorlijke manier benaderde. Niet alleen bezorgde De Standaard het Manifest een wel erg sterk entree op het Belgisch politiek toneel met een titel op de eerste bladzijde “Vlaamse toppers vragen splitsing van België”, de krant vond het document uiteindelijk voldoende interessant voor een uitvoerige bijdrage over liefst twee volle bladzijden. Zowaar de journalistieke spreekbuis van Franstalig Brussel Le Soir maakte voor het Manifest twee keer een volledige bladzijde vrij. Zonder dat daar de bij zoiets gebruikelijke scheldwoorden aan te pas kwamen.

Kortom, het Manifest werd veel beter onthaald dan de geestelijke vaders van het Manifest ooit durfden dromen. En dat in beide landstalen. Anders gezegd, het Manifest is een gebeuren geworden waarvan alleen de Volksgazet Plus in de allerbeste “Pietje de Leugenaar stijl”kan volhouden dat het er niet is. Overigens moeten ze bij de Volksgazet Plus eens gaan zien op de website van hun Standaardcollega’s: gevraagd naar het gelijk of het ongelijk van de Manifesters, gaf liefst 80 procent van de meer dan duizend antwoorders - uiteraard allemaal op bevel van het Vlaams Belang - hen van tot top tot teen gelijk! Kozen met andere woorden acht op tien onder hen voor de splitsing van dit apenland. Het vergaderen en discussiëren, het was dus de moeite waard; bij velen is nu definitief de Belgische knop omgedraaid.

Niet talmen

Toegegeven, het Manifest is een zo goed als uitsluitend becijferde economische analyse met een blijkbaar niet te weerleggen conclusie: dit apenland kost zowel Vlamingen als Walen en Brusselaars alleen maar handenvol geld, nog meer oplapwerk aan de Belgische façade is een zinloze ingreep want nauwelijks meer dan tijdverlies, nog langer blijven samenhokken onder dat Belgische lekkende dak is een levensbedreigend risico voor het overleven van wat vandaag nog overblijft van de Vlaamse welvaart. En dus is echte innovatie nodig, iets dat een definitieve breuk betekent met het traditionele Belgische verhaal en dat kan niet anders dan de splitsing van België zijn.

Dat het bestaande Belgische model aan de universiteit van Zürich intussen onderwezen wordt als een tovermiddel voor andere “moeilijke” landen, kan de geestelijke vaders van het Manifest niet overtuigen omdat ze 256 bladzijden lang aantonen dat het tegendeel waar is. Dat sommigen intussen blijven zeuren over het toch zo vredelievende van het Belgische staatshervormingsproces, kan ons ook niet tot betere gevoelens brengen, de vele weergegeven Belgische cijfers en andere feiten spreken immers voor zichzelf. Hieraan verder blijven meedoen is niet alleen Vlaamsonvriendelijk, het is ronduit anti-Vlaams omdat het de toekomst van minstens dit deel van dit apenland bedreigt.

Het komt er nu op aan dit ingrijpend gebeuren niet te laten verdrinken. De meer dan behoorlijke mediabelangstelling blijft immers niet duren, ook in Wallonië zeggen sommigen stilaan luidop wat noodloos aansluit bij wat het Manifest zegt. Het woord “onafhankelijkheid” is nu politiek witgewassen. De Vlaamse Beweging doet er goed zich grondig maar ook snel te bezinnen over de manier waarop zij met deze doorbraak concreet wil omgaan.

Nog dit: volgens ons aller Bartje De Wever heeft de groep “zijn” analyse gevolgd. Bartje moet zich geen zorgen maken: rond de gesprekstafel heeft niemand ooit naar “zijn” analyse verwezen, werd zelfs zijn naam niet één keer uitgesproken. We hebben dus niet “afgekeken”!

Marc Platel.

‘t Pallieterke - 7 december 2005

Bron : http://www.ovv.info/page.php?ID=993