De Show van het Jaar die vijf weken op Eén te bekijken was, stond weer bol van de politieke propaganda.
In elke aflevering van een nota bene entertainmentsprogramma stond een toppoliticus centraal op een zo onkritisch mogelijke manier (het is immers ontspanning!) Waarom in een show politici op de sofa door Bart Peeters moeten bewonderd worden, is me een raadsel.
Wie mochten de revue passeren? Een glunderende Patrick Janssens verwelkomd in een “hoera! hoera!”-stemming wegens het ‘redden’ van Antwerpen. Een mysterieus glimlachende Yves Leterme die zijn rol als sympathieke volksmens in de verf mocht zetten, en zijn boek kwam voorstellen. De tortelduifjes Guy Verhofstadt en Freya Van den Bossche (een boek was alweer van de partij). En last but not least de immer betweterige Karel De Gucht die zich overduidelijk afvroeg: ‘Waar ben ik hier nu beland?’ toen Bartje zich uitleefde met zijn speelgoedpoppetjes. Omdat het natuurlijk ook ‘subtieler’ kan, mogen ook de linksgeoriënteerde artiesten die per definitie verdraagzaam zijn niet ontbreken in deze wervelende “feel good”-eindejaarsprogrammatie. Dus mag Axelle Red (de naam heeft ze alvast mee) haar zegje komen doen. Ze sprak strijdvaardig over een “bepaalde politieke partij” (de naam noemen alleen al zou besmettelijk zijn): “Ze hadden ze tien keer moeten veroordelen, ongeacht hoe vaak ze hun naam veranderden.” Natuurlijk mocht ook Tom Barman niet ontbreken, icoon van de tolerantiebeweging en fervent voorstander van de toegestane haat jegens één bevolkingsgroep. Hij meldde ons fijntjes dat iedereen wel wist dat zijn concerten niet zozeer gericht waren op verdraagzaamheid, maar toch vooral tegen het Vlaams Belang. Terwijl links de wereld ervan tracht te overtuigen dat wij-zij-tegenstellingen uit den boze zijn en de enige oplossing de dialoog is, cultiveren zijzelf op de meest scherpe wijze de wij-zij-tegenstelling tussen hen en degenen die er een andere politieke mening op nahouden. Doodzwijgen of erop kloppen is dan het ‘verdraagzame’ advies. Te pas, maar meestal te onpas, moet dan ook het epitheton extremistisch uit de kast worden gehaald. En als er al eens een BV in bijvoorbeeld Nooit Gedacht (praatprogramma op canvas met Rik Torfs) een standpunt bijtreedt dat ook verkondigd wordt door het VB, dan moet de betrokken BV er altijd ootmoedig bij vermelden “Pas op, dat wil niet zeggen dat ik ook niet tegen het VB ben.” Deze BV wist ons trouwens ook te melden dat veel van zijn vroegere uitspraken (voor een ander Woestijnvisprogramma) werden geschrapt (omdat het over migrantenproblemen ging). Wat betreft de Show van het Jaar wordt er evenwel niets geschrapt als er wekelijks aanvallen gebeuren op het VB. Kan de VRT in de toekomst misschien niet gebruik maken van een nieuw logo? Dan weten één miljoen kijkers als de mestkever in de rechterbenedenhoek van het scherm verschijnt dat ze gaan worden geschoffeerd. Nu zijn VB-politici geen vragende partij om in formats mee te spelen als de Show van het Jaar, maar ze willen wel weerwerk kunnen bieden in ernstige programma’s als De Zevende Dag (“the role of the opposition is to oppose”). Guy mocht alweer met zijn boek komen opdraven en wie nodigt de “neutrale” en “objectieve” VRT dan uit? Groen! (0 zetels in Kamer en Senaat), N-VA (1 zetel in Kamer en Senaat) en de regeringspartijen SP.a en CD&V. In een gezellig onderonsje kunnen ze dan leuk keuvelen over de numero uno van de hedendaagse Belgische politiek. De enige echte oppositiepartij (26 zetels in Kamer en Senaat) …niet uitgenodigd! Ah ja, wat zouden die nu over Verhofstadt kunnen komen vertellen? En ze zitten al zo vaak in Terzake, Morgen Beter en Villa Politica en niet te vergeten in de Show van het Jaar! Wat zouden de journalisten van dit land schrijven als de Russische staatsomroep in een wekelijkse ’show’ elke keer een politicus van de regeringspartij op de bevolking losliet? Dat de media er gepolitiseerd was? Ik zeg het: maak toch alstublieft gebruik van dat mestkeverlogo, dan weten ik en zoveel anderen wanneer we het best wegzappen.

(Naam en adres bekend op de redactie)