Londense wetenschappers hebben ontdekt dat er een graad van waarheid zit in het bekende spreekwoord ‘liefde is blind’. 
Een onderzoek wees uit dat gevoelens van liefde leiden tot een verminderde activiteit in de hersenzones die het kritisch denken controleren. Het lijkt erop dat wanneer we dichter komen te staan bij iemand, de hersenen beslissen dat het minder nodig is om het karakter en de persoonlijkheid van die persoon in kwestie te evalueren. De onderzoekers kwamen tot de conclusie dat het effect op de hersenen hetzelfde is zowel bij moederlijke liefde als bij romantische liefde.
Het onderzoeksteam onderzocht de hersenen van 20 jonge moeders op het moment dat ze foto’s te zien kregen van hun eigen kinderen, kinderen van familieleden en kinderen van vrienden. De resultaten van het experiment kwamen in grote mate overeen met die van een eerder gevoerd onderzoek over de effecten van romantische liefde.
 
De studie bracht ook aan het licht dat er tijdens het experiment een verhoogde activiteit was in de delen van het ‘beloningssysteem’ van de hersenen. Wanneer deze zones gestimuleerd worden -bijvoorbeeld door eten, drinken of zelfs door het winnen van geld- worden gevoelens van euforie veroorzaakt.
Hoofdonderzoeker Andreas Bartels noemde het van cruciaal belang dat de hersenen zowel de romantische als de moederlijke liefde als zeer positief beschouwen, omdat deze beide soorten van liefde van groot belang zijn voor de bestendiging van de menselijke soort.
 ”Ons onderzoek stelt ons in staat te besluiten dat menselijke gehechtheid een duw-trek-beweging in werking zet, die sociale afstand overwint door het deactiveren van de netwerken in de hersenen die gebruikt worden voor de kritische sociale beoordeling en negatieve emoties”, aldus nog Bartels.